A NEEDS ASSESSMENT OF SCHOOL ADMINISTRATION FOR PROMOTING INNOVATIVE COMPETENCY AMONG PRIMARY SCHOOL STUDENTS UNDER THE BANGKOK METROPOLITAN ADMINISTRATION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to examine the current conditions, desirable conditions, and priority needs of school administration in promoting innovative competency among primary school students under the Bangkok Metropolitan Administration. Using a mixed-methods research approach. The research sample consisted of 375 participants, including 25 school administrators and 350 academic teachers. The sample size was determined using the Krejcie and Morgan table, and participants were selected through stratified random sampling. The research instrument used for data collection was a questionnaire focusing on the priority needs of school administration for enhancing student’s innovative competency. Data were analyzed using mean, standard deviation, and the Modified Priority Needs Index (PNI Modified). The findings revealed that the overall current condition of school administration was at a moderate level ( = 3.22, S.D. = 0.83), while the desirable condition was at the highest level (
= 4.51, S.D. = 0.59). The overall Modified Priority Needs Index was 0.411, indicating a significant need for development. When considering each component, the highest priority need was found in Component 5: Output (PNI Modified = 0.437), followed by the Process component (PNI Modified = 0.415), Component 3: Input factors for promoting innovative competencies (PNI Modified = 0.413), Component 2: Principles (PNI Modified = 0.406), and Component 1: Objectives, which had the lowest priority need (PNI Modified = 0.385).
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2565). แนวทางการพัฒนาความสามารถด้านดิจิทัลของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระแก้ว. วารสาร มจร อุบล ปริทรรศน์, 10(1), 991-1004.
เบญจรัตน์ เปรมปรีสุข และอุบลวรรณ ส่งเสริม. (2568). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดการคิดเชิงออกแบบเพื่อส่งเสริมความสามารถในการสร้างนวัตกรรมและความเป็นนวัตกรของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(4), 1-13.
วนัชพร บริสุทธิ์ และคณะ. (2569). ระบบนิเวศนวัตกรรมเพื่อส่งเสริมการเป็นนวัตกรของผู้เรียนระดับประถมศึกษา. วารสารครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 5(1), e3179.
ศิริชัย กาญจน วาสี. (2564). การพัฒนาแบบวัดความฉลาดรู้การเงินสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารการวัดผลการศึกษา สำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา, 40(107), 40-51.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). ผลการประเมิน PISA 2022 การอ่านคณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์: บทสรุปสำหรับผู้บริหาร. กรุงเทพมหานคร: ผู้แต่ง.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2563). การวิจัยอิงการออกแบบทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Fullan, M. (2007). Change theory as a force for school improvement. In Intelligent leadership: Constructs for thinking education leaders. Dordrecht: Springer Netherlands.
Fullan, M. (2007). The New Meaning of Educational Change. (4th ed.). New York: Teachers College Press.
Kenneth, L. K. & Jantzi, D. (2006). Transformational school leadership for large-scale reform. School Effectiveness and School Improvement, 17(2), 201-227.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(1970), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Peter Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday.
Wagner, T. (2012). Creating innovators: The making of young people who will change the world. New York: Scribner.
World Economic Forum. (2020). The future of jobs report 2020. Geneva: World Economic Forum.
