การพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ศิลปะที่พัฒนาทักษะผู้เรียน ในศตวรรษที่ 21 ของครูผู้สอนศิลปศึกษาในโรงเรียนด้วยการฝึกอบรมแบบออนไลน์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยและพัฒนามีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ศิลปะที่พัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ของครูผู้สอนศิลปศึกษาในโรงเรียนด้วยการฝึกอบรมแบบออนไลน์ และ 2) ศึกษาประสิทธิผลการฝึกอบรมแบบออนไลน์เพื่อพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ศิลปะที่พัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ดำเนินการวิจัยกับกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ได้แก่ นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพศิลปศึกษาที่ปฏิบัติการสอนในโรงเรียน ประจำปีการศึกษา 2564 จำนวน 26 คน เครื่องมือในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบทดสอบความรู้ในการจัดการเรียนรู้ศิลปะที่พัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 2) แบบประเมินคุณภาพแผนการจัดการเรียนรู้ 3) แบบรายงานผลการปฏิบัติการสอนจากแผนที่ครูพัฒนาขึ้น และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจต่อหลักสูตรการอบรม ผลการวิจัยพบว่า 1. การพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ศิลปะที่พัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ด้วยการพัฒนา “หลักสูตรอบรมเสริมสร้างสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ศิลปะที่พัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ” แบบออนไลน์ ประกอบด้วย หลักการ วัตถุประสงค์ สาระเนื้อหาความรู้ ขั้นตอนกิจกรรมการออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้ การประเมินผลการเรียนรู้ และสื่อที่เป็นเว็บไซต์ที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น 2. ประสิทธิผลของการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ศิลปะฯ จากการใช้หลักสูตรการอบรมที่พัฒนาขึ้น สามารถพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ศิลปะที่พัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ของครูผู้สอนในโรงเรียน ประกอบด้วย 1) ด้านความรู้ 2) ด้านความสามารถในการออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้ 3) ด้านการนำแผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นไปใช้กับนักเรียน และ 4) การตระหนักถึงความสำคัญของการจัดการเรียนรู้ศิลปะที่พัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 นอกจากนี้ครูผู้เข้าอบรมมีความพึงพอใจในระดับมาก(4.32) ในเข้าร่วมกิจกรรมการอบรมแบบออนไลน์ตามหลักสูตรฯ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา (กอปศ.). (2562). รายงานพันธกิจด้านการปฏิรูปการศึกษา. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2563 จาก : http://backoffice.onec .go.th/uploads/Book/1734-file.pdf
ณชนก หล่อสมบูรณ์ และอภิชาติ พลประเสริฐ. (2563). ศิลปะเพื่อจูงใจการเรียนรู้ของเด็ก. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 24 (1), 97-108.
ณัฐธิดา ภู่จีบ, ปุณณรัตน์ พิชญไพบูลย์และเอกชัย กี่สุขพันธ์. (2563). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการสอนสำหรับครูทัศนศิลป์ในโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 48(3), 106-124.
พิชญาภา ยืนยาว, วรรณี สุจจิตร์จูล, ธีรวุธ ธาดาตันติโชค, ณัฐวรรณ พุ่มดียิ่ง, และพนมจอง เฉลิมชัย. (2563). การพัฒนารูปแบบกลไกและระบบการคัดกรองผู้ประกอบวิชาชีพครูตามมาตรฐานวิชาชีพของคุรุสภา. คุรุสภา วิทยาจารย์, 1(2), 11-26.
พีระพงษ์ กุลพิศาล, (2561). พลังสร้างสรรค์กับการศึกษาศิลปะ. วารสารสารสนเทศ, 17(1), 49-58.
ภานุมาศ หมอสินธ์, ณัฐวัชต์ บุญภาพ, สมาน กาบมาลา, สาธิต วงค์จันทร์ และณภัทร วิหคน้อย. (2563). การอบรมออนไลน์เพื่อพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค(สาขามนุษยศาตร์และสังคมศาสตร์). 6(3), 347-357.
สมเกียรติ อินทสิงห์. (2562). การพัฒนาหลักสูตรการคิดสำหรับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ในหมวดวิชาศึกษาทั่วไปที่เน้นการเรียนรู้เชิงรุกสำหรับนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 42(3), 37-52.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานการศึกษา แนวปฏิบัติของการสร้างและส่งเสริมการรู้ดิจิทัลสำหรับครู. เรียกใช้เมื่อ11 ธันวาคม 2562 จาก : http://online.fliphtml5.com/wbpvz/ivpc/#p=14 ()
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). “ยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี พ.ศ. 2561 - 2580”. เรียกใช้เมื่อ 1 พฤศจิกายน 2563 จากhttps://www.nesdc.go.th/download/document/SAC/NS_SumPlanOct2018.pdf
สืบศักดิ์ สิริมงคลกาล. (2563). ศิลปศึกษาท่ามกลางกระแสรูปแบบการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 2(2), 69-81.
สุภิญญา สมทา, พรเทพ เลิศเทวศิริ, และอินทิรา พรมพันธุ์. (2564). การสอนศิลปศึกษาเพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ และทักษะชีวิตในโรงเรียนประเทศไทย. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 36(2).
ไสว ฟักขาว และ อาภาพร สิงหราช (2563). ครูนักออกแบบการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 12(2), 302-315.
Dempsey, C., Harris, J., & Hofer, M. (2013). Grounded technology integration: Visual arts. Learning & Leading with Technology, 40(5), 36-38.
Dick, W., Carey, L., & Carey, J. O. (2001). The Systematic Design of Instruction. New York : HarperCollins.
Duke, L. L. (1990). Mind building and arts education. Design for arts in education. 91(3), 42-45.
Ecoma, V. E. (2018). Ways of Knowing In The Visual Arts: The Imperative of Sense Perception And The Creative Process. Journal of the Arts/Humanities, 1(2). 13-25.
Hogan, J., Jaquith, D., & Gould, L. (2020). Shifting perceptions of quality in art education. Art Education, 73(4), 8-13.
Ilić, V., Stojanović-Đorđević, T., & Šikl Erski, A. (2018). ICT and art education. In 7th International Scientific Conference Technics and Informatics in Education: Faculty of Technical Sciences, Čačak, Serbia, 25-27th May 2018 (pp. 32-38).
Maras, K. (2019). Reconciling critical and creative thinking capabilities and critical practice in visual arts education: A work in progress. Australian Art Education, 40(2), 262-276.
Rodríguez Moreno, J., Agreda Montoro, M., & Ortiz Colón, A. M. (2019). Changes in teacher training within the TPACK model framework: A systematic review. Sustainability, 11(7), 1870.
