ประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในสภาวการณ์ใหม่: ระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สังเคราะห์รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในสภาวการณ์ใหม่ และ 2) ศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบในด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความพึงพอใจของนักเรียน ความพึงพอใจของผู้สอน และความพึงพอใจของผู้ปกครองที่มีต่อรูปแบบที่พัฒนาขึ้น วิธีดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 2 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 สังเคราะห์รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในสภาวการณ์ใหม่ จากแนวคิด ทฤษฎีและสำรวจความพร้อมของนักเรียน เพื่อนำมาวิเคราะห์เป็นกรอบแนวคิดในการสร้างรูปแบบ ระยะที่ 2 ศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในสภาวการณ์ใหม่ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้สอน จำนวน 30 คน ผู้ปกครอง จำนวน 255 คน และนักเรียน ปีการศึกษา 2564 แบ่งเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 105 คน และนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 220 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม ผลการวิจัย พบว่า 1) รูปแบบ
การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในสภาวการณ์ใหม่ที่พัฒนาขึ้น แบ่งการดำเนินงานเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 เตรียมความพร้อม ระยะที่ 2 ปฏิบัติการสอนแบบผสมผสานผ่านกระบวนการ PLC และระยะที่ 3 ทบทวนไตร่ตรองและสะท้อนผลการปฏิบัติ 2) ประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในสภาวการณ์ใหม่ ดังนี้ 2.1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่
ระดับ .05 2.2) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อรูปแบบ พบว่า นักเรียนร้อยละ 81.20 มีความพึงพอใจในระดับมากถึงมากที่สุด 2.3) ความพึงพอใจของผู้ปกครองที่มีต่อรูปแบบ พบว่า ผู้ปกครองร้อยละ 83.80 มีความพึงพอใจในระดับมากถึงมากที่สุด 2.4) ความพึงพอใจของผู้สอนที่มีต่อรูปแบบ พบว่า ผู้สอนร้อยละ 79.60 มีความพึงพอใจในระดับมากถึงมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เกริกเกียรติ นรินทร์. (2563). การพัฒนาการเรียนการสอนแบบผสมผสานด้วยเทคนิคเรียนรู้แบบร่วมมือ TGT เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดอย่างมีวิจารณาญาณและการทำงานเป็นทีม วิชา เทคโนโลยี (วิทยาการคำนวณ) ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นวลลออ พลรักษา. (2561). โมเดลสมการโครงสร้างปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 14(2), 55-66.
นารียา เจะโนะ. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสานที่ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาทักษะการเรียนรู้ สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษา ศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2563). New normal ทางการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2563). พลิกวิกฤตเป็นโอกาศเดินหน้าเตรียมความพร้อมการเรียนออนไลน์โรงเรียนสาธิต สังกัด อว. เรียกใช้เมื่อ 10 ตุลาคม 2563 จาก https://www.thailandplus.tv/
อาลัย พรหมชนะ. (2564). การยกระดับคุณภาพผู้เรียนโดยการสร้างชุมชนแห่งกาเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(2), 660-674.
Aieminthra, G. (2020). Effects of COVID - 19 Per semester. Retrieved March 19, 2021, from https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/872053
Driscoll, M. (2002). Blended Learning: Let’s Get beyond the Hype. Retrieved May 21, 2021, from http://www-07.ibm.com/services/pdf/blended_learning
Office of Computer Services (KMITL). (2020). Introducing tools for remote teaching. And working from home. Retrieved March 19, 2021, from https://csc.kmitl.ac.th/cscweb-1/archives/12635
Reidsema, C. et al. (2017). Introduction to the Flipped Classroom. In C. Reidsema, L. Kavanagh, R. Hadgraft, & N. Smith (Eds.), The Flipped Classroom: Practice and Practices in Higher Education. Singapore: Springer Singapore.
