แนวทางการพัฒนาอินทรียสังวรของพระภิกษุนวกะในสังคมปัจจุบัน

Main Article Content

พระธีระเดช เตชธมฺโม (หิรัญ)

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ ต้องการนำเสนอผลการวิจัยเพื่อตอบวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาของพระภิกษุนวกะในสังคมปัจจุบัน 2) เพื่อศึกษาวิธีการพัฒนาอินทรียสังวรตามแนวทางพระพุทธศาสนาเถรวาท และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาอินทรียสังวรของพระภิกษุนวกะในสังคมปัจจุบัน ดำเนินการวิจัยโดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ที่เน้นการศึกษาเอกสาร (Documentary Research)


          ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาของพระภิกษุนวกะที่เกิดขึ้นในปัจจุบันนั้น เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นทุกยุคทุกสมัย คือ 1.1) พระภิกษุนวกะไม่มีความอดทน เป็นผู้ว่ายากสอนยาก 1.2) พระภิกษุนวกะเห็นแก่ปากท้อง ติดใจในรสอาหาร 1.3) ภิกษุนวกะยังมีจิตรักใคร่ในสตรี 1.4) พระภิกษุนวกะเพลิดเพลินสิ่งอำนวยความสะดวก 2) อินทรียสังวร หมายถึง สำรวมระวัง รักษาในอินทรีย์ทั้ง 6 คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ โดยการมีสติระลึกรู้เท่าทันในเวลารับรู้อารมณ์ เมื่อมีการรับรู้อารมณ์ในปัจจุบัน อินทรียสังวรนั้นมีความสำคัญเป็นอย่างมากสำหรับพระภิกษุสามเณรผู้บวชใหม่ ย่อมเป็นพื้นฐานเบื้องต้นสำหรับผู้ที่มีศรัทธาเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนา ย่อมเป็นบันไดในการปฏิบัติธรรมให้เจริญยิ่งขึ้น 3) แนวทางการพัฒนาอินทรียสังวรของพระภิกษุนวกะในสังคมปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องมีการเตรียมความพร้อมให้แก่พระภิกษุนวกะตั้งแต่ต้นไปตามลำดับ จากง่ายไปหายาก ตามลำดับไป และจำเป็นต้องมีแนวทางในการปฏิบัติเพื่อพัฒนาอินทรียสังวร คือ การฝึกสำรวมอินทรีย์ 6 โดยมีรูปแบบ คำบริกรรมเข้ามาช่วยในเบื้องต้น การมีสติกำหนดรู้ มีความอดทน อดกลั้น มีความเพียรในการฝึกฝนตนเองอยู่สม่ำเสมอ เพื่อที่จะให้ก้าวไปข้างหน้า ไม่ถอยหลัง มีสติระลึกรู้อยู่ทุกขณะ ไม่ปล่อยจิตให้ปรุงแต่งไปตามอารมณ์จนสามารถพัฒนาสติปัญญาให้เจริญงอกงามยิ่งขึ้นต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เตชธมฺโม (หิรัญ) พ. . (2020). แนวทางการพัฒนาอินทรียสังวรของพระภิกษุนวกะในสังคมปัจจุบัน. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(1), 30–41. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/240558
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

พระเกษม นนฺทสีโล (วงศ์กิตติตระกูล). (2557). ศึกษาวิเคราะห์ภัยของภิกษุในพระพุทธศาสนาเถรวาท. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูปลัดสัมพิพัฒนธรรมาจารย์. (2560). แนวทางปฏิบัติธรรม. กรุงเทพมหานคร: ประยูรสาส์นไทยการพิมพ์.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2557). ตามพระใหม่ไปเรียน. (พิมพ์ครั้งพิเศษที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2557). พุทธธรรม (ฉบับปรับขยาย). (พิมพ์ครั้งที่ 39). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกขุ. (2549). ตามรอยพระอรหันต์. กรุงเทพมหานคร : ธรรมสภา.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุภีร์ ทุ่มทอง. (2554). ศึกษาการพัฒนาอินทรียสังวรในพระพุทธศาสนาเถรวาท. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.