A HISTORY MANAGEMENT: CASE STUDY OF MUANG WIANG KHUK MUANG DISTRICT NONG KHAI PROVINCE

Main Article Content

ทองคำ ดวงขันเพชร

Abstract

             This research aim to 1. to study the history and background of Muang Wiang Khuk 2. to study the management of the historical sites of Muang Wiang Khueng by participation of local parties and 3. to propose policies and strategies in developing Muang Wiang Khuk. This research is a qualitative research, collect data from Sangha Administrators, academic leaders, community leaders, local leaders. This would be used 28 people. Data collection tools include documents and interview forms. Data analysis by document analysis and content analysis.


          The research results were found as follows:


  1. The history and history of the city of Muang Wiang Khuk can be seen in 2 ways : 1) mentioned in the legend behind Lord Buddha’s chest bone relic which was the story of Phra That Phanom Pagoda. 2) The story of Muang Wiang Khuk dated back through different periods in history, namely, ‎Dvaravati, Lopburi, and Lan Chang. The town was affiliated to other two towns: Muang Phanphrao and Muang Pa Kho to be founded as Muang Nong Khai Khai. Therefore, it can be assumed that the historic Muang Wiang Khuk at present, the area is probably Wiang Khuk Subdistrict, Pako Subdistrict, Phra That Bang Phuan Subdistrict. Mueang Nong Khai District and Phon Sa Sub-district, Tha Bo District, Nong Khai Province.

  2. The management of the historical of Muang Wiang Khuk has 2 parts which are 1) The historical site of the Muang Wiang Khuk Prison city is in the area of many local administrative organizations There are both inside and outside the temple. 2) Nong Khai province and local government organizations there is no strategic plan for managing historic sites, burden of care therefore falls on temples and nearby communities.

  3. Policies and strategies for the development of historical sites in Muang Wiang Khuk Provincial and local levels must be integrated as follows : 1) Policies should enhance public participation in the conservation planning of the ancient Muang Wiang Khuk. Because the people in the area are the most important part in preserving and developing the historical Muang Wiang Khuk. 2) Strategic Create architectural forms to create art forms clearly and to have public relations in various forms.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
ดวงขันเพชรท. (2020). A HISTORY MANAGEMENT: CASE STUDY OF MUANG WIANG KHUK MUANG DISTRICT NONG KHAI PROVINCE. Journal of MCU Nakhondhat, 6(10), 5626-5640. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/215690
Section
Research Articles

References

กรมศิลปากร. (2543). วัฒนธรรมพัฒนาการของประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญาจังหวัดหนองคาย. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว.

จังหวัดหนองคาย. (2558). แหล่งโบราณคดีจังหวัดหนองคาย. เรียกใช้เมื่อ 13 มิถุนายน 2561 จาก http://th.wikipedia.org/wiki/จังหวัดหนองคาย

ทวีศิลป์ สืบวัฒนะ. (2554). แนวคิดและแนวทางการศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร : อินทนิล.

พินิจ จารุสมบัติ. (2540). “หนองคาย” เพื่อชาวหนองคาย. กรุงเทพมหานคร: บริษัทมังกรการพิมพ์.

พิมพ์อุมา ธัญธนกุล. (2557). ประวัติศาสตร์ชุมชน : บ้านสันคู อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์. ใน รายงานการวิจัยสาขาวิชาประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

พีรวัชร์ ราชิวงศ์. (2561). แนวทางในการอนุรักษ์โบราณสถานในวัดมณีวนารามจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 8(2), 179-190.

วรพรต ลือเลิศ และคณะ. (2561). การส่งเสริมการอนุรักษ์โบราณสถาน ตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ตามหลักพุทธบูรณาการ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 5(3), 955-972.

ศรีศักดิ์ วัลลิโภดม. (2556). ค้นหาอดีตของเมืองโบราณ. กรุงเทพมหานคร: ต้นสุทธาการพิมพ์.

สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดหนองคาย. (2557). แผนพัฒนาจังหวัด 4 ปี พ.ศ. 2554-2557 จังหวัดหนองคาย. เรียกใช้เมื่อ 13 พฤศจิกายน 2561 จาก http://www.nongkhai-culture.org/Strategy/plan55.1.pdf

อาทิตยา เครือจันทร์ และศรีสุพร ปิยรัตนวงศ์. (2559). แนวทางพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ : กรณีศึกษาแหล่งโบราณสถานโมคลาน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสงขลานครินทร์, 22(2), 31-52.