การบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพสู่การพัฒนาการเรียนรู้อย่างมีความสุข ในยุคความปรกติถัดไป : กรณีศึกษาโรงเรียนเครือหวายวิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรี ตราด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพในยุคความปรกติถัดไป โรงเรียนเครือหวายวิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรี ตราด 2) สังเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนรู้อย่างมีความสุขในยุคความปรกติถัดไป และ 3) เสนอแนวทางการบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพสู่การพัฒนาการเรียนรู้อย่างมีความสุขในยุคความปรกติถัดไป เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการสังเกตการณ์อย่างมีส่วนร่วม เครื่องมือได้แก่แบบสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 10 คน และแบบสนทนากลุ่ม ผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 5 คน เป็นการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ตรวจสอบด้วยเทคนิคสามเส้า และนำเสนอเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพในยุคความปรกติถัดไปประกอบด้วย 1.1) การมีวิสัยทัศน์ร่วมกันในการทำงานอย่างมีภาวะผู้นำ 1.2) มุ่งพัฒนาคุณภาพผู้เรียน 1.3) การเรียนรู้เพื่อพัฒนาวิชาชีพแบบกัลยาณมิตร 1.4) พัฒนาการเรียน การสอนร่วมกันสู่วิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศ และ 1.5) มีการสะท้อนผลการทำงานและแลกเปลี่ยนการปฏิบัติงาน 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนรู้อย่างมีความสุขในยุคความปรกติถัดไป ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ 2.1) ปัจจัยด้านครูผู้สอน 2.2) ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม 2.3) ปัจจัยด้านผู้เรียน และ 2.4) ปัจจัยด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และ 3) แนวทางการบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพสู่การพัฒนาการเรียนรู้อย่างมีความสุขในยุคความปรกติถัดไป พบว่า มี 2 รูปแบบ ได้แก่ 3.1) แบบเป็นทางการ เป็นรูปแบบดำเนินงานตามขั้นตอนที่สถานศึกษากำหนด และ 3.2) แบบไม่เป็นทางการ เป็นรูปแบบการปฏิบัติงานแบบดูแลใจครูร่วมกันในสภาวะจำเป็น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เสกสันต์ พันธุ์บุญมี. (2565). Digital Transformation จาก New Normal สู่ Next Normal. เรียกใช้เมื่อ 12 ธันวาคม 2565 จาก https:// https://www.depa.or.th/th/article-view/digital-transformation-new-nor mal-next-normal.
โรงเรียนเครือหวายวิทยาคม. (2564). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2564. จันทบุรี: โรงเรียนเครือหวายวิทยาคม.
กรองทิพย์ นาควิเชตร และคณะ. (2564). การพัฒนาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้การส่งเสริมความสุขในการเรียนรู้ของนักเรียนโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายประถม. วารสารวิชาการสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย (สสอท.), 27(1), 48 - 62.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). คู่มือการอบรมการขับเคลื่อนกระบวนการ: PLC (Professional Learning Community) “ชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ” สู่สถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
ชวลิต ชูกำแพง. (2565). ชุมชนแห่งการเรียนรู้สู่การวิจัยในชั้นเรียน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ตัวแทนครูคนที่ 1. (10 มิถุนายน 2566). การบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพสู่การพัฒนาการเรียนรู้อย่างมีความสุขในยุคความปรกติถัดไป : กรณีศึกษาโรงเรียนเครือหวายวิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรี ตราด. (วัชรินทร์ อุดหนองเลา, ผู้สัมภาษณ์)
ตัวแทนครูคนที่ 2. (14 มิถุนายน 2566). การบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพสู่การพัฒนาการเรียนรู้อย่างมีความสุขในยุคความปรกติถัดไป : กรณีศึกษาโรงเรียนเครือหวายวิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรี ตราด. (วัชรินทร์ อุดหนองเลา, ผู้สัมภาษณ์)
ตัวแทนครูคนที่ 4. (14 มิถุนายน 2566). การบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพสู่การพัฒนาการเรียนรู้อย่างมีความสุขในยุคความปรกติถัดไป : กรณีศึกษาโรงเรียนเครือหวายวิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรี ตราด. (วัชรินทร์ อุดหนองเลา, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้บริหารสถานศึกษา. (14 มิถุนายน 2566). การบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพสู่การพัฒนาการเรียนรู้อย่างมีความสุขในยุคความปรกติถัดไป : กรณีศึกษาโรงเรียนเครือหวายวิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรี ตราด . (วัชรินทร์ อุดหนองเลา, ผู้สัมภาษณ์)
ยาใจ พงษ์บริบูรณ์. (2553). การศึกษาแบบกรณีศึกษา: Case Study. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 33(4), 42 - 50.
วศินี รุ่งเรือง. (2562). รูปแบบการพัฒนาครูโดยใช้การพัฒนาบทเรียนร่วมกันผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพที่ส่งเสริมศิลปะการสอนของครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(1), 264 - 282.
วิจารณ์ พานิช. (2559). บันเทิงชีวิตครูสู่ชุมชนการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
วิราวรรณ์ เพ็ชรนาวา และทิพย์วรรณ สุขใจรุ่งวัฒนา. (2564). แนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนมัธยมศึกษาในสหวิทยาเขตวิภาวดี กรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 6(2), 93 - 107.
สถาบันพระปกเกล้า. (2563). จากวิกฤตสู่โอกาสของสังคมไทยในยุค COVID-19. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
สายรุ้ง ธิตา และคณะ. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดจิตวิทยาเชิงบวก เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้อย่างมีความสุข สำหรับนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 5(2), 147 - 163.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: บริษัทพริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานจังหวัดจันทบุรี. (2564). แผนพัฒนาจังหวัดจันทบุรี พ.ศ. 2566 - 2570. จันทบุรี: สำนักงานจังหวัดจันทบุรี.
DuFour, R. et al. (2010). Learning by Doing: A Handbook for Professional Learning Communities at Work. (2nd ed.). Bloomington: Solution Tree.
Sergiovanni, T.J. (1994). Building Community in Schools. San Francisco: Josey - Bass Press.
