มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการผันตัวผู้เสพยาเสพติด ออกจากกระบวนการยุติธรรมทางอาญา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาถึงแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับมาตรการผันตัวผู้เสพยาเสพติดออกจากกระบวนการยุติธรรมทางอาญา 2) ศึกษาถึงกฎหมายยาเสพติดต่างประเทศและกฎหมายยาเสพติดของประเทศไทยที่เกี่ยวกับการผันตัวผู้เสพยาเสพติดออกจากกระบวนการยุติธรรมทางอาญา และ 3) ศึกษาถึงแนวทางการปรับปรุง แก้ไข หรือยกเลิกกฎหมายยาเสพติดที่เกี่ยวข้องกับการผันตัวผู้เสพยาเสพติดออกจากกระบวนการยุติธรรมทางอาญา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์และสนทนากลุ่ม เลือกตัวอย่างแบบเจาะจง แบ่งเป็น 5 กลุ่ม ได้แก่ 1) นักวิชาการ 2) อัยการ 3) พนักงานสอบสวน 4) ทนายความ และ 5) ตุลาการศาล จำนวน 10 คน วิเคราะห์เชิงเนื้อหาและสรุปเป็นภาพรวม ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ยาเสพติด หลักการลงโทษที่ไม่ได้สัดส่วนและไม่เหมาะสม มาตรการทางเลือกอื่นแทนการลงโทษทางอาญา การหันเหทางคดีและหลักการผันตัวผู้ที่เกี่ยวข้องคดียาเสพติด หลักการลดอันตรายจากการใช้ยาเสพติด รูปแบบการบำบัดรักษาผู้เสพยาเสพติด การปฏิบัติต่อผู้กระทำความผิดโดยไม่ใช้เรือนจำ นโยบายการผันตัวผู้เสพยาเสพติดของต่างประเทศ นิติเศรษฐศาสตร์และอุปทาน - อุปสงค์ และมายาคติทางสังคม 2) มาตรการกฎหมายยาเสพติดที่เกี่ยวกับการผันตัวผู้เสพยาเสพติด มี 3 ประเภท ได้แก่ 2.1) กฎหมายยาเสพติดระหว่างประเทศ 2.2) กฎหมายต่างประเทศ และ 2.3) กฎหมายยาเสพติดของประเทศไทย และ 3) แนวทางการปรับปรุงคือ ควรมีการปรับปรุงและแก้ไขกฎหมายยาเสพติดเพื่อให้ผู้เสพยาเสพติดสามารถนำไปปฏิบัติและบังคับใช้อย่างมีประสิทธิภาพและกลับคืนสู่สังคม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมาธิการสากลว่าด้วยนโยบายยาเสพติด. (2562). การขับเคลื่อนการปฏิรูปนโยบายยาเสพติด: แนวทางใหม่สู่การลดทอนความเป็นอาชญากรรมทางคดียาเสพติด. เรียกใช้เมื่อ 14 ธันวาคม 2563 จาก http://www.globalcommissionondrugs.org/wp-content/uploads/2017/03/GCDP-Report-2016_THAI.pdf.
ฉัตรสุมน พฤฒิภิญโญ. (2559). การทบทวนและสังเคราะห์องค์ความรู้กฎหมายยาเสพติดเปรียบเทียบ. ใน รายงานวิจัย. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
เชียงใหม่นิวส์. (2562). ป.ป.ส. สรุปผลการดำเนินงานด้านยาเสพติด ประจำปี 2561. เรียกใช้เมื่อ 14 ธันวาคม 2563 จาก https://www.chiangmainews.co.th/page/ archives/797498
เดโช แขน้ำแก้ว และคณะ. (2562). แรงงานข้ามชาติ: คุณภาพชีวิตและการสร้างคุณค่าบนประสบการณ์ ณ ถิ่นปลายทาง กรณีศึกษาจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(1), 305-325.
ทนายความ ท่านที่ 1. (19 มิถุนายน 2563). เรื่องมาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการผันตัวผู้เสพยาเสพติดออกจากกระบวนการยุติธรรมทางอาญา. (ศิลา ศรเดช, ผู้สัมภาษณ์)
นันท์รพัช ไชยอัครพงศ์. (2555). การลดทอนความเป็นอาชญากรรมของคดียาเสพติด: กรณีศึกษานโยบายและมาตรการทางเลือกในต่างประเทศ. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 5(3), 213-239.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: บริษัท สุวีริยาสาส์น จำกัด.
ปราโมทย์ พันธ์สะอาด. (2561). รูปแบบการแก้ไขปัญหายาเสพติดเปรียบเทียบ สู่แนวนโยบายที่ควรจะเป็น. วารสารธรรมศาสตร์, 37(2), 1-15.
พระสมุห์ธนภัทร ธนภทฺโท (ทิพย์วงษ์) และคณะ. (2563). ศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหาทางสังคมของเยาวชนกลุ่มพฤติกรรมเสี่ยงในเขต พื้นที่อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(5), 132-147.
วิชาญ เครือรัตน์. (2563). การบังคับใช้กฎหมายกับหลักสิทธิมนุษยชนของข้าราชการตำรวจ สถานี ตำรวจภูธรเมืองสุราษฎร์ธานี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(5), 224-238.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด กระทรวงยุติธรรม. (2561). กัญชงจากพืชเสพติดสู่พืชเศรษฐกิจ [คอมพิวเตอร์ไฟล์] /สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด กระทรวงยุติธรรม. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด กระทรวงยุติธรรม.
สำนักปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2560). มาตรฐานการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพผู้เสพ/ผู้ติดยาเสพติดระบบต้องโทษในเรือนจำ/ทัณฑสถาน. สมุทรสาคร: บอร์น ทู บี พับลิชชิ่ง จำกัด.
อัยการจังหวัด ท่านที่ 1. (19 มิถุนายน 2563). เรื่องมาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการผันตัวผู้เสพยาเสพติดออกจากกระบวนการยุติธรรมทางอาญา. (ศิลา ศรเดช, ผู้สัมภาษณ์)
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing . (5th ed.). New York: Harper Collins. Publishers.