การสร้างชุดสอนเพื่อพัฒนาทักษะการฟังภาษาไทยสำหรับนักศึกษาปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงข

Main Article Content

นิดาริน จุลวรรณ

บทคัดย่อ

บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างชุดการสอนพัฒนาทักษะการฟังสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา เพื่อหาประสิทธิภาพชุดการสอนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ตามเกณฑ์มาตรฐาน 75/75 เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทยก่อน และหลังการใช้ชุดการสอน และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อชุดการสอนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ผู้วิจัยใช้แบบแผนการทดลองแบบ The One-Group Pretest - Posttest Design ทดสอบก่อนและหลังเรียนจากนั้นเปรียบเทียบความแตกต่างโดยวิเคราะห์สถิติพื้นฐาน และนำมาเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยรวมโดยใช้ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน กลุ่มประชากรในงานวิจัยนี้ คือ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ ที่ไม่ได้ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร รหัสวิชา EDLA004 ภาคเรียนที่ 2/2563 จำนวน 6 กลุ่ม กลุ่มละ 30 คน รวม 180 คน และกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักศึกษาปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลาที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร รหัสวิชา EDLA004 ภาคเรียนที่ 2/2563 จำนวน 5 กลุ่ม กำหนดระยะเวลาศึกษาวิจัยในภาคเรียนที่ 2/2563 ผลการวิจัย พบว่า คะแนนเฉลี่ยจากการทำแบบทดสอบประจำชุดการสอนทุกชุดรวมกันกับคะแนนเฉลี่ยที่ได้จากการทำแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีค่าเฉลี่ย 79.31/81.61 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน ด้านความสามารถการฟังของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนโดยใช้ชุดการสอนเพื่อพัฒนาทักษะการฟัง สำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จุลวรรณ น. . (2023). การสร้างชุดสอนเพื่อพัฒนาทักษะการฟังภาษาไทยสำหรับนักศึกษาปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงข. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(7), 119–129. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/270727
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กมลทิพย์ สมบูรณ์พงษ์ และคณะ. (2560). “ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการฟัง”. ใน เอกสารประกอบการสอนวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. สงขลา: บรรลือการพิมพ์.

จิรวัฒน์ เพชรรัตน์ และอัมพร ทองใบ. (2555). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.

ชัยยงค์ พงหมวงศ์. (2550). “แนวคิดเกี่ยวกับชุดการเรียนการสอน”. ใน การพัฒนาหลักสูตรและสื่อการเรียนการสอน. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2549). เทคนิคการเขียนเค้าโครงการวิจัย: แนวทางสู่ความสำเร็จ. นนทบุรี: บริษัท ไทเนรมิตกิจ อินเตอร์ โปรเกรสซิฟ จำกัด.

มาเรียม นิลพันธุ์. (2548). วิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. นครปฐม: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

วินัย จันทร์พริ้ม และจริยา หนูตีด. (2557). “การพัฒนาทักษะการพูด”. ใน เอกสารประกอบการสอนวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. (พิมพ์ครั้งที่ 2). สงขลา: บันลือการพิมพ์.

วิศรุต สุวรรณวิเวก. (2544). การสร้างเครื่องมือเพื่อพัฒนาการสอนทักษะการฟังภาษาไทยอย่างมีวิจารณญาณของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ ระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 3. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วิเศษ ชาญประโคน. (2550). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. กรุงเทพมหานคร: ทริปเพิ้ล กรุ๊ป.

อัญชลี อภัยปรปักษ์. (2551). “การพูด” ใน การใช้ภาษาไทย. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.