ปัจจัยการสื่อสารภายในองค์กรที่สร้างแรงจูงใจ และส่งผลผลสัมฤทธิ์ของบุคลากร ในการปฏิบัติงาน กรณีศึกษากลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏภาคใต้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาอิทธิพลของสภาพแวดล้อมในการทำงาน การแบ่งปันความรู้ และการสื่อสารภายในองค์กรที่มีต่อแรงจูงใจในการทำงาน 2) ศึกษาอิทธิพลของแรงจูงใจในการทำงานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ในการปฏิบัติงาน 3) ตรวจสอบโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างตัวแปร รวมทั้งบทบาทตัวแปรส่งผ่านของแรงจูงใจ และ 4) ศึกษาแนวทางพัฒนาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ของบุคลากรในกลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏภาคใต้ การวิจัยใช้รูปแบบผสมผสานเชิงอธิบายตามลำดับ เก็บข้อมูลเชิงปริมาณ จากบุคลากร 400 คน ซึ่งจัดสรรตามสัดส่วนของมหาวิทยาลัยราชภัฏภาคใต้ 5 แห่ง และสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 10 คน ที่คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือ ได้แก่แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน แบบจำลองสมการโครงสร้าง และการวิเคราะห์เนื้อหา ต่อมาแบบจำลองหลังปรับมีความสอดคล้องกับข้อมูล
เชิงประจักษ์ (χ² = 764.883, df = 732, p = 0.194, χ²/df = 1.045, CFI = 0.992, TLI = 0.991, RMSEA = 0.011) ผลข้อ 1 พบว่า การแบ่งปันความรู้ ( = 0.330, p < 0.001) และการสื่อสารภายในองค์กร (
= 0.410, p < 0.001) มีอิทธิพลเชิงบวกต่อแรงจูงใจ ขณะที่สภาพแวดล้อมไม่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญ (
= 0.059, p = 0.226) ผลข้อ 2 พบว่า แรงจูงใจมีอิทธิพลเชิงบวกต่อผลสัมฤทธิ์ (
= 0.761, p < 0.001) ผลข้อ 3 พบว่า แรงจูงใจส่งผ่านอิทธิพลของการแบ่งปันความรู้ (อิทธิพลทางอ้อม = 0.255, p < 0.001) และการสื่อสารภายในองค์กร (อิทธิพลทางอ้อม = 0.313, p < 0.001) ไปสู่ผลสัมฤทธิ์ แต่ไม่ส่งผ่านอิทธิพลของสภาพแวดล้อม ผลข้อ 4 เสนอให้มหาวิทยาลัยพัฒนาคลังความรู้ กำหนดช่องทางสื่อสารที่ชัดเจนและทันเวลา จัดระบบรับฟังข้อมูลย้อนกลับ ส่งเสริมการยอมรับผลงานและโอกาสพัฒนา ในระยะยาวอย่างเป็นระบบ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิระลักษณ์ ชุติกาญจน์กุลศิริ และคณะ. (2568). สมรรถนะการสื่อสารภายในองค์กรที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานบุคลากรในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. วารสารวิชาการเทคโนโลยีการจัดการ, 6(2), 132-146.
วรกานต์ มีพึ่ง. (2567). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานและการสื่อสารภายในองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรในบริษัทโลจิสติกส์แห่งหนึ่ง เขตลาดกระบัง. ใน สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2566). แผนด้านการอุดมศึกษาเพื่อผลิตและพัฒนากำลังคนของประเทศ ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2566 - 2570. เรียกใช้เมื่อ 14 สิงหาคม 2569 จาก https://www.ops.go.th/th/policy-plan-spd/higher-education-plan/item/14207-2566-2570
สุพานี สฤษฎ์วานิช. (2553). การบริหารเชิงกลยุทธ์: แนวคิดและทฤษฎี. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
เสาวลักษณ์ คำวงษ์ และจิตรลดา ตรีสาคร. (2568). แรงจูงใจในการทำงานและสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานสายสนับสนุนมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. วารสารการจัดการโซ่คุณค่าและกลยุทธ์ธุรกิจ, 4(2), 63-90.
Gu, Z. et al. (2022). Impact of employees' workplace environment on employees' performance: A multi-mediation model. Frontiers in Public Health, 10, 890400. https://doi.org/10.3389/fpubh.2022.890400
Jilani, M. M. A. K. et al. (2020). The influence of knowledge sharing on sustainable performance: A moderated mediation study. Sustainability, 12(3), 908. https://doi.org/10.3390/su12030908
Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling. (4th ed.). New York: Guilford Press.
Nguyen, N. K. & Nguyen, N. T. H. (2024). Rewards, knowledge sharing and individual work performance: An empirical study. Cogent Business & Management, 11(1), 2359372. https://doi.org/10.1080/23311975.2024.2359372
Pinder, C. C. (2008). Work motivation in organizational behavior. New York: Psychology Press.