GUIDELINES FOR PROMOTING KNOWLEDGE AND UNDERSTANDING OF THE PERSONAL DATA PROTECTION ACT 2019 (PDPA) AMONG CITIZENS IN SAI MAI DISTRICT, BANGKOK
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This mixed-methods research aimed to: 1) Examine the factors and the level of public knowledge and understanding of the Personal Data Protection Act B.E. 2562 (2019) among residents of Sai Mai District; 2) Compare the level of knowledge and understanding according to personal factors; 3) Analyze the relationship between supporting factors and the level of knowledge and understanding; and 4) propose guidelines for enhancing public knowledge and understanding of the law. Data were collected from 400 residents of Sai Mai District through questionnaires and from eight key informants through in-depth interviews. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics, independent samples t-test, one-way analysis of variance (One-way ANOVA), and Pearson’s correlation coefficient, while qualitative data were analyzed using content analysis. The findings revealed that the overall level of supporting factors for knowledge and understanding was low ( = 2.39, S.D. = 0.96), whereas the overall level of knowledge and understanding of the law was moderate (
= 2.84, S.D. = 0.75). The comparative analysis indicated that respondents with different ages and income levels demonstrated significantly different levels of knowledge and understanding at the .05 level. However, no statistically significant differences were found with respect to gender, domicile, educational attainment, or occupation. Correlation analysis showed that the supporting factors had a low positive relationship with knowledge and understanding regarding limitations on data collection and the use of personal data, but a low negative relationship with knowledge and understanding regarding data security measures. The qualitative findings indicated that multi-channel public communication, the use of clear and accessible language, proactive communication, improved access to information, and community participation were key mechanisms for enhancing public knowledge and awareness of legal rights under the Personal Data Protection Act. The findings can be utilized to support policy formulation and improve communication strategies for personal data protection, thereby enhancing the effectiveness of public awareness and legal compliance.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ณพงศ์ รัตนพรสุวรรณ. (2566). ความรู้ความเข้าใจของกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของประชาชน ในเขตกรุงเทพมหานคร. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(9), 200-208.
พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 69 ก หน้า 52 (27 พฤษภาคม 2562).
ศศิธร รังสีธรรมปัญญา. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการให้ความยินยอมใช้ข้อมูลส่วนบุคคลแก่ธุรกิจผ่านแอปพลิเคชันบนโทรศัพท์มือถือ. ใน สารนิพนธ์หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ) สาขาวิชาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานเขตสายไหม. (2567). สถิติประชากร เขตสายไหม. เรียกใช้เมื่อ 8 พฤษภาคม 2567 จาก https://webportal.bangkok.go.th/saimai
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล. (2566). รายงานประจำปี พ.ศ. 2566. เรียกใช้เมื่อ 20 พฤษภาคม 2567 จาก https://www.pdpc.or.th/pdpc-book/anual-report-2566
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล. (2567). แนวปฏิบัติและคู่มือการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล. เรียกใช้เมื่อ 5 มิถุนายน 2567 จาก https://www.pdpc.or.th/pdpc-book/pdpc-guidelines
Bennett, C. J. & Raab, C. D. (2006). The governance of privacy: Policy instruments in global perspective. (2nd ed.). Cambridge: The MIT Press.
Fredrikson, M. & Livshits, B. (2011). RePriv: Re-imagining content personalization and in-browser privacy. Retrieved May 24, 2024, from https://shorturl.asia/BWdYj
Grunig, J. E. & Hunt, T. (1984). Managing Public Relations. New York: CBS College Publishing.
McDonald, A. M. & Cranor, L. F. (2008). The cost of reading privacy policies. I/S: A Journal of Law and Policy for the Information Society, 4(3), 543-568.
OECD. (2002). OECD Guidelines on the Protection of Privacy and Transborder Flows of Personal Data. Paris: OECD Publishing.
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations. (5th ed.). New York: Free Press.
Rughiniș, R. et al. (2021). From social netizens to data citizens: Variations of GDPR awareness in 28 European countries. Computer Law & Security Review, 42, 105585. https://doi.org/ 10.1016/j.clsr.2021.105585
Servaes, J. (1999). Communication of Development: One World, Multiple Cultures. Cresskill: Hampton Press.
Szoka, B. & Thierer, A. (2008). Online advertising & user privacy: Principles to guide the debate. The Progress & Freedom Foundation Progress Snapshot Paper, 4(19), 1-6.
van Dijk, J. A. G. M. (2005). The deepening divide: Inequality in the information society. New York: SAGE Publications.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis. (2nd ed.). New York: Harper and Row.
