MANAGEMENT STRATEGIES OF PILOT SCHOOLS IN EDUCATION SANDBOX OF CHIANG MAI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE BASED ON THE CONCEPT OF INNOVATIVE ORGANIZATION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to 1) Study the components of school management, 2) Examine the current conditions and desired conditions of school management, 3) Develop school management strategies, and 4) Verify and evaluate management strategies of pilot schools in the education sandbox of Chiang Mai primary educational service area office based on the concept of innovative organization. The sample consisted of 317 teachers and educational personnel. The research instruments included document synthesis forms, questionnaires, verification forms, evaluation forms, focus group discussions, workshops, and public hearings. The study employed a multi-phase mixed methods research design consisting of 4 phases. Statistical analysis utilized frequency, percentage, mean, standard deviation, and Priority Needs Index (PNI). The findings revealed that: 1) The components of school management comprised six elements: planning, organizing, directing, controlling, coordinating, and evaluating. The innovative organization components consisted of eight elements: strategy, leadership, work atmosphere and environment, organizational structure, organizational culture, personnel, communication, and support. 2) The current conditions of school management overall were implemented at a high level ( = 3.87), while the desired conditions of school management overall were at the highest level (
= 4.55). 3) The management strategies for pilot schools in educational innovation areas comprised two main strategies: Strategy 1-Development of management processes for pilot schools in education sandbox, and Strategy 2-Development of operations toward becoming an innovative organization. 4) The management strategies for pilot schools in education sandbox demonstrated accuracy and propriety at 100 percent, with feasibility at a high level (
= 4.33) and utility at a high level (
= 4.34).
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ธนภร เมืองมา. (2560). การบริหารโรงเรียนมาตรฐานสากลระดับมัธยมศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 15(2), 45-62.
นงลักษณ์ เรือนทอง และนพดล เจนอักษร. (2561). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสู่ความเป็นเลิศ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 16(1), 78-90.
พระราชบัญญัติพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 56 ก หน้า 102-120 (30 เมษายน 2562).
พัชรินทร์ เปียงแก้ว และนันทรัตน์ เจริญกุล. (2565). การบริหารสถานศึกษาพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาในประเทศไทย: กรณีศึกษาโรงเรียนนำร่องในจังหวัดเชียงใหม่และศรีสะเกษ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 14(1), 85-102.
สถาบันการมองอนาคตนวัตกรรม. (2563). การจัดการสู่องค์กรนวัตกรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาชาติ 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 2561-2580. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2563). โมเดลการจัดการนวัตกรรมในระดับองค์กรหรือระดับบริษัท (Innovative Organization Model: IOM). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน).
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงใหม่. (2562). ยุทธศาสตร์การขับเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมเชียงใหม่ 2565 - 2569. เชียงใหม่: สำนักงานคณะกรรมการขับเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดเชียงใหม่.
Dias, E. (2018). Strategic management of educational institutions enabling transformation to excellent education innovative centers in India. International Journal of Management, Technology, and Social Sciences, 3(1), 25-36.
Fayol, H. (1916). General and Industrial Management. Paris: Institute of Electrical and Electronics Engineering.
Harris, A. et al. (2021). Teachers leading educational reform: The power of professional learning communities. Educational Management Administration & Leadership, 49(3), 363-377.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Approach in Quantitative Research. The Journal of Faculty of Applied Arts, 7(2), 112-125.
Lester, P. (2022). Leading innovative schools in Singapore: A case study of successful practices. Asia Pacific Journal of Education, 42(1), 67-82.
Ling, Z. & Amanda, R. (2019). Managing the gaps: How performance gaps shape managerial decision making. Public Performance & Management Review, 42(2), 1-33.
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory. (2nd ed.). New York: McGraw-Hill.
Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. New York: Free Press.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(1977), 49-60.
Walk Me. (2024). The role of change management in education. Walk Me Blog. Retrieved July 29, 2024, from https://www.walkme.com/blog/change-management-in-education/
Zhao, J. (2009). School innovative management model and strategies: The perspective of organizational learning. Information Systems Management, 26(3), 241-257.
