THE EFFECTIVENESS OF THAI READING SKILL ENHANCEMENT EXERCISES BASED ON KALILAH WA DIMNAH THROUGH A SELF-DIRECTED LEARNING PROCESS FOR THAI STUDENTS RETURNING FROM SAUDI ARABIA (MUWALLAD)

Main Article Content

Adilah Hayeeniwae
Romyi Morhi
Masamdi Saa
Ridwan Madeng
Nasriya Abu

Abstract

This study aimed to 1) Investigate the effectiveness of Thai reading skill exercises through a self-directed learning process integrated with the Kalilah wa Dimnah stories; 2) Compare the learning achievement of Muwallad students before and after learning through Thai reading skill exercises based on a self-directed learning process; and 3) Assess the satisfaction of Muwallad students toward the learning activities using the developed exercises. A quasi-experimental research design was employed. The sample consisted of 30 Muwallad students at the upper secondary education level under the Department of Learning Encouragement, selected through purposive sampling during the second semester. The research instruments included lesson plans, Thai reading skill exercises based on the Kalilah wa Dimnah stories, a 30-item four-choice multiple-choice Thai reading achievement test, and a learner satisfaction questionnaire. The data were analyzed using exercise effectiveness, mean, standard deviation, and a dependent-samples t-test. The results revealed that 1) The Thai reading skill exercises achieved an effectiveness level of 82.11/88.98, which was higher than the established criterion of 80/80; 2) The students’ post-test learning achievement was significantly higher than their pre-test achievement at the .05 level. The pre-test mean score was\bar{x} = 11.50, S.D. = 2.31, while the post-test mean score was\bar{x} =26.33, S.D.=1.82, t (29) =23.33 p  .001); and 3) The learners’ satisfaction with the learning activities using the Thai reading skill exercises was at a high level (\bar{x} = 4.26, S.D. = 0.72). The findings indicate that the developed Thai reading skill exercises were effective and appropriate for application in Thai language learning among learners with diverse linguistic and cultural backgrounds.

Article Details

How to Cite
Hayeeniwae, A. ., Morhi, R. ., Saa, M. ., Madeng, R. ., & Abu, N. . (2026). THE EFFECTIVENESS OF THAI READING SKILL ENHANCEMENT EXERCISES BASED ON KALILAH WA DIMNAH THROUGH A SELF-DIRECTED LEARNING PROCESS FOR THAI STUDENTS RETURNING FROM SAUDI ARABIA (MUWALLAD). Journal of MCU Nakhondhat, 13(11), 216–229. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/305099
Section
Research Articles

References

เกียรติสุดา บุญส่ง และสุภา พูนผล. (2565). การพัฒนาชุดฝึกทักษะการเขียนภาษาไทยด้วยตนเองสำหรับนักศึกษาชาวต่างประเทศ. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 32(2), 50-65.

งานประชาสัมพันธ์คณะ. (2568). เริ่มแล้ว "Arab Street Festival" ครั้งแรกในชายแดนใต้ มนุษยศาสตร์ฯ ม.อ. ผนึก วิทยาการสื่อสาร ม.อ. ส่งเสริมเศรฐกิจ "มูวัลลัด" เชื่อมตะวันออกกลาง. เรียกใช้เมื่อ 20 กันยายน 2569 จาก https://huso.psu.ac.th/th/?p=16063

ช่อเพชร ศิริภักดิ์ และคณะ. (2565). การพัฒนาความสามารถด้านการอ่านจับใจความภาษาไทย โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบ SQ4R ประกอบแบบฝึกทักษะของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนโคกล่ามผดุงวิทย์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 16(2), 67-79.

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-20.

โชคฑีรภัคญ์ ธนเศรษฐวัฒน. (2566). การพัฒนาความสามารถในการอ่านทำนองเสนาะประเภทโคลงสี่สุภาพ โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาวิชาเอกภาษาไทย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วิวิธวรรณสาร, 7(2), 119-136.

ณัฐวัตร เรืองวิทยาวงศ์ และคณะ. (2566). แนวทางการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ด้วยตนเองของนิสิตระดับปริญญาตรีในยุคดิจิทัล มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 4(2), 14-22.

ดวงใจ ชนะสิทธิ์ และอรพรรณ ตู้จินดา. (2563). การพัฒนาความสามารถในการอ่าน เขียนภาษาไทยโดยใช้ชุดฝึกเสริมทักษะ ตามกระบวนการจัดการเรียนรู้แบบ SA4R ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา สำหรับโรงเรียนที่ได้รับการบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 12(2), 491-511.

ปาริชาติ นามน้าวแสง และคณะ. (2563). การพัฒนาความสามารถการอ่านจับใจความภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้เทคนิค SQ4R. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 14(2), 121-129.

พระมหาโยธิน ไกรษร. (2565). การพัฒนาทักษะการเขียนสะกดคำที่มีตัวสะกดไม่ตรงตามมาตราโดยใช้แบบฝึกทักษะสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(6), 15-24.

เพชรรัตน์ พันอ้น และคณะ. (2567). การพัฒนาความสามารถด้านการอ่านจับใจความสำคัญภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เทคนิค KWL-Plus ร่วมกับแบบฝึกทักษะ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 18(3), 112-120.

วิภาษณ์ เทศน์ธรรม และคณะ. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ ที่ส่งเสริมทักษะการอ่านและเขียนภาษาไทย สำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาไทย : กรณีศึกษา สาขาวิชาการสอนภาษาไทย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาลัยศาสนศาสตร์ยโสธร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 46(3), 47-62.

สุภาวรรณ ฤๅกำลัง และคณะ. (2565). การพัฒนามัลติมีเดียสำหรับการเรียนรู้ด้วยตนเอง เรื่องวรรณยุกต์อักษร 3 หมู่ และการผันวรรณยุกต์ เพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการอ่านและการเขียนไทยของนักเรียน. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 16(1), 35-43.

อรรถวุฒิ มุขมา. (2567). การประยุกต์ใช้การจัดการเรียนรู้แบบ OK5R เพื่อพัฒนาทักษะการอ่านภาษาไทย. วารสารพุทธจิตวิทยา, 9(1), 1-14.

อ้อมใจ พลกายา และคณะ. (2565). การเปรียบเทียบการเรียนรู้ด้วยตนเองด้วยวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบออนไลน์และความพึงพอใจในการเรียนวิชาการพยาบาลมารดาทารกและการผดุงครรภ์ 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(3), 270-284.

อาดีละห์ หะยีนิแว และคณะ. (2567). การพัฒนาทักษะภาษาไทยให้กับนักเรียนมุวัลลัด โดยใช้โปรแกรม AR. วารสารพิพัฒนสังคม, 1(1), 46-56.

อุไรวรรณ ชินพงษ์ และศิริยุภา พูลสุวรรณ. (2555). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองสำหรับนักศึกษาวิทยาลัยชุมชน. วารสาวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 2(1), 53-67.

Azzouna, N. B. (2022). The journeys of Kalīla and Dimna. Fables in the Literature and Arts of the Islamic World. Paris: Brill.

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient Alpha and the Internal Structure of Tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.

Garrison, D. R. (1997). Self-Directed Learning: Toward a Comprehensive Model. Adult Education Quarterly, 48(1), 18-33.

Hattie, J. (2023). Visible Learning: The Sequel A Synthesis of Over 2,100 Meta-Analyses Relating to Achievement. London: Routledge.

Hayimasae, N. et al. (2026). Preparation of Muwallad for the Market Places in Accordance to New Economic Thai-Saudi Cooperation. Journal of Islamic and Contemporary Issues, 7(1), 35-47.

Knowles, M. S. (1975). Self-Directed Learning: A Guide for Learners and Teachers. New York: Association Press.

OECD. (2023A). PISA 2022 Assessment and Analytical Framework. Paris: OECD Publishing.

OECD. (2023B). PISA 2022 Results (Volume I): The State of Learning and Equity in Education. Paris: OECD Publishing.

Rahmat, R. & Khasanah, M. (2024). Nilai Pendidikan Akhlak dalam Hikayat Kalilah Wa Dimnah. Foramadiahi: Jurnal Pendidikan Dan Keislaman, 15(2), 101-114.

Ryan, R. M. & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68-78.

Schunk, D. H. & DiBenedetto, M. K. (2020). Motivation and social cognitive theory. Contemporary Educational Psychology, 60, https://doi.org/10.1016/j.cedpsych.2019.101832.

Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a Self-Regulated Learner: An Overview. Theory Into Practice, 41(2), 64-70.