การส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาเทคโนโลยี วิทยาการคำนวณด้วยการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษา สำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนกุฉินารายณ์
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e299041คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษา, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, ความพึงพอใจบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาเป็นแนวทางที่ส่งเสริมให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมในชั้นเรียนและพัฒนาทักษะการคิดขั้นสูง การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษา วิชาเทคโนโลยี (วิทยาการคำนวณ) และ 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ดังกล่าว
ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียน กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1 โรงเรียนกุฉินารายณ์ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 37 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษา จำนวน 2 แผน 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแบบปรนัย ชนิด 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่น (KR-20) เท่ากับ 0.87 3) แบบบันทึกอนุทินของนักเรียน และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ (สัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค) เท่ากับ 0.92 วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มไม่อิสระ (t-test dependent) ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์โดยการวิเคราะห์เนื้อหาและนำเสนอแบบความเรียง
ผลการวิจัย: พบว่า 1) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษามีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน (\bar{x} = 16.81, คิดเป็นร้อยละ 84.05) สูงกว่าก่อนเรียน (\bar{x} = 9.05, คิดเป็นร้อยละ 45.25) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 24.36, df = 36, p < .001) โดยมีขนาดอิทธิพล (Effect Size) ขนาดใหญ่เท่ากับ 2.58 2) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก (\bar{x} = 4.16, S.D. = 0.83) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านประโยชน์ที่ได้รับ (\bar{x} = 4.35, S.D. = 0.72) รองลงมาคือ ด้านบรรยากาศการเรียนรู้ (\bar{x} = 4.12, S.D. = 0.85) และด้านการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน (\bar{x} = 4.02, S.D. = 0.89) ตามลำดับ นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์เชิงคุณภาพพบว่า นักเรียนพัฒนาทักษะการเขียนโปรแกรม ความคิดสร้างสรรค์ การทำงานเป็นทีม และเห็นความเชื่อมโยงของสะเต็มศึกษากับชีวิตจริง แต่อย่างไรก็ตาม พบอุปสรรคด้านทักษะพื้นฐานของนักเรียนที่แตกต่างกันและข้อจำกัดด้านอุปกรณ์คอมพิวเตอร์และสัญญาณอินเทอร์เน็ต
สรุปผล: การแทรกแซงทางการศึกษาช่วยยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนได้อย่างมาก ดังจะเห็นได้จากคะแนนหลังเรียนที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับคะแนนก่อนเรียน พร้อมด้วยขนาดผลกระทบที่ใหญ่ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงประสิทธิผลของการสอนที่แข็งแกร่ง นอกจากนี้ นักเรียนยังแสดงความพึงพอใจอย่างมากต่อประสบการณ์การเรียนรู้ และได้รับทักษะที่จำเป็น รวมถึงการเขียนโปรแกรม ความคิดสร้างสรรค์ การทำงานร่วมกัน และการประยุกต์ใช้ STEM ในทางปฏิบัติ แม้ว่าจะมีการระบุข้อจำกัดบางประการเกี่ยวกับทักษะที่จำเป็นและทรัพยากรด้านเทคโนโลยีก็ตาม
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กำจัด มงคลกุล. (2549). การสร้างความตระหนักด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในสังคมไทย: กลยุทธ์แห่งชาติ. สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.
จุไรรัตน์ แสงบุญนำ และคณะ. (2551). การศึกษาความพร้อมของสถาบันการศึกษาของไทยในการรองรับนโยบายการพัฒนาประเทศให้เป็นศูนย์กลางการศึกษาในกลุ่มประเทศเพื่อนบ้าน: รายงานผลการวิจัยฉบับสมบูรณ์. สำนักความสัมพันธ์ต่างประเทศ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
พรทิพย์ ศิริภัทราชัย. (2556). STEM education กับการพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. วารสารสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 33(2), 49–56.
มนตรี จุฬาวัฒนทล. (2556). การศึกษาวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรม และคณิตศาสตร์ หรือ “สะเต็ม”. วารสารสมาคมครูวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย, 19, 3–14.
รัชฎาภรณ์ มาตรา. (2565). การพัฒนาการเรียนรู้แบบผสมผสานตามแนวคอนเน็คติวิสต์ซึมเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาคอมพิวเตอร์). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
รุ่งนภา ทัดท่าทราย. (2549). ไขปริศนาแห่งภูมิปัญญาท้องถิ่นด้วยจิตสำนึกความตระหนักด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. วารสารวิทยาศาสตร์, 59(4), 293–294.
ศานิกานต์ เสนีวงศ์. (2556). การจัดกิจกรรมสะเต็มศึกษาด้วยกบโอริงามิ. นิตยสาร สสวท., 42(185), 10–13.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2553). สะเต็มศึกษา (STEM education). สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สรรเพชญ มนพรหม. (2556). วทร.21 เปิดโลกทัศน์ใหม่วิชาการ วิทย์–คณิต. วารสารวิทยาศาสตร์, 66(1), 65–68.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555–2559). สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุพรรณี ชาญประเสริฐ. (2557). สะเต็มศึกษากับการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. นิตยสาร สสวท., 42(186), 3–5.
อภิสิทธิ์ ธงไชย. (2556). สะเต็มศึกษากับการพัฒนาการศึกษาวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ และคณิตศาสตร์ในประเทศสหรัฐอเมริกา. วารสารสมาคมครูวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย, 19(1), 15–18.
อลิศรา ชูชาติ. (2549). การเรียนรู้อย่างมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาค่านิยมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม. ใน พิมพันธ์ เดชะคุปต์, ลัดดา ภู่เกียรติ์, และ สุวัฒนา สุวรรณเขตนิคม (บ.ก.), นวัตกรรมเพื่อการเรียนรู้สำหรับครูยุคปฏิรูปการศึกษา (น. 243–269). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาณัติ ลุนทองทา. (2565). การส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบทีมแข่งขันที่มีสื่อสังคมสำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาคอมพิวเตอร์ศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ






