DEVELOPMENT OF A PARTICIPATIVE LEADERSHIP MODEL FOR SCHOOL ADMINISTRATORS ACCORDING TO TEACHERS’ PROFESSIONAL COMPETENCIES THAT AFFECTS QUALITY SCHOOL UNDER ROI ET PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article employed a mixed-methods approach with the objectives to examine the components and indicators, validate the model fit, develop and construct, and evaluate a participative leadership model of school administrators based on teachers’ functional competencies affecting quality schools under Roi Et Primary Educational Service Area Office 1. The population consisted of 1,658 school administrators and teachers in the 2024 academic year. The sample group comprised 540 participants, determined based on the criterion of 20 times the number of research variables, with a total of 20 variables in this study. The research instrument was a five-point rating scale questionnaire. Data were analyzed using mean, standard deviation, and Confirmatory Factor Analysis (CFA). The results showed that: 1) The model comprised three main components, 14 dimensions, and 66 indicators, namely participative leadership, teachers’ functional competencies, and quality schools; 2) The model demonstrated a good to very good fit with the empirical data. Teachers’ functional competencies contributed to quality schools, as reflected in improved student academic achievement and enhanced 21st-century skills, including critical thinking, communication, teamwork, and digital technology skills.; 3) The model showed systematic relationships emphasizing participation and shared responsibility under six operational mechanisms: principles, objectives, systems and mechanisms, implementation methods, evaluation guidelines, and conditions; and 4) The evaluation results revealed that the principles of the model had the highest levels of appropriateness and feasibility, while the systems and mechanisms showed the lowest level of feasibility due to limitations related to workload, time constraints, and school regulations affecting operational flexibility. The body of knowledge derived from this study is the development of a participative leadership model that integrates teachers’ functional competencies with quality school development in a systematic manner. The model provides an empirical framework for enhancing school administration and improving student outcomes effectively and sustainably.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กชพร นาคทัศน์ และพนายุทธ เชยบาล. (2565). ภาวะผู้นำแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมบึงกาฬ. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(12), 77-94.
ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนพิเศษ 68 ง หน้า 19 (20 มีนาคม 2562).
ชลิกา ฮีมีนกูล. (2562). ภาวะผู้นำตามหลักพุทธธรรมของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดนครสวรรค์. บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์. บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์, 8(2), 55-70.
รมิดา เศรษฐบดี และทรัพย์หิรัญ จันทรักษ์. (2566). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำการเรียนรู้ของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2555). สถิติประยุกต์สำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาวิจัยและจิตวิทยาการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1. (2564). รายงานผลการดำเนินงาน 2563. ร้อยเอ็ด: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู. กรุงเทพมหานคร: สำนักพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). เข้าใจสมรรถนะอย่างง่าย ๆ ฉบับประชาชน เข้าใจหลักสูตรฐานสมรรถนะอย่างง่าย ๆ ฉบับครู ผู้บริหาร และบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: 21 เซ็นจูรี่.
สุภมาส อังศุโชติ และคณะ. (2551). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์: เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. กรุงเทพมหานคร: มิสชั่นมีเดีย.
อภิญญา พิทักษ์เกชา และพิมพ์อร สดเอี่ยม. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 โรงเรียนเอกชน จังหวัดเลย. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 5(1) 254-270.
อำรุง จันทวานิช. (2547). แนวทางการบริหารและการพัฒนาสถานศึกษาสู่โรงเรียนคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
Eisner, E. W. (1976). Educational Connoisseurship and Criticism: Their Form and Functions in Education Evaluation. The Journal of. Aesthetic Education, 10 (3/4), 135-150.
Hoskinson, A. M. et al. (2014). Bridging Physics and Biology Teaching through Modeling. American Journal of Physics, 82(5), 434-441.
Likert, R. (1967). The Human Organization: Its Management and Values. New York: McGraw-Hill.
Lindeman, R. H. et al. (1980). Introduction to Bivariate and Multivariate Analysis. Glenview, Il: Scott, Foresman and Company.
Saris, W. E. & Stronkhorst, L. H. (1984). Causal Modelling in Nonexperimental Research: An Introduction to the LISREL Approach (Vol. 3). Amsterdam: Sociometric Research Foundation.
Schumacker, R. E. & Lomax, R. G. (2004). A Beginner's Guide to Structural Equation Modeling. (2nd ed.). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
Sergiovanni, T. J. (1991). The Principalship: A Reflective Practice Perspective. (2nd ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Yukl, G. (2010). Leadership in Organizations. New York: Me Graw-Hill.
