สัปปุริสธรรม: พฤติกรรมการดำเนินชีวิตสมัยใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
คำสอนในพระพุทธศาสนา มีจุดมุ่งหมายสูงสุดเพื่อดับทุกข์ โดยเฉพาะความทุกข์ทางใจ ที่สังคมสมัยใหม่กำลังประสบปัญหามากมาย ซึ่งสังคมปัจจุบันนี้ รูปแบบในการดำเนินชีวิต ได้เปลี่ยนไปจากอดีตอย่างสิ้นเชิง ส่งผลให้แนวความคิดของคนเปลี่ยนไป มุ่งเน้นในการ ให้ความสำคัญกับตน สนใจประโยชน์ของตน มากกว่าการให้ความสำคัญกับบุคคลรอบข้าง หรือประโยชน์ส่วนรวม หรือที่เรามักจะได้ยินคำว่า “สังคมก้มหน้า” นั้นแสดงให้เห็นถึง การเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ในการดำเนินชีวิตสมัยใหม่ ดังนั้นการดำเนินชีวิตในสังคมสมัยใหม่ เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาที่ไม่พึงประสงค์ ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น โดยเฉพาะปัญหาอันเป็นความทุกข์ทางใจที่มากจนเกินไปให้บรรเทาลง และสามารถปรับตัวให้ดำเนินชีวิตอยู่ในสังคม ที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาได้อย่างมีความสุข ซึ่งจะต้องเป็นผู้มีคุณธรรม 7 ประการ คือ สัปปุริสธรรม 7 ประกอบด้วย ธัมมัญญุตา ความรู้จักธรรม หรือเหตุ อัตถัญญุตา ความรู้จักอรรถ หรือผล อัตตัญญุตา ความรู้จักตน มัตตัญญุตา ความรู้จักพอประมาณ กาลัญญุตา ความรู้จักกาล หรือโอกาส ปริสัญญุตา ความรู้จักบริษัทหรือชุมชน และปุคคลปโรปรัญญุตา ความรู้จักบุคคล สำหรับหลักสัปปุริสธรรมนี้จะช่วยให้ผู้ยึดถือและปฏิบัติตาม สามารถดำเนินชีวิตในสังคมได้โดยไม่เกิดปัญหาทั้งตนเองและผู้อื่น ซึ่งผลที่เกิดจากตัวบุคคลนี้จะส่งต่อเป็นหมู่คณะ เป็นสังคม ประเทศชาติที่ดี มีคุณภาพต่อไป ดังนั้นมีความจำเป็นที่จะต้องปลูกฝังให้เกิดขึ้นแก่ตัวบุคคลหรือในสังคมให้มาก ๆ เพราะจะนำไปสู่การป้องกันและแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ในสังคมที่เกิดจากพฤติกรรมของบุคคลเป็นหลัก และช่วยฟื้นฟู ช่วยพัฒนาชีวิตให้ดีขึ้นแก่บุคคล กลุ่ม ชุมชน ต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
พระทองพจน์ ธีรธมฺโมและคณะ. (2561). “หลักสัปปุริสธรรมกับการแก้ไขวิกฤติปัญหาสังคม”. วารสารสมาคมศิษย์เก่า มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 6(1), 51-65.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงและขยายความ. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สหธรรมิก.
ภาวิดา มหาวงศ์. (2560). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน หมวดรายวิชาการศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ “พิบูลสงครามวิจัย” (หน้า (ครั้งที่ 3). 3(1), 347-358).
สานิตย์ หนูนิล และคณะ. (2562). “ปัจจัยที่มีผลต่อรูปแบบการดำเนินชีวิตของคนรุ่นใหม่ในชนบทไทย”. วารสารพัฒนาสังคม, 21(2), 176-195.
อาภรณ์ รับไซ. (2560). พฤติกรรม (Behavior). เรียกใช้เมื่อ 5 มกราคม 2564 จาก https://www.scimath.org/lesson-biology/item/7001-behavior-7001
Bloom. B.S. . (1975). Taxonomy of Education. New York: David McKay Company Inc.
Jitpitak. C. . (1982). Behavioral sciences. Bangkok: mass media.
Lahey. B.B. (2001). Psychology : an Introduction. 7 th Edition. New York: McGraw – Hill Company, Inc,.
