รูปแบบการพัฒนาครูสู่การจัดการเรียนรู้เชิงรุกบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง สำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาภูเก็ต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษากระบวนการพัฒนาครูสู่การจัดการเรียนรู้เชิงรุกบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับสถานศึกษา 2) สร้างรูปแบบการพัฒนาครูสู่การจัดการเรียนรู้เชิงรุกบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับสถานศึกษา และ 3) ตรวจสอบรูปแบบการพัฒนาครูสู่การจัดการเรียนรู้เชิงรุกบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับสถานศึกษา โดยการวิจัยแบบผสานวิธี ดำเนินการ 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 กลุ่มตัวอย่าง ครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาภูเก็ต จำนวน 266 คน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ ประกอบด้วย ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ระยะที่ 2 ยกร่างรูปแบบการพัฒนาครูฯ และระยะที่ 3 การสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 9 คน และการสนทนากลุ่ม จำนวน 9 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ และแบบสนทนากลุ่มโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) กระบวนการพัฒนาครูสู่การจัดการเรียนรู้เชิงรุกบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ได้แก่ การออกแบบหลักสูตรการพัฒนาครู การดำเนินการพัฒนาครู การนิเทศและติดตามผลการพัฒนาครู การประเมินผลและการสะท้อนคิด และการปรับปรุงและพัฒนา 2) รูปแบบการพัฒนาครูสู่การจัดการเรียนรู้เชิงรุกบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับสถานศึกษา ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ คือ ชื่อรูปแบบ หลักการของรูปแบบ วัตถุประสงค์ของรูปแบบ วิธีการดำเนินงานของรูปแบบ และเงื่อนไขความสำเร็จ และ 3) ผลการตรวจสอบความเหมาะสม ความเป็นไปได้ ความถูกต้องและความเป็นประโยชน์ ของรูปแบบการพัฒนาครูสู่การจัดการเรียนรู้เชิงรุกบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับสถานศึกษา มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด ทุกด้าน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ดาราวรรณ ศรีกาญจนา. (2561). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการตามหลักพุทธธรรมสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิพนธ์ ขาวเอี่ยม. (2561). รูปแบบการบริหารงานวิชาการเชิงพุทธสำหรับโรงเรียนขนาดเล็กสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ภาคเหนือตอนล่าง. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ปรียานุช ธรรมปิยา. (2557). การขับเคลื่อนปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษา พ.ศ. 2549 - 2557. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์สถานศึกษาพอเพียง มูลนิธิยุวสถิรคุณ.
พัฒนา สังข์โกมล. (2563). รูปแบบการพัฒนาครูในการจัดการเรียนรู้โดยใช้การจัดการเรียนการสอนเชิงรุกที่ส่งเสริมศักยภาพการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านละลม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3. ใน รายงานการวิจัย. โรงเรียนบ้านละลม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3.
พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์ และพรทิพย์ แข็งขัน. (2551). สมรรถนะครูและแนวทางการพัฒนาครูในสังคมที่เปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
มาเรียม นิลพันธุ์ และคณะ. (2554). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง รายวิชาชีพครู กรณีคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 3(1), 14-23.
ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 - 2580. (2561). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 ตอนที่ 82 ก หน้า 1 (13 ตุลาคม 2561).
รัตนะ บัวสนธ์. (2562). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรัชยา ประจำ. (2564). รูปแบบการพัฒนาครูโดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก โรงเรียนอนุบาลห้วยทับทัน. วารสารพิชญทรรศน์, 16(3), 27-44.
วิจารณ์ พานิช. (2558). เรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง (Transformative Learning). กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การออกแบบการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning & Coaching. กรุงเทพมหานคร: บริษัท จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์ จำกัด.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาภูเก็ต. (2568). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566 - 2570 (ฉบับทบทวน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2569). ภูเก็ต: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาภูเก็ต.
สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2562). การศึกษาภควันตภาพ : เรียนได้ทุกหนทุกแห่งและทุกเวลา. แพร่: ห้างหุ้นส่วนจำกัดแพร่ไทยอุตสาหการพิมพ์.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Joyce, B. R. et al. (2009). Models of teaching. (8th ed.). Boston: Pearson.
Sarapirom, K. (2024). The Philosophy of Sufficiency Economy (PSE): Choice, Survival, and Happiness for All in the Time of Crisis. Interdisciplinary Research Review, 19(4), 26-38.
Yamane, T. (1973). Statistics. An introductory analysis. Third edition. New York: Harper & Row.
