แนวทางการแก้ปัญหาการผัดวันประกันพรุ่งทางวิชาการ ของครูในมหาวิทยาลัยของรัฐในมณฑลยูนนาน

Main Article Content

หยาง หยวนหนี๋
นิรันดร์ สุธีนิรันดร์
พัชรา เดชโฮม
บูรณจิตร แก้วศรีมล
จิตตวิสุทธิ์ วิมุตติปัญญา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการยกระดับความสามารถในการจัดการความรู้ของวิทยาลัยอาชีวศึกษาและเทคโนโลยีในมณฑลยูนนาน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน และ 2) ประเมินคุณลักษณะการยก ระดับความสามารถในการจัดการความรู้ของวิทยาลัยอาชีวศึกษาและเทคโนโลยีในมณฑลยูนนาน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน การศึกษาวิจัยในครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหาร และอาจารย์ประจำการของวิทยาลัยอาชีวศึกษาและเทคโนโลยีในมณฑลยูนนาน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน รวมทั้งสิ้น 300 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับใน 7 ด้าน ประกอบด้วย 1) การบ่งชี้ความรู้ 2) การสร้างและแสวงหาความรู้ 3) การจัดความรู้ให้เป็นระบบ 4) การประมวลและกลั่นกรองความรู้ 5) การเข้าถึงความรู้ 6) การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และ 7) การเรียนรู้ ซึ่งมีความเชื่อมั่น เท่ากับ .95 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) การยกระดับความสามารถในการจัดการความรู้ของวิทยาลัยอาชีวศึกษาและเทคโนโลยีในมณฑลยูนนาน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้แก่ การส่งเสริมให้บุคลากรเรียนรู้ และให้มีการนําความรู้ที่ได้จากการฝึกอบรมสู่การสร้างสรรค์งานใหม่ การเสริมสร้างกำลังใจ การเปิดโอกาสในการพัฒนาศักยภาพของบุลากรได้แสดงความรู้ความสามารถอย่างสร้างสรรค์ต่อองค์กร และ 2) ผลการประเมินคุณลักษณะการยกระดับความสามารถในการจัดการความรู้ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า มากที่สุด ได้แก่ ด้านการเรียนรู้ (μ = 4.68, σ = 0.42) รองลงมา ได้แก่ ด้านการประมวลและกลั่นกรองความรู้ด้านการบ่งชี้ ด้านการสร้างและแสวงหาความรู้ ด้านการจัดความรู้ให้เป็นระบบและน้อยที่สุด ได้แก่ ด้านการเข้าถึงความรู้ และด้านการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ตามลำดับ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หยวนหนี๋ ห. ., สุธีนิรันดร์ น. ., เดชโฮม พ. ., แก้วศรีมล บ. ., & วิมุตติปัญญา จ. . (2024). แนวทางการแก้ปัญหาการผัดวันประกันพรุ่งทางวิชาการ ของครูในมหาวิทยาลัยของรัฐในมณฑลยูนนาน. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(2), 235–241. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/273750
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

บุญดี บุญญากิจ และคณะ. (2547). การจัดการความรู้จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

พรธิดา วิเชียรปัญญา. (2547). การจัดการความรู้พื้นฐานและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพมหานคร: เอ็กซ์เปอร์เน็ท.

Bergeron, B. (2003). Essentials of knowledge management. New Jersey: John Wiley & Sons.

Chell, J. (2001). Introducing Principal to the Role of Instructional Leadership: A Summary of Master's Project. New York: McGraw - Hill.

Collison, C. & Parcell G. (2004). Learning to Fly: Practical Knowledge Management from some of the world's leading learning. 2004. 45-47. New York: Authur P. Brief.

Hill, J. & Mcshane A. (2008). Principles of Management. New York: McGraw-Hill.

Hollander, E.P. (1978). Leadership in Dynamies: A Practical Guide to Effective Relationships. New York: The Free.

Inkpen. (1996). Creating Knowledge through collaboration, California Management Review. New York: Authur P. Brief.

Koontz, H. & Weihrich, H. (1988). Management. 9th ed. New York: McGraw-Hill.

Liebowitz Thomas, J. (1998). Beckman. Edition 1st Edition. First Published 1998. eBook Published 11 September 2020. New Jersey: Location Boca Raton.

Muchinsky, P.M. (1997). Psychology Applied to Work An Introductions to Industrial and Organizational Psychology. 5 th ed. California:Brooks/Cole. Organization. 2 th ed. West Sussex: Capstone.

Peter, M. (1990). The fifth discipline :The art and practice of the learning organization. London: Century Press.