องค์ประกอบเชิงยืนยันของความยืดหยุ่นของสายการบินในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของความยืดหยุ่นของสายการบินที่ดำเนินการในประเทศไทย กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานที่ปฏิบัติงานในสายการบิน 6 สายการบินที่ดำเนินการบินแบบประจำ ประกอบด้วย ได้แก่ 1) AirAsia 2) Thai Airways 3) Bangkok Airways 4) NokAir 5) Thai Vietjet และ 6) Thai Lion Air จำนวน 200 คน เครื่องมือที่ใช้ในเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม แบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับ เท่ากับ 0.962 และค่าความเชื่อมั่นเชิงองค์ประกอบ จำนวน 3 องค์ประกอบนั้นมีค่าระหว่าง 0.849 - 0.950 สุ่มตัวอย่างใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ วิเคราะห์ข้อมูลด้วย ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เพื่อใช้วิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้นของกลุ่มตัวอย่าง และวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับที่สองด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ ผลการวิจัย พบว่า แบบจำลองความยืดหยุ่นของสายการบินในประเทศไทย ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ ได้แก่ 1) องค์ประกอบการกำกับดูแล (3 ตัวแปรสังเกตได้) ประกอบด้วย กฎหมาย ระเบียบข้อบังคับ และแผนพัฒนา 2) องค์ประกอบแนวทางการรับมือ (2 ตัวชี้วัด) ประกอบด้วย กรณีศึกษา และการพัฒนาดัชนี และ 3) องค์ประกอบการจัดการทรัพยากร (4 ตัวแปรสังเกตได้) ประกอบด้วย เงิน ทรัพยากรบุคคล ความสามารถหลักขององค์กร และสินทรัพย์มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ค่า χ² เท่ากับ 13.442 ค่า df เท่ากับ 13 ค่า χ² / df เท่ากับ 1.034 ค่า p-value เท่ากับ 0.414 ค่าดัชนี GFI เท่ากับ 0.986 ค่าดัชนี AGFI เท่ากับ 0.950 ค่าดัชนี CFI เท่ากับ 1.000 ค่าดัชนี RMR เท่ากับ 0.011 ค่าดัชนี Standardized RMR เท่ากับ 0.016 ค่าดัชนี RMSEA เท่ากับ 0.013 มีน้ำหนักองค์ประกอบอยู่ระหว่าง 0.934 - 0.991 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 สามารถใช้วัดความยืดหยุ่นของสายการบินในประเทศไทยได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงคมนาคม. (2562). ยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบคมนาคมขนส่งของไทย ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2561-2580). เรียกใช้เมื่อ 25 มกราคม 2568 จาก https://www.otp.go.th/post/view/4012
กฤษฏิ์ แก้วหิรัญ. (2567). ประเทศไทยเตรียมใช้เชื้อเพลิงอากาศยานยั่งยืน (SAF) ภายในปี 2569. ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. เรียกใช้เมื่อ 25 มกราคม 2568 จาก https://shorturl.asia/yoUr0
จรียากรณ์ หวังศุภกิจโกศล และประสพชัย พสุนนท์. (2566). การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับความสามารถในการรับมือและปรับตัวของธุรกิจการบิน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทยมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 43(4), 1-16.
ธิราวรรณ เชื้อตาเล็ง. (2564). การวิจัยและพัฒนา: นวัตกรรมทางการศึกษาพยาบาลแห่งยุคการเปลี่ยนแปลง. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี, 4(3), 26-38.
บริษัทไทยแอร์เอเชีย จำกัด. (2567). พนักงาน:ทรัพยากรสำคัญสู่ความสำเร็จ. เรียกใช้เมื่อ 28 เมษายน 2568 จาก https://www.aavplc.com/th/sustainability/social/human-capital
บริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน). (2565). แบบแสดงรายการข้อมูลประจำปี/รายงานประจำปี 2565. เรียกใช้เมื่อ 28 เมษายน 2568 จาก https://ir.thaiairways.com/th/annual-report-one-report-th/
บริษัทการบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน). (2566). แบบแสดงรายการข้อมูลประจำปี/รายงานประจำปี 2566. เรียกใช้เมื่อ 25 เมษายน 2568 จาก https://shorturl.asia/t40Nk
บริษัทสายการบินนกแอร์ จำกัด (มหาชน). (2565). แบบแสดงรายการข้อมูลประจำปี/รายงานประจำปี 2565. เรียกใช้เมื่อ 28 เมษายน 2568 จาก https://shorturl.asia/au8OA
ปิยะนุช สถาพงศ์ภักดี. (2566). แนวโน้มธุรกิจ/อุตสาหกรรมปี 2566-2568: บริการขนส่งทางอากาศ. เรียกใช้เมื่อ 4 พฤศจิกายน 2567 จาก https://shorturl.asia/nv9Ph
สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย. (2565). CAAT News 12/2565 : กบร. รับร่าง Roadmap แผนฟื้นฟูอุตสาหกรรมการบิน ปี 2565-2568 และร่างนโยบายด้านการบินพลเรือนของประเทศ. เรียกใช้เมื่อ 20 กรกฎาคม 2567 จาก https://shorturl.asia/Bo5tO
สิรารมย์ เตชะศรีอมรรัตน์. (2565ก). ทำไม ไทยเวียตเจ็ท ถึงลุยธุรกิจใหม่ แพลตฟอร์มจองท่องเที่ยว Skyfun.travel. เรียกใช้เมื่อ 28 เมษายน 2567 จาก https://shorturl.asia/pBc3A
สิรารมย์ เตชะศรีอมรรัตน์. (2565ข). ไทยไลอ้อนแอร์ สายการบินที่ยังไม่เคยมีกำไร. เรียกใช้เมื่อ 28 เมษายน 2567 จาก https://workpointtoday.com/thai-lion-air-next-step-2022/
สุรเดช จองวรรณศิริ. (2565). 4 ความท้าทายของ Digital Transformation ใน VUCA World. Tris Academy Club: Issue 17. เรียกใช้เมื่อ 2 พฤศจิกายน 2566 จาก https://shorturl.asia/ckZtx
Adjekum, D. K. & Tous, M. F. (2020). Assessing the relationship between organizational management factors and a resilient safety culture in a collegiate aviation program with Safety Management Systems (SMS). Safety Science, 131(2020), 1-15.
Arora, M. et al. (2021). Airport pandemic response: An assessment of impacts and strategies after one year with covid-19. Transportation Research Interdisciplinary Perspectives, 11(2021), 1-13.
Barney, J. B. (2001). Resource-based theories of competitive advantage: A ten-year retrospective on the resource-based view. Journal of Management, 27(6), 643-650.
Byrne, B. M. (2005). Factor analytic models: Viewing the structure of an assessment instrument from three perspectives. Journal of personality assessment, 85(1), 17-32.
Chen, Z. et al. (2021). Predicting weather-induced delays of high-speed rail and aviation in China. Transport Policy, 101(2021), 1-13.
Colak, O. et al. (2023). Airport business models and the COVID-19 pandemic: An exploration of the UK case study. Journal of Air Transport Management, 108(2023), 1-13.
Hair, J. F. et al. (2010). Multivariate data analysis. (7th ed.). Englewood Cliffs: Prentice Hall.
Kim, J. O. & Mueller, C. W. (1978). Factor Analysis: Statistical Methods and Practical Issues. London: Sage.
Kline, R. B. (2023). Principles and practice of structural equation modeling. (5th ed.). New York: Guilford publications.
Sambowo, A. L. & Hidayatno, A. (2021). Resilience Index Development for the Manufacturing Industry based on Robustness, Resourcefulness, Redundancy, and Rapidity. International Journal of Technology, 12(6), 1177-1186.
Schumacker, R. E. & Lomax, R. G. (2016). A Beginner’s Guide to Structural Equation Modeling. (4th ed.). New York: Routledge.
Suk, M. & Kim, W. (2021). COVID-19 and the airline industry: crisis management and resilience. Tourism Review, 76(4), 984-998.
Sutrisno, H. (2016). An analysis of the mathematics school examination test quality. Jurnal Riset Pendidikan Matematika, 3(2), 162-177.
Tabares, D. A. (2021). An airport operations proposal for a pandemic-free air travel. Journal of Air Transport Management, 90(2021), 1-9.
Tisdall, L. et al. (2021). Covid-19 impacts on general aviation - comparative experiences, governmental responses and policy imperatives. Transport Policy, 110(2021), 273-280.
Wu, C. et al. (2022). The operation of labour charter flights during the COVID-19 pandemic in China. Case Studies on Transport Policy, 10(1), 427-433.
