ปัจจัยส่วนประสมการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อการเลือกซื้อสินค้าออนไลน์ ของผู้บริโภคในจังหวัดสงขลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยส่วนประสมการตลาดออนไลน์ 2) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนประสมการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อการเลือกซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดสงขลาจำแนกตามข้อมูลลักษณะประชากรศาสตร์ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ที่ซื้อค้าออนไลน์จำนวน 385 คน โดยใช้วิธีการสุ่ม
แบบเจาะจง เป็นการศึกษาวิจัยเชิงปริมาณและใช้แบบสอบถามออนไลน์ในการเก็บข้อมูล เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบ t - test และค่า f - test ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัยพบว่า ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 58.4 อายุ 18 - 25 ปี ร้อยละ 63.6 ระดับปริญญาตรี ร้อยละ 41.8 มีอาชีพ นักเรียนหรือนักศึกษา ร้อยละ 52.2 มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนต่ำกว่า 9,000 บาท ร้อยละ 44.7 ปัจจัยส่วนประสมการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อการเลือกซื้อซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภคความสำคัญอยู่ในระดับมากที่สุด 2 ด้าน คือ ด้านการให้บริการส่วนบุคคล ( = 4.293) ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย (
= 4.241) และปัจจัยอีก 4 ด้าน อยู่ในระดับมาก นอกจากนี้ พบว่า ผู้บริโภคที่มีอายุแตกต่างกัน
มีปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ ด้านการส่งเสริมการตลาดแตกต่างกัน ผู้บริโภคที่มีระดับการศึกษาแตกต่างกัน มีปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ ด้านช่องทางการจัดจำหน่ายที่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 อย่างไรก็ตามผู้บริโภคที่มีเพศ อาชีพ รายได้แตกต่างกัน มีปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ไม่แตกต่างกัน ดังนั้น ผู้ประกอบการควรอบรมเจ้าหน้าที่ให้มีปฏิสัมพันธ์กับผู้บริโภคในทันทีได้ตลอด
24 ชั่วโมง เลือกใช้บริการบริษัทขนส่งที่มีประสิทธิภาพ พัฒนาแอปพลิเคชันให้มีความพร้อมในการใช้งาน ทุกที่
ทุกเวลา และจัดทำการส่งเสริมการตลาดให้เหมาะสมกับทุกช่วงอายุ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ คชอาจ. (2564). แบบจำลองธุรกิจแคนวาสจำหน่ายเสื้อผ้าแฟชั่นสตรีผ่านการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของกลุ่มเจนเนอเรชันวายร้านลาน่าสโตร์. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ชิษณุพงศ์ สุกก่ำ. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางสื่อออนไลน์ของผู้บริโภคในอำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ณฐภศา เดชานุเบกษา. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์และรูปแบบเครื่องมือสื่อสารตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ้าไทยและผ้าพื้นเมืองบนตลาดออนไลน์ในจังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ, 6(2), 106-120.
ทิพย์เกสร เพชรโสภา และวุฒิชาติ สุนทรสมัย. (2565). ส่วนประสมการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านเฟซบุคของผู้บริโภคชาวลาวในแขวงสหวันนะเขตสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วารสารบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัย อุบลราชธานี, 11(1), 154-179.
ธมลวรรณ สมพงศ์. (2564). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าทางออนไลนของผู้บริโภคในจังหวัดนครปฐม. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการงานวิศวกรรม. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เปรมกมล ปรีชาภรณ. (2561). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้ออาหารสุนัขสำเร็จรูปผ่านทางช่องทางออนไลน์. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยบูรพา.
รักษ์ วรกิจโภคาทร. (2567). ตลาดออนไลน์ยังไม่คลายมนต์ขลัง…แม้ในวันเศรษฐกิจอ่อนแรง. เรียกใช้เมื่อ 20 เมษายน 2567 จาก https://www.bangkokbiznews.com/blogs/business/business/1080526
วะสา ปฏิสัมภิททาวงศ์. (2563). กระบวนการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าผ่าน Application Shopee ใน สถานการณ์การแพร่ ระบาด COVID-19 ของประชากรในกรุงเทพมหานคร. เรียกใช้เมื่อ 10 มีนาคม 2567 จาก https://mmm.ru.ac.th/MMM/IS/twin-8/6114154057.pdf
วิทยาพล ธนวิศาลขจร. (2565). การศึกษาปัจจัยทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันของผู้บริโภควัยทำงานในเขตอำเภอเมืองจังหวัดเชียงใหม่. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(49), 238-250.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2550). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. กรุงเทพมหานคร: วิสิทย์พัฒนา.
ศุภณิช จันทร์สอง. (2564). พฤติกรรมการเปิดรับสื่อที่ส่งผลต่อการใช้ประโยชน์ทวิตเตอร์ของกลุ่มวัยรุ่น และวัยทำงานในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่.
ศูนย์วิเคราะห์ข้อมูลสํานักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2565). รายงานการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเตอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2565. เรียกใช้เมื่อ 19 มกราคม 2567 จาก https://www.etda.or.th /getattachment/78750426-4a58-4c36-85d3-d1c11c3db1f3/IUB-65-Final.pdf.aspx
สถาบันการเรียนรู้และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2566). ความสำคัญของขายของออนไลน์ในปี 2566. เรียกใช้เมื่อ 20 มกราคม 2567 จาก https://il.mahidol.ac.th/th/i-learning-clinic/general-articles
สภาองค์กรผู้บริโภค. (2565). คนใต้ "กว่าครึ่ง" พบปัญหาซื้อของออนไลน์. เรียกใช้เมื่อ 20 มีนาคม 2567 จาก https://www.tcc.or.th/onlineshopping-survey/
สมาคมผู้บริโภคจังหวัดสงขลา. (2566). ม.ค.เดือนเดียวผู้บริโภคร้องเรียน“46เคส”สมาคมผู้บริโภคสงขลาเตือน“รู้ทันภัยไม่โดนหลอก”. เรียกใช้เมื่อ 20 มีนาคม 2567 จาก https://psub.psu.ac.th/?p=10733
สำนักสถิติแห่งชาติ. (2567). จำนวนประชาชนที่ใช้อินเทอร์เน็ต. เรียกใช้เมื่อ 20 เมษายน 2567 จาก https:// data.go.th/dataset/ns_16_20303
สุณิสา ตรงจิตร์. (2559). ศึกษาวิจัยเรื่อง ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ผ่านช่องทางตลาดกลางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (E-Marketplace). ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยยธรรมศาสตร์.
เสาวลักษณ์ สมานพิทักษ์วงค์, และคณะ. (2559). ส่วนประสมทางการตลาดในการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านระบบอินเตอร์เน็ตของผู้บริโภคในเขตจังหวัดสงขลา. ใน ประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 7. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
หงสา ปลาทอง. (2563). ส่วนประสมการตลาดออนไลน์และคุณลักษณะของนวัตกรรม ที่มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจใช้บริการกระเป๋าเงินออนไลน์ของผู้หญิงวัยทำงาน ในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน สาระนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ. มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ.
Amarintv. (2567). สำรวจตลาด E-Commerce ไทยโตแรง อีก 2 ปี มูลค่าตลาดเฉียด 7 แสนล้านบาท. เรียกใช้เมื่อ 20 เมษายน 2567 จาก https://www.amarintv.com/spotlight/businessmarketing/detail/48706
Ball - Rokeach, S. J., & DeFleur, M. L. (1976). A dependency model of mass media effects. Communication Research, 1976(3), 12–21.
Nunnally, J. C. (1978). An overview of psychological measurement. Retrieved March 20, 2024, from https://doi.org/10.1007/978-1-4684-2490-4_4
