การแสดงดนตรีพื้นบ้านไทยที่แสดงออกถึงการสืบทอดทางศิลปวัฒนธรรมและประเพณีท้องถิ่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการแสดงดนตรีพื้นบ้านไทยที่แสดงออกถึงการสืบทอดทางศิลปวัฒนธรรมและประเพณีท้องถิ่น เป็นวิจัยเชิงสังเคราะห์เอกสาร เครื่องมือในการวิจัย คือ เอกสาร หนังสือ ตำรา วารสาร อินเทอร์เน็ต และฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ เก็บรวบรวมข้อมูลโยนำข้อมูลที่ได้จากการบันทึกข้อมูลมาวิเคราะห์เนื้อหา และใช้เทคนิคการสังเคราะห์ข้อมูลด้วยการสังเคราะห์ข้อมูลจากข้อมูลดิบ การสังเคราะห์ข้อมูลทุติยภูมิ การสังเคราะห์งานวิจัย และศึกษาการแสดงดนตรีพื้นบ้านไทยที่แสดงออกถึงการสืบทอดทางศิลปวัฒนธรรมและประเพณีท้องถิ่น ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาคเหนือ ใช้บทเพลงในการแสดง เช่น เพลงจ๊อย เพลงแม่หม้ายค้อม ที่ให้ความรู้สึกนุ่มนวล อ่อนหวาน แสดงให้เห็นถึงความเป็นอยู่และวัฒนธรรมที่เรียบง่าย ประกอบประเพณี เช่น ประเพณียี่เป็ง ประเพณีปอยส่างลอง มีการบรรเลงเป็นวงและบรรเลงเดี่ยว สืบทอดบูรณาการร่วมกับเครือข่ายสถานศึกษาทั่วประเทศ 2) ภาคกลาง ใช้บทเพลงในการแสดง เช่น เพลงเทพทอง ลำตัด ศิลปะที่มีความสอดคล้องกับวิถีชีวิต บรรเลงเพื่อความรื่นเริง ประกอบพิธีกรรม และบรรเลงเพื่อการสื่อสาร มีการพัฒนาในลักษณะผสมผสานกับดนตรีหลวง มีการพัฒนาจากดนตรีปี่และกลองมาเป็นระนาดและฆ้องวง ใช้หลักสูตรท้องถิ่นเพื่อเผยแพร่ให้กับเยาวชนและชุมชน และเชิญปราชญ์ชาวบ้านด้านดนตรีมาร่วมสอน ถ่ายทอดวัฒนธรรมดนตรีพื้นบ้าน 3) ภาคใต้ ใช้บทเพลงในการแสดง เช่น เพลงบอก เพลงเรือ ลิเกฮูลู แสดงศิลปะการรำและการละเล่นแบบวัฒนธรรมไทยพุทธ และวัฒนธรรมไทยมุสลิม สืบทอดการเล่นลิมนตร์ ตามความเชื่อและพิธีกรรม 4) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้บทเพลงในการแสดง เช่น กันตรึม หมอลำ เพื่อประกอบพิธีกรรมและความเชื่อ เช่น ประเพณีผูกเสี่ยว ประเพณีบุญบั้งไฟ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ณัฐพจน์ โพธิ์เจริญ. (2559). การสืบทอดและอนุรักษ์ดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ลาวเวียงตำบลดอนคาอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 7(1), 9-23.
นพรัตน์ ลาภส่งผล. (2563). ดนตรีไทยพื้นเมือง. กรุงเทพมหานคร: ม.ป.พ.
ภิญโญ ภู่เทศ. (2559). การอนุรักษ์และพัฒนาวัฒนธรรมดนตรีพื้นบ้านโดยใช้ชุมชนเป็นฐานของการเรียนรู้. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 5(3), 233-242.
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (2563). การถ่ายทอดการบรรเลงดนตรีและศิลปวัฒนธรรมวงโปงลางเพื่ออนุรักษ์ และพัฒนาภูมิปัญญาพื้นบ้านอีสาน. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ยะพา เจะนิ และคณะ. (2557). บทบาทเพลงพื้นบ้านดิเกร์ฮูลูในการเสริมสร้างสันติสุขในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
ศิลปชัย กงตาล. (2559). ดนตรีพื้นบ้าน. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ศูนย์ประสานการปฏิบัติที่ 5 กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร. (2563). สืบสานศิลปะการแสดงพื้นบ้านเพื่อสันติสุข. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ประสานการปฏิบัติที่ 5 กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร.
สันดุสิทธิ์ บริวงษ์ตระกูล. (2559). การสืบทอดสื่อพื้นบ้านหมอลำเรื่องต่อกลอน. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 17(32), 81-90.
อามีเนาะ ยาสาแล และคณะ. (2555). บทบาทเพลงพื้นบ้านดิเกร์ฮูลูในการเสริมสร้างสันติสุขในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.