ปัญหาการใช้ยาของผู้ป่วยนอกที่ได้รับยาวาร์ฟารินที่มีค่า INR นอกช่วงการรักษา ในโรงพยาบาลสทิงพระ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบย้อนหลังเชิงพรรณนา เพื่อศึกษาสาเหตุ ความชุกและประเภทของปัญหาที่เกิดจากการใช้ยาของผู้ป่วยนอกที่ได้รับยาวาร์ฟารินที่มีค่า INR นอกช่วงการรักษา เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ด้านยาและความรุนแรงของเหตุการณ์ ตลอดจนการยอมรับของแพทย์ต่อคำแนะนำของเภสัชกรในการแก้ไขและป้องกันปัญหาที่เกิดจากการใช้ยา ในกลุ่มผู้ป่วยนอกที่รับบริการจากคลินิควาร์ฟารินโรงพยาบาลสทิงพระ เก็บข้อมูลจากประวัติการรักษาผ่านระบบคอมพิวเตอร์ของโรงพยาบาลและแบบบันทึกการให้คำปรึกษาผู้ป่วยโดยเภสัชกร วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า ผู้ป่วยมีค่า INR นอกช่วงการรักษา 230 ครั้ง (ร้อยละ 58.38) สาเหตุหลักเกิดจากปัญหาจากการใช้ยา 191 ครั้ง (ร้อยละ 83.04) ซึ่งปัญหาจากการใช้ยาที่พบมากที่สุด คือ ความไม่ร่วมมือในการใช้ยา 120 ครั้ง (ร้อยละ 62.83) รองลงมา คือ ปัญหาการเกิดอันตรกิริยาระหว่างยา 30 ครั้ง (ร้อยละ 15.71) อันดับที่สาม คือ การเกิดอันตรกิริยาระหว่างยากับอาหาร 19 ครั้ง (ร้อยละ 9.95) ผู้ป่วยเกิดอาการไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาวาร์ฟาริน จำนวน 5 ครั้ง (ร้อยละ 1.26) มีอาการเลือดออกแบบไม่รุนแรง เภสัชกรให้ข้อเสนอแนะแก่แพทย์เกี่ยวกับปัญหาการใช้ยาจำนวน 72 ครั้ง แพทย์ยอมรับและแก้ไขตามข้อเสนอแนะ 62 ครั้ง (ร้อยละ 86.11) และข้อเสนอแนะต่อการเกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ด้านยา 5 ครั้ง แพทย์ยอมรับ และแก้ไขตามทั้งหมด (ร้อยละ 100) งานวิจัยนี้สามารถสรุปปัญหาสำคัญจากการใช้ยาวาร์ฟาริน อันจะนำไปสู่การปรับปรุงกระบวนการบริบาลทางเภสัชกรรมต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ ตันติพิวัฒนสกุล. (2562). ปัจจัยของผู้ป่วยที่มีผลต่อความร่วมมือในการใช้ยา. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 28(1), 107-119.
กองบริหารการสาธารณสุข สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข. (2563). แนวทางการจัดการด้านยาตาม service plan สาขาโรคหัวใจและไต. (พิมพ์ครั้งที่ 1). สมุทรสาคร: บอร์น ทู บี พับลิชชิ่ง.
จารุวัลย์ พรมคง. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับ INR ของผู้ป่วยที่ได้รับยาวาร์ฟารินในโรงพยาบาลเกาะสมุย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(10), 273-282.
ณัฐณิชา ทิพย์ลุ้ย. (2563). การศึกษาผลของการบริบาลทางเภสัชกรรมในผู้ป่วยวาร์ฟารินคลินิก โรงพยาบาลตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์. ใน รายงานการวิจัย. กลุ่มงานเภสัชกรรมและคุ้มครองผู้บริโภค โรงพยาบาลตรอน.
ทิพย์สุมล รักศิลธรรม. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะระดับวาร์ฟารินเกินขนาดของคลินิกวาร์ฟารินโรงพยาบาลประจวบคีรีขันธ์. วารสารแพทย์เขต 4-5, 42(3), 381-394.
ธันย์ชนก ไทยชนะ และคณะ. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดภาวะเลือดออกรุนแรงในผู้ป่วยไทยที่ได้รับยา warfarin. วารสารเภสัชกรรมไทย, 12(4), 954-968.
สาวิตรี เหล่าไพบูลย์กุล และคณะ. (2562). ปัญหาจากการใช้ยาของผู้ป่วยนอกที่ได้รับยาวาร์ฟารินที่มีค่า INR นอก ช่วงการรักษาโดยการเยี่ยมบ้านในอำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช. เรียกใช้เมื่อ 18 เมษายน 2567 จาก https://wjst.wu.ac.th/index.php/wuresearch/article/view/6607
อุทัยวรรณ เมืองแมน และพรนัชชา ต่วนเทศ. (2562). การพัฒนาแบบบันทึกปัญหาด้านยาและผลการให้คำแนะนำปรับขนาดยาโดยเภสัชกรในคลินิกวาร์ฟาริน โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์. สวรรค์ประชารักษ์เวชสาร, 16(3), 111-125.
Boonmuang, P. et al. (2020). Clinical factor related to international normalized ratio changes in warfarin users who underwent heart valve replacement at warfarin clinic of phramongkutklao hospital. Thai Bulletin of Pharmaceutical Sciences, 15(2), 73-79.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Priksri, W. et al. (2019). Incidence, risk factors, and outcomes of warfarin-associated major bleeding in Thai population. Pharmacoepidemiology and Drug Safety, 28(7), 942-950.
