การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเทคโนโลยีชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เพื่อส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการ ตามแนวทางสะเต็มศึกษา
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e298408คำสำคัญ:
การพัฒนาหลักสูตร, มัธยมศึกษา, สะเต็มศึกษา, ความเป็นผู้ประกอบการบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การพัฒนาสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการเป็นเป้าหมายของการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศอย่างยั่งยืนตามยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ.2560-2579 และมีความจำเป็นอย่างยิ่งต่อการพัฒนานักเรียนในจังหวัดพื้นที่เศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก(EEC) ให้มีสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการตั้งแต่ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเทคโนโลยีระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เพื่อส่งเสริมสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการตามแนวทางสะเต็มศึกษา อันประกอบด้วยสมรรถนะพื้นฐานสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตามแนวทางของสภาการศึกษา ประกอบด้วยการทำงานร่วมกัน การคิดขั้นสูง การใช้เทคโนโลยี และการสื่อสาร โดยมีวัตถุประสงค์เฉพาะ ได้แก่ (1) เพื่อพัฒนาหลักสูตรที่ส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 (2) เพื่อประเมินคุณภาพของหลักสูตรที่พัฒนาขึ้น และ (3) เพื่อศึกษาสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการของนักเรียนหลังการจัดการเรียนรู้
ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงพัฒนา กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิต “พิบูลบำเพ็ญ” มหาวิทยาลัยบูรพา จำนวน 45 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย หลักสูตรรายวิชาที่พัฒนาขึ้น แบบประเมินคุณภาพหลักสูตร และแบบประเมินสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการ
ผลการวิจัย: จากการวิจัยพบว่า หลักสูตรที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยคำอธิบายรายวิชา โครงสร้างรายวิชา หน่วยการเรียนรู้จำนวน 3 หน่วย แผนการจัดการเรียนรู้ กิจกรรมการเรียนรู้ และการวัดประเมินผล ใช้เวลาในการจัดการเรียนรู้รวม 16 ชั่วโมง มีคุณภาพตามเกณฑ์ประสิทธิภาพ E1/E2 เท่ากับ 84.67/83.22 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 นักเรียนมีสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการหลังเรียนอยู่ในระดับสามารถและเหนือความคาดหวัง โดยมีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05
สรุปผล: ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การบูรณาการการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ และคณิตศาสตร์ (STEM) และกระบวนการคิดเชิงออกแบบเข้ากับการพัฒนาหลักสูตรเทคโนโลยี เป็นแนวทางที่มีประสิทธิภาพในการส่งเสริมความสามารถด้านการเป็นผู้ประกอบการในหมู่นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย หลักสูตรที่พัฒนาขึ้นนี้สามารถใช้เป็นต้นแบบในการพัฒนาหลักสูตรในบริบททางการศึกษาที่คล้ายคลึงกันได้
เอกสารอ้างอิง
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.). (2556, 18 มกราคม). STEMed Thailand. http://www.stemedthailand.org
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นผู้ประกอบการ (Entrepreneurship Education). https://backoffice.onec.go.th/uploads/Book/2044-file.pdf
Bellanca, J., & Brandt, R. (2011). 21st century skills: Rethinking how students learn. Solution Tree Press.
Brown, T. (2008). Design thinking. Harvard Business Review, 86(6), 84–92.
Chonburi Provincial Office. (2023). Chonburi provincial development plan 2023–2024 (annual review for fiscal year 2025).
Kolb, A. Y., & Kolb, D. A. (1984). A comprehensive guide to the theory, psychometrics, research on validity, and educational applications of experiential learning. Experience-Based Learning Systems.
Marco van Gelderen & Lans, T. (2026). Working with EntreComp in vocational education. Retrieved February 23, 2026, from https://www.entrecomp.nu
Meral, M., & Yalcin, S. A. (2022). The investigation of middle school students’ entrepreneurial skills in terms of entrepreneurship-based STEM education: A mixed-method study. Necatibey Faculty of Education Journal of Science and Mathematics Education, 16(2), 326–353.
Ministry of Education. (2017). Indicators and core learning contents of the science and technology learning area (revised edition B.E. 2560) according to the Basic Education Core Curriculum B.E. 2551. Agricultural Cooperative Federation of Thailand Printing Press.
Office of the National Economic and Social Development Council. (2018). National strategy B.E. 2561–2580 (2018–2037).
Office of Upper Secondary Education Standards, Office of the Basic Education Commission. (2022). Guidelines for learning management in the 21st century. https://webs.rmutl.ac.th/assets/upload/files/2016/09/20160908101755_51855.pdf
On-im, K. (2019). Development of a STEM education curriculum to enhance critical problem-solving skills and life skills of Grade 6 students. SWU Journal of Library Science, 12(12), 61–70.
Piboonbampen Demonstration School, Burapha University. (2021). Annual report 2021.
Saeng-arun, K., Phitthayapongsakorn, N., Sirirak-sophon, B., Wichaidit, S., & Jatuporn, O. (2024). Multidisciplinary approaches to education and learning: A collection of articles from the knowledge management and education system driving project (Phase I). Thammasat University.
SISA. (2025). Satit Information System Assessment: Piboonbumpen Demonstration School, Burapha University.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. Harcourt, Brace & Jovanovich.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ






