GUIDELINES FOR COMMUNITY-BASED MANAGEMENT OF LOCAL WISDOM LEARNING RESOURCES: A CASE STUDY OF WAT NONG TABUN SCHOOL UNDER SARABURI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to study and analyze 1) The network context, 2) The management and key success factors of the network, and 3) Develop model in a collaborative agribusiness network management model among farmers. This study employed a mixed-method research approach. The population consisted of 249 members of the Thai Mango Growers Association network in the LINE group as of January 1, 2024. The sample size of 154 respondents was determined using Yamane’s formula with a sampling error of 0.05 through simple random sampling. Data were collected through in-depth interviews with key informants and interviews with the sample group. The model was developed and evaluated by a total of 30 experts and relevant farmers. Qualitative data were analyzed using content analysis and synthesis, while quantitative data were analyzed using descriptive statistics and exploratory factor analysis. The results of research revealed that 1) The Thai Mango Growers Association adopts a network-based strategy in which farmers voluntarily collaborate in thinking and action, with emphasis on sharing, knowledge exchange, and mutual sacrifice to achieve common goals. 2) The management and key success factors of the network consisted of 12 variables derived from exploratory factor analysis by dimension, with three factors extracted in each dimension as follows: 1) Planning: sustainable production organization, learning organization, and fair business practices 2) Organizing: efficient management system, self-reliance system, and knowledge development system 3) Leading: innovation-driven market system, collaborative working, and knowledge transfer and exchange system and 4) Controlling: mango quality development system, market control system, and supportive organizational culture. And 3) The development of the network management model comprised network context, network management, and key success factors of the network. The overall evaluation of the model in terms of appropriateness, feasibility, and usefulness was at a high level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กษมาพร ทองเอื้อ. (2563). การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.
จันทร์จิรา ทับสมบัติ และคณะ. (2568). การบริหารจัดการเรียนรู้ท้องถิ่นของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 7(2), 374-387.
ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 23). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล: แนวคิด ทฤษฎี และการปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพัตรา ศรีวัฒนสาร. (2563). แนวทางการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 10(1), 45-58.
เอกพล ดวงศรี. (2563). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษาของโรงเรียนประถมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
Boripis, T. et al. (2024). Community participation process for the sustainable business development of local wisdom learning centers. Journal of Human, Earth, and Future, 5(4), 660-673.
Buthelezi, A. B. & Ajani, O. A. (2023). Transforming school management system using participative management approach in South Africa. International Journal of Research in Business and Social Science, 12(6), 307-317.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). New York: Harper Collins Publishers.
Hallinger, P. & Kovitmayhi, K. (2021). Assessing the effectiveness of digital leadership development in Thailand. International Journal of Training and Development, 25(1), 54-72.
Kusuma, W. D. et al. (2024). Management analysis: Community empowerment based on local wisdom. Journal of Management and Business Innovation (IMAGE), 12(2), 12-25.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York: McGraw-Hill.
Nonaka, I. & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. New York: Oxford University Press.
Phuangsuwan, P. et al. (2025). The impact of community participation in sustainable learning resource development: A case of Bangkok, Thailand. Sustainability, 17(10), 4620. https://doi.org/10.3390/su17104620
Puri, P. K. & Chhetri, D. (2024). A systematic review of the role of school management committee for the school performance in Nepal. Education Journal, 13(3), 97-107.
Tsarkos, A. (2026). From tacit knowledge to organizational wisdom: The role of awareness and sharing in K-12 schools. Knowledge and Process Management, 1-14. https://doi.org/10.1002/kpm.70052
