HYBRID POLITICAL LOGIC: THE TRANSFORMATIONOF PATRONAGE IN PLATFORM SOCIETY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to 1) Analyze the transformation of political patronage power in Thailand under platform society, 2) Explain the role of political influencers as digital intermediaries in restructuring the relationship between patronage politics and platform politics, and 3) Synthesize a Hybrid Political Logic to explain the transformation of patronage systems in platform society. The study employs a Scoping Review combined with Conceptual Synthesis, drawing on literature on patronage politics, digital platform politics, and institutional logics in both Thai and international contexts. The findings show that digital platform politics has not replaced traditional patronage politics, but has enabled patronage logic and platform logic to operate together. This is reflected in four key dimensions: relational bases shifting from territorial proximity to platform-based connections; mobilization mechanisms shifting from community networks to digital engagement; power bases shifting from social status to digital symbolic capital; and influence networks expanding across spatial boundaries. In practice, these changes are evident in established political clans (“baan yai”) that integrate digital tools with their existing bases of power, and in content creators who function as “digital canvassers” connecting supporters across regions. In addition, political influencers serve as digital power intermediaries and mobilizers through visibility and engagement on platforms. The article therefore proposes “Hybrid Political Logic” to explain how these two logics work together through a process termed “Digital Patronage Politics,” which is becoming an important mechanism for organizing political power in contemporary Thailand. This framework can be used to analyze contemporary Thai political phenomena, inform communication strategy design, and guide future empirical research.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ฐานเศรษฐกิจ. (2566). TikTok กับความสำเร็จของก้าวไกล ใช้สื่อถูกกลุ่มเป้าหมายนำชัยลอยลำ. เรียกใช้เมื่อ 19 พฤษภาคม 2569 จาก https://shorturl.asia/vsjSz
นครินทร์ เมฆไตรรัตน์. (2547). การเมืองท้องถิ่นและอำนาจบ้านใหญ่ในสังคมไทย. วารสารฟ้าเดียวกัน, 2(3), 104-124.
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ. (2563). การเมืองไทยร่วมสมัย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
ผาสุก พงษ์ไพจิตร. (2549). การต่อสู้ของทุนไทย 2 การเมือง วัฒนธรรม เพื่อความอยู่รอด. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มติชน.
มติชน. (2566). บ้านใหญ่ดวลบ้านใหม่ ยื้อ-ยุด 10 ส.ส.ชลบุรี. เรียกใช้เมื่อ 19 พฤษภาคม 2569 จาก https://shorturl.asia/4YwmQ
ศุทธิิกานต์ มีจั่น. (2568). การเมืองและพฤติกรรมการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้้แทนราษฎร พ.ศ. 2566 : กรณีศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 23(2), 112-143.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2546). สองนคราประชาธิปไตย: แนวทางปฏิรูป การเมือง เศรษฐกิจ เพื่อประชาธิปไตย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: คบไฟ.
Abidin, C. (2018). Internet celebrity: Understanding fame online. USA: Emerald Publishing Limited.
Castells, M. (2012). Networks of Outrage and Hope: Social Movements in the Internet Age. (2nd ed.). Oxford, UK: Polity Press.
Castells, M. (2010). The rise of the network society. Oxford, UK: Polity Press.
Chadwick, A. (2017). The hybrid media system: Politics and power. (2nd ed.). Oxford, UK: Oxford University Press.
Couldry, N. & Hepp, A. (2016). The mediated construction of reality. Oxford, UK: Polity Press.
Driessens, O. (2013). Celebrity capital: Redefining celebrity using field theory. Theory and Society, 42, 543-560. https://doi.org/10.1007/s11186-013-9202-3
Friedland, R. & Alford, R. R. (1991). Bringing society back in: Symbols, practices, and institutional contradictions. In W. W. Powell & P. J. DiMaggio (Eds.), The new institutionalism in organizational analysis (pp. 232-263). Chicago, IL: The University of Chicago Press.
Goodwin, A. et al. (2023). Political Relational Influencers: The Mobilization of Social Media Influencers in the Political Arena. International Journal of Communication, 17, 1613-1633. https://ijoc.org/index.php/ijoc/article/view/18987
Hicken, A. (2011). Clientelism. Annual Review of Political Science, 14, 289-310. https://doi.org/ 10.1146/annurev.polisci.031908.220508
iLaw. (2023). รวมผลเลือกตั้ง 66 พลิกโผ ปิดตำนานบ้านใหญ่-ตระกูลการเมือง. Retrieved May 19, 2026, from https://www.ilaw.or.th/articles/5987
Loader, B. D. & Mercea, D. (2011). Networking democracy? Social media innovations in participatory politics. Information, Communication & Society, 14, 757-769. https://doi.org/10.1080/1369 118X.2011.592648
Marwick, A. E. (2015). Instafame: Luxury selfies in the attention economy. Public Culture, 27(1), 137-160.
McCargo, D. & Pathmanand, U. (2005). The Thaksinization of Thailand. United Kingdom: NIAS Press.
Nation TV. (2566). “ตระกูลบ้านใหญ่”แรง”ส่ง”หรือ”ฉุด”พรรคการเมืองชนะศึก”เลือกตั้ง 66”. Retrieved May 19, 2026, from https://www.nationtv.tv/news/scoop/378904268
Nishizaki, Y. (2011). Political authority and provincial identity in Thailand: The making of Banharn-buri. United States of America: Cornell University Press.
Papacharissi, Z. (2015). Affective publics: Sentiment, technology, and politics. New York: Oxford University Press.
Scott, J. C. (1972). Patron-client politics and political change in Southeast Asia. American Political Science Review, 66(1), 91-113.
Sinpeng, A. (2025). Persisting Patronage: Challenges to Breaking Gender Barriers in Thai Elections. Asian Journal of Comparative Politics, 44(2), 270-291.
Sinpeng, A. (2021). Hashtag activism: social media and the #FreeYouth protests in Thailand. Critical Asian Studies, 53(2), 192-205.
Sinpeng, A. (2024). Social media and the DIY politics in Thailand’s 2023 election. Pacific Affairs, 97(1), 99-116.
Spring News. (2023). ถอดสูตรความสำเร็จ “พรรคก้าวไกล” TikTok ยอดติดตาม-ยอดวิวพุ่งในเลือกตั้ง 66. Retrieved May 19, 2026, from https://shorturl.asia/XZMxC
Stokes, S. C. et al. (2012). Brokers, voters, and clientelism: The puzzle of distributive politics. Cambridge, UK: Cambridge University Press.
Thai PBS. (2026). Gen Z-กระสุน “บ้านใหญ่” ตัวแปรสมการ “ชิงธง” ตั้งรัฐบาลใหม่. Retrieved May 19, 2026, from https://www.thaipbs.or.th/news/content/501000
The 101 World. (2025). การเลือกตั้ง อบจ. 2568 การเมืองท้องถิ่นยังเหมือนเดิม. Retrieved May 19, 2026, from https://www.the101.world/nuttakorn-pao-results-2025/
Thompson, J. B. (1983). Language and symbolic power. Cambridge: Polity Press.
Thornton, P. H. et al. (2012). The institutional logics perspective: A new approach to culture, structure, and process. Oxford, UK: Oxford University Press.
Vaccari, C. & Valeriani, A. (2021). Outside the bubble: Social media and political participation in Western democracies. Oxford, UK: Oxford University Press.
Dijck, V. et al. (2018). The Platform Society: Public Values in a Connective World. Oxford, UK: Oxford University Press.
