PARADIGM OF EDUCATIONAL INSTITUTION ADMINISTRATION IN THE LATE 26TH BUDDHIST CENTURY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to analyze the role of paradigms in educational institution administration amid social, technological, and educational changes during the late 26th Buddhist century by synthesizing concepts, theories, and documentary reports from both domestic and international sources. The findings revealed that educational administration in Thailand continues to operate under a structural and centralized control framework, affecting educational management, learning design, and the development of learners’ competencies in analytical thinking, problem-solving, and adaptation to changes in the modern world. In contrast, global educational trends under the Sustainable Development Goal 4 framework and the future education concepts of the Organization for Economic Co-operation and Development emphasize holistic learner development, educational equity, lifelong learning, and future skills. This article proposes that such changes necessitate the transformation of educationaladministration paradigms to align with the context of the modern world. The proposed paradigm transition framework consists of four components: educational policies and goals, educational innovation, results-based educational administration, and educational leadership. These components are interconnected through an eight-step paradigm formation process, including problem recognition, concept development, collective acceptance, review and refinement, knowledge creation, pattern formation, experiential learning, and paradigm transition. The framework can be applied as a conceptual guideline for developing educational administration in accordance with future global educational trends.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
สำนักงานคณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2 และ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานบริหารพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา. (2567). รายงานประจำปีเกี่ยวกับการจัดการศึกษาในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา ปีการศึกษา 2567. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2568). รายงานผลการดำเนินงานโครงการขับเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดตาม พ.ร.บ. พื้นที่นวัตกรรมการศึกษา พ.ศ. 2562 ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานการศึกษาไทย พ.ศ. 2562 - 2564. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). สมรรถนะการศึกษาไทยในเวทีสากล ปี 2565 (IMD 2022). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2567). การติดตามและประเมินผลการจัดการเรียนการสอนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานที่ส่งเสริมให้ผู้เรียนมีคุณลักษณะและทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2568). Education in Thailand 2025: For the Future of Education and Skills. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2568). แนวทางในการพลิกโฉมการศึกษา (Transforming Education) ตามแนวคิดขององค์การสหประชาชาติ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา และมูลนิธิสตาร์ฟิช เอ็ดดูเคชั่น. (2569). รายงานการถอดบทเรียนตัวอย่างความสำเร็จของโรงเรียนที่เข้าร่วมโครงการ Future School Transformation: 3R & Makerspace. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2564). โครงการการกำหนดทิศทางการขับเคลื่อนงานของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ภายใต้ความท้าทายที่หลากหลายในอนาคต. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสถาบันอนาคตไทยศึกษา.
Burrell, G. & Morgan, G. (2016). Sociological Paradigms and Organizational Analysis. New York: Routledge.
EF Education First. (2025). EF English Proficiency Index 2025. Zurich: EF Education First.
Foucault, M. (1980). Power/Knowledge: Selected Interviews and Other Writings 1972-1977. New York: Pantheon Books.
Guba, E. G. & Lincoln, Y. S. (1994). Competing Paradigms in Qualitative Research. In Norman K. Denzin & Yvonna S. Lincoln (Editors). Handbook of Qualitative Research. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Hoy, W. K. & Miskel, C. G. (2013). Educational Administration: Theory, Research, and Practice. (9th ed.). New York: McGraw-Hill.
IEA. (2020). TIMSS 2019 International Results in Mathematics and Science. Retrieved 20 June 2026 from https://timss2019.org/reports/
Kuhn, T. S. (2012). The Structure of Scientific Revolutions. (4th ed.). London: The University of Chicago Press.
Morgan, G. (1998). Images of Organization. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
OECD. (2018). The Future of Education and Skills: Education 2030. Paris: OECD Publishing.
OECD. (2025). Education and Skills at the OECD. Paris: OECD Publishing.
Popper, K. R. (1962). Conjectures and Refutations: The Growth of Scientific Knowledge. New York: Basic Books.
Sahlberg, P. (2011). Finnish Lessons: What Can the World Learn from Educational Change in Finland. New York: Teachers College Press.
Schwab, K. (2016). The Fourth Industrial Revolution. Geneva: World Economic Forum.
Tan, J. & Gopinathan, S. (2000). Education Reform in Singapore: Towards Greater Creativity and Innovation. NIRA Review, 7(3), 5-10.
UNESCO. (2022). Global Education Monitoring Report 2022: Gender Report - Deepening the Debate on Those Still Left Behind. Paris: UNESCO Publishing.
United Nations. (2015). Transforming Our World: The 2030 Agenda for Sustainable Development. New York: United Nations.
United Nations DESA. (2020). SDG Good Practices: A Compilation of Success Stories and Lessons Learned in SDG Implementation. New York: United Nations.
World Economic Forum. (2020). The Future of Jobs Report 2020. Geneva: World Economic Forum.
