การบริหารนโยบายสาธารณะแบบการมีส่วนร่วมของประชาชน ในเขตเทศบาลตำบลสทิงพระ อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาการบริหารนโยบายสาธารณะแบบการมีส่วนร่วมของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลสทิงพระ อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา 2) เพื่อนำเสนอแนวทางการส่งเสริมการบริหารนโยบายสาธารณะแบบการมีส่วนร่วมของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลสทิงพระ อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลาใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน วิธีวิจัยเชิงปริมาณเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชาชน ผู้มีสิทธิเลือกตั้งในเขตตำบลสทิงพระ อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา ได้ใช้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 338 คน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้วิธีแบบสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้างจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 5 คน และวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) การมีส่วนร่วมการบริหารนโยบายสาธารณะโดยรวมทั้ง 4 ด้านอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านโดยเรียงลำดับตามค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย พบว่า ด้านการมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ ( = 4.28, S.D. = 0.66) มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ด้านการมีส่วนร่วมในการรับผลประโยชน์ (
= 4.17, S.D. = 0.55) รวมทั้งกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูล ส่วนด้านการมีส่วนร่วมในการติดตามประเมินผล (
= 3.99, S.D. = 0.62) มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด 2) แนวทางการบริหารนโยบายสาธารณะแบบการมีส่วนร่วมของประชาชนในเทศบาลตำบลสทิงพระ อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา ผ่านรูปแบบที่เรียกว่า GOD Model 3 ด้าน ดังนี้ G หมายถึง Goal (การร่วมกันกำหนดเป้าหมาย) O หมายถึง Organization การร่วมกันดำเนินงานอย่าง เป็นระบบตามแผน ที่ได้กำหนดไว้เป้าหมาย D หมายถึง Development หมายถึง ร่วมสรุปผลการพัฒนา และประเมินผลงานที่ได้รับจากการพัฒนาร่วมกัน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2541). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: เทพเนรมิตการพิมพ์.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2564). ข้อมูลทะเบียนราษฎร์เทศบาลตำบลสทิงพระ. กรุงเทพมหานคร: เทพเนรมิตการพิมพ์.
มนัส สุวรรณ. (2544). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: เทพเนรมิตการพิมพ์.
วิลดา อินฉัตร และอนันต์ ธรรมชาลัย. (2560). แนวทางการบริหารนโยบายสาธารณะแบบมีส่วนร่วมในระดับท้องถิ่นของพื้นที่ภาคอีสานตอนใต้. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา, 15(1), 41-42.
ส่งศรี ชมภูวงศ์. (2554). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์. นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
สุจินต์ ธรรมชาติ. (2548). การวิจัยภาคปฏิบัติวิธีลัด. กรุงเทพมหานคร: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
เสริมสิทธิ์ สร้อยสอดศรี. (2566). การบริหารนโยบายสาธารณะท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดสระแก้ว. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 15(1), 37-52.
อติวัส ศิริพันธ์. (2563). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่น กรณีศึกษาเทศบาลตำบลหลักหก จังหวัดปทุมธานี. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ เรื่อง คุณภาพของการบริหารจัดการ และนวัตกรรมครั้งที่ 6. มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น.
โอรินนา ชูสงค์. (2563). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารเทศบาลนครอุบลราชธานีจังหวัดอุบลราชธานี. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ เรื่อง คุณภาพของการบริหารจัดการและนวัตกรรม ครั้งที่ 6. มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.