การจัดการ ตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชน

Main Article Content

ไมตรี อินเตรียะ
ทวิช บุญธิรัศมี
จิรสุดา ปลายยอด
อัญมณี ชูมณี
อภิชาติ มหาราชเสนา

บทคัดย่อ

          บทความฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อตอบข้อสงสัยที่ว่าเศรษฐกิจพอเพียงเป็นแนวทางในการจัดการชุมชน ทำอย่างไรเศรษฐกิจพอเพียงจะเกิดประโยชน์อย่างแท้จริงเป็นการค้นหาความพอเพียงในชุมชน คำว่าพอเพียงมีความหมายกว้าง ไม่ได้หมายถึงความมีพอสำหรับใช้เท่านั้น แต่มีความหมายว่า พอมีพอกิน หากคนเราพอในความต้องการ มีความโลภน้อยการเบียดเบียนคนอื่นน้อย มีความคิดว่าทำอะไรต้องพอเพียง ไม่สุดโต่ง ไม่โลภมาก คนเราก็อยู่เป็นสุข การจัดการตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชน เป็นแนวทางการดำเนินงาน หรือสร้างความอยู่เย็นเป็นสุขอย่างมั่นคงและยั่งยืนให้แก่ประชาชน ชุมชน เศรษฐกิจพอเพียงได้ส่งเสริมให้ประชาชนและชุมชนทุกระดับยึดถือในการดำรงชีวิตและการปฏิบัติงานเพื่อนำไปสู่จุดหมายปลายทางสูงสุด คือ ประเทศชาติและประชาชนอยู่เย็นเป็นสุข แนวทางดังกล่าวนี้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของทางสายกลางที่คำนึงถึงหลักการสำคัญ คือ ความพอประมาณ ความมีเหตุผล และการมีภูมิคุ้มกัน อาศัยหลักการพึ่งตนเองของแต่ละคนในทุกสาขาอาชีพควรดำรงชีวิตบนพื้นฐานของการรู้จักตนเอง การพึงพาตนเอง รู้จักแบ่งปันช่วยเหลือผู้อื่นตามกำลังของตน ดำเนินชีวิตทางสายกลาง รวมตัวช่วยเหลือซึ่งกันและกันอย่างเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ไม่ทำการใด ๆ ที่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น ไม่ฟุ้งเฟ้อ ไม่ใช้จ่ายเกินตัว ไม่ลงทุนเกินขนาด และพัฒนาศักยภาพที่มีอยู่ให้สูงขึ้น เติบโตอย่างมั่นคงและยั่งยืน ซึ่งจะส่งผลให้แต่ละคนเก่ง ดี มีความสุขเพิ่มขึ้น ดังนั้น การจัดการตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชน ไม่สุดโต่ง ไม่โลภมาก มีความเอื้ออาทรระหว่างสมาชิกชุมชน เพื่อให้คนมีความสุขและชุมชนเข้มแข็ง ดำรงชีวิตบนพื้นฐานของการรู้จักตนเองโดยชุมชนเพื่อชุมชน สังคม และประเทศชาติด้วยความพอเพียง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อินเตรียะ ไ., บุญธิรัศมี ท., ปลายยอด จ., ชูมณี อ., & มหาราชเสนา อ. (2021). การจัดการ ตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชน . วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(3), 86–98. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/251153
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

เกษม วัฒนชัย. (2549). การเรียนรู้ที่แท้และพอเพียง. กรุงเทพมหานคร: มติชน.

จุไรรักษ์ แสนใจรักษ์. (2553). ชุมชนพอเพียง. (พิมพ์ครั้งแรก) . กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ไว้ลาย.

พระบรมราโชวาทของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. (2542). ประมวลพระราชดำรัส และพระบรมราโชวาทที่พระราชทานในโอกาสต่าง ๆ ปี พุทธศักราช2541. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช . (2551). เอกสารประกอบการสอนชุดวิชาการบริหารจัดการชุมชน. การศึกษาหน่วยที่ 8 - 15. จังหวัดนนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ยุบลวรรณ ตั่นเธียรรัตน์. (2551). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง แนวคิดและการนำไปประยุกต์ใช้เพื่อการพัฒนา. วารสารนักบริหาร, 28(3), 62-66.

สมบูรณ์ ศิริสรรหิรัญ. (2550). เศรษฐกิจพอเพียงและการพัฒนาทุนมนุษย์. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 3(2), 19-27.

สุทิน ลี้ปิยะชาติ. (2549). พระบารมีปกเกล้า. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ธรรมสาร.

สุเมธ ตันติเวชกุล. (2549). หลักธรรม หลักทำ ตามรอยพระยุคลบาท. (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เสรี พงศ์พิศ. (2552). วิถีสู่ชุมชนพอเพียง.(พิมพ์ครั้งแรก). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์พลังปัญญา.