การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถภาพทางกาย สมรรถภาพทางจิต การจัดการความเครียด และการพัฒนาศักยภาพกับทักษะทางกีฬาของนักกีฬามหาวิทยาลัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสมรรถภาพทางกาย สมรรถภาพทางจิต การจัดการความเครียด การพัฒนาศักยภาพ และทักษะทางกีฬาของนักกีฬามหาวิทยาลัย 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถภาพทางกาย สมรรถภาพทางจิต การจัดการความเครียด การพัฒนาศักยภาพ กับทักษะทางกีฬาของนักกีฬามหาวิทยาลัย เป็นวิจัยเชิงบรรยาย กรอบแนวคิดการวิจัยใช้แนวคิดของสมรรถภาพทางกาย สมรรถภาพทางจิต การจัดการความเครียด การพัฒนาศักยภาพ และทักษะทางกีฬาของนักกีฬามหาวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่าง คือ นักกีฬามหาวิทยาลัยประเภททีม จำนวน 400 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม มีค่าความตรงตามเนื้อหา .60 - 1.00 และค่าความเชื่อมั่นสมรรถภาพทางกาย สมรรถภาพทางจิต การจัดการความเครียด การพัฒนาศักยภาพ ทักษะทางกีฬา และความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ .917, .909, .919, .780 .941 และ .966 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูล โดยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า 1) นักกีฬามหาวิทยาลัยมีความคิดเห็นพฤติกรรมปฏิบัติเกี่ยวกับ สมรรถภาพทางกาย สมรรถภาพทางจิต การจัดการความเครียด และทักษะทางกีฬาของนักกีฬามหาวิทยาลัย อยู่ในระดับปฏิบัติได้บ่อยครั้ง ส่วนความคิดเห็นพฤติกรรมปฏิบัติเกี่ยวกับการพัฒนาศักยภาพอยู่ในระดับปฏิบัติได้ทุกครั้ง 2) การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ พบว่า สมรรถภาพทางจิตและสมรรถภาพทางกายมีความสัมพันธ์ทางบวกกับทักษะทางกีฬาของนักกีฬามหาวิทยาลัยในภาพรวมอยู่ในระดับน้อยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .644, .643 ตามลำดับ) การจัดการความเครียด และการพัฒนาศักยภาพมีความสัมพันธ์ทางบวกกับทักษะทางกีฬาของนักกีฬามหาวิทยาลัยในภาพรวมอยู่ในระดับมากอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .732, .724 ตามลำดับ)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรณ์ทิพย์ ลิ่มนรรัตน์. (2565). จิตวิทยาการกีฬา. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 4(3), 1-16.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2566 - 2570). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กฤชญา พุ่มพิน. (2565). ปัจจัยแห่งความสำเร็จของทีมกีฬาตะกร้อหญิงในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 5(2), 1-25.
กิจวดล แก้วประสิทธิ์. (2564). ปัจจัยด้านการพัฒนากีฬาแบดมินตันที่ส่งผลต่อศักยภาพของนักกีฬาแบดมินตันของประเทศไทย. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารจัดการองค์การ. มหาวิทยาลัยเกริก.
กุลธิดา เธียรผาติ. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างความเข้มแข็งทางจิตใจกับความฉลาดทางอารมณ์ของนักกีฬารักบี้ฟุตบอล. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและการกีฬา. มหาวิทยาลัยบูรพา.
จุฬาลักษณ์ เย็นกล่ำ. (2565). หลักเกณฑ์พื้นฐานในการฝึกซ้อม. เรียกใช้เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2567 จาก https://anyflip.com/akqim/nkqf
เชาวรัตน์ เขมรัตน์ และคณะ. (2565). อิทธิพลของความเชื่อมั่นทางกีฬาที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการแข่งขันกีฬา. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 1(3), 24-32.
ณัฐกานต์ ขันทอง. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารด้านกีฬาโรงเรียนกีฬาในประเทศไทย. ใน ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ถาวร กมุทศรี. (2560). การเสริมสร้างสมรรถภาพทางกาย. นครปฐม: วิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา มหาวิทยาลัยมหิดล.
นภพร ทัศนัยนา และอรนภา ทัศนัยนา. (2565). แนวทางการส่งเสริมกีฬาจากกีฬาพื้นฐานสู่กีฬาอาชีพสำหรับประเทศไทย. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 48(1), 154-165.
บงกช จันทร์สุขวงศ์. (2562). รูปแบบการจัดการกีฬาเพื่อความเป็นเลิศในโรงเรียนกีฬา สังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. ใน ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการกีฬา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ภูษณพาส สมนิล. (2558). จิตวิทยาการกีฬาและการออกกำลังกาย. ใน เอกสารประกอบการสอนวิชาจิตวิทยาการกีฬาและการออกกาลังกาย. คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ. (2562). คู่มือการทดสอบสมรรถภาพทางกาย สำหรับการคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ.
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (2567). สูจิบัตรการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 49 นนทรีเกมส์ 2567. นครปฐม: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน.
ยุทธการ ขาววรรณา. (2564). ทักษะการจัดการความเครียดทางการกีฬาของนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 44. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 13(1), 91-99.
วิไล ไพบูลย์ และคณะ. (2566). ปัจจัยทางจิตวิทยาที่ส่งผลต่อการพัฒนาความสำเร็จของนักกีฬาฟุตซอลอาชีพ. วารสารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต, 13(1), 103-118.
สักกพัฒน์ งามเอก. (2561). ทักษะทางจิตวิทยาสำหรับนักกีฬา. เรียกใช้เมื่อ 22 เมษายน 2566 จาก https://smarterlifebypsychology.com/
สำราญ มีแจ้ง. (2557). สถิติขั้นสูงสำหรับการวิจัยทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพัชริน เขมรัตน์. (2563). จิตวิทยาการกีฬาพื้นฐาน: แนวทางการนำไปใช้. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุรศักดิ์ อมรรัตนศักดิ์ และคณะ. (2559). ระเบียบวิธีวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
เหมราช ถึงเจริญ และคณะ. (2564). การเตรียมทีมกีฬาฟุตซอลเข้าร่วมการแข่งขันในฟุตซอลลีกระดับประเทศ. วารสารเกษมบัณฑิต, 22(1), 123-134.
อัษ แสนภักดี. (2558). แนวคิดการจัดการกีฬาเพื่อความเป็นเลิศในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ. วารสารศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ, 2(2), 173-201.
Bhadauriya, B. & Tripathi, R. (2018). Stress management technique for athletes during sports: A critical review. Journal of Drug Delivery and Therapeutics, 8(5-s), 67-72.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing. (3rd ed.). New York: Harper & Row.
Furber, G. (2021). Introduction to mental fitness. Australia: Finders University.
Gunter, K. (2014). Managing stress in sport. The Association for Applied Sport Psychology (AASP) Newsletter-Summer, 29(2), 9-11.
Hunchenko, V. et al. (2021). The influence of special physical fitness of athletes on the level of technique of playing beach volleyball. Physical Education of Students, 25(6), 364-373.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. (3rd ed.). New York: Harper & Row.
