การพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุด้วยหลักสูตรโรงเรียนผู้สูงอายุ ตำบลนาพู่ อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในโรงเรียนผู้สูงอายุในตำบลนาพู่ อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี 2) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการเรียนรู้เพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตโรงเรียนผู้สูงอายุ ตำบลนาพู่ อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี 3) เพื่อศึกษาสร้างกลยุทธ์ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในตำบลนาพู่ อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วยวิจัยเชิงประมาณและวิจัยเชิงคุณภาพ วิจัยเชิงปริมาณ ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 200 คนโดยการสุ่มอย่างง่ายคน เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ก่อนและหลังเข้าเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพเป็นการศึกษาเอกสารและการสัมภาษณ์ เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 2 กลุ่ม คือ ผู้นำท้องถิ่นและนักเรียนผู้สูงอายุ จำนวน 20 รูป/คน โดยผู้วิจัยได้ใช้วิธีการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์ สังเคราะห์และสรุปผลการวิจัยผล ผลการศึกษา พบว่า คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุก่อนเข้าศึกษาของการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ โดยภาพรวมอยู่ในระดับปฏิบัติปานกลาง ( = 3.10) ส่วนคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุหลังเข้าศึกษาของการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ อยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.56) ปัญหาและอุปสรรคในการเรียนรู้ มี 2 ด้าน คือ 1) ความสามารถส่วนบุคคล 2) ด้านการสนับสนุนช่วยเหลือ และกลยุทธ์ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ คือ 1) การเตรียมความพร้อมของประชากรเพื่อวัยสูงอายุที่มีคุณภาพ 2) การส่งเสริมและการพัฒนาผู้สูงอายุ 3) การคุ้มครองทางสังคมสำหรับผู้สูงอายุ 4) การบริหารจัดการเพื่อการพัฒนางานด้านผู้สูงอายุอย่างบูรณาการ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กองส่งเสริมศักยภาพผู้สูงอายุ. (2559). คู่มือโรงเรียนผู้สูงอายุ. กรุงเทพมหานคร: กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
คณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.). (2561). 2573 คนแก่ครองเมือง. เรียกใช้เมื่อ 1 กันยายน 2561 จาก http://www.thetruemate.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=539099610}
งานส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุไทย. (2561). ผู้สูงอายุในประเทศไทย: แนวโน้ม คุณลักษณะ และปัญหา. เรียกใช้เมื่อ 1 กันยายน 2561 จาก http://hp.anamai.moph.go.th/soongwai/statics/about/soongwai/topic004.php
ธาริน สุขอนันต์ และคณะ. (2554). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองบ้านสวน จังหวัดชลบุรี. วารสารสาธารณสุขศาสตร์, 41(3), 240-249.
นักเรียนผู้สูงอายุ. (25 เมษายน 2562). ปัญหาและอุปสรรคในการเรียนในหลักสูตร. (อภิวัฒชัย พุทธจร, ผู้สัมภาษณ์)
ปาริชาติ ชาลีเครือ. (2561). ยุทธศาสตร์การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุขององค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 6(4), 1620-1632.
ผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลนาพู่. (25 เมษายน 2562). แนวทางการสร้างกลยุทธ์ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่เข้าเรียนในหลักสูตร. (อภิวัฒชัย พุทธจร, ผู้สัมภาษณ์)
พระนาทกร สุจิณฺโณ (เศษสิน) และคณะ. (2561). ศึกษาวิเคราะห์หลักพุทธธรรมที่ใช้ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุอําเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 2(1), 1-7.
เพื่อนใจ รัตตากร. (2549). วิธีคิดของผู้สูงอายุ และภาพลักษณ์ของการเป็นผู้สูงอายุที่ประสบผลสำเร็จ. วารสารวิจัยทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 1(2), 56-71.
วิพรรณ ประจวบเหมาะ. (2559). โครงสร้างระบบการติดตามและประเมินผลแผนผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2545 - 2564). จุฬาสัมพันธ์, 53(9), 23-37.
สำนักปลัดเทศบาล. (2558). แผนยุทธศาสตร์องค์การบริหารส่วนตำบลนาพู่ พ.ศ.2558 – 2561 (ระยะ 4 ปี). อุดรธานี: ศักดิ์ศรีอักษรการพิมพ์.
สุทธิพงศ์ บุญผดุง. (2554). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในท้องถิ่นโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง (ระยะที่ 1). ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
สุพร คูหา. (2552). แนวทางการปรับปรุงคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุของเทศบาลตำบลหนองขาว อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรสมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น. วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
แสงรุ้ง ผ่องใส. (2535). การศึกษาพฤติกรรมจริยธรรมทางสังคมของผู้สูงอายุในชมรมผู้สูงอายุ และสถานสงเคราะห์คนชรา กรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษานอกโรงเรียน. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
