มาตรการทางกฎหมายเพื่อให้เทศบาลส่งเสริมประเพณีสงกรานต์

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม พ.ศ. 2559 แม้จะเป็นกฎหมายที่ส่งเสริมประเพณีสงกรานต์อันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ แต่ยังขาดการกำหนดให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งเป็นองค์กรที่ใกล้ชิดกับประชาชนมากที่สุดให้มีอำนาจหน้าที่ในการอนุรักษ์ ส่งเสริมเพื่อส่งต่อคนรุ่นต่อไป โดยเฉพาะเทศบาลซึ่งเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีศักยภาพทั้งด้านงบประมาณและความเจริญของชุมชนในพื้นที่ แต่ทำได้เพียงจัดงานตามแผนปฏิบัติราชการประจำปีในรูปของโครงการเป็นการภายใน แต่ขาดอำนาจหน้าที่ในการส่งเสริมให้ประชาชนในพื้นที่ได้ร่วมกันอนุรักษ์และส่งเสริมประเพณีสงกรานต์ อันเป็นประเพณีที่มีผลทั้งทางสังคม วัฒนธรรมและเศรษฐกิจ การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา แนวคิด ทฤษฎี ที่เกี่ยวข้องกับประเพณีสงกรานต์ 2. เพื่อศึกษากฎหมายเกี่ยวกับการส่งเสริมประเพณีสงกรานต์ 3. เพื่อเสนอแนะมาตรการทางกฎหมายให้เทศบาลมีอำนาจหน้าที่ส่งเสริมประเพณีสงกรานต์

ระเบียบวิธีการศึกษา: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยเป็นการวิจัยข้อมูลจากเอกสารที่ได้จากการรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิจากแหล่งต่าง ๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ

ผลการศึกษา: ผลการศึกษาพบว่า 1. ไม่มีกฎหมายกำหนดให้เทศบาลจัดงานประเพณีสงกรานต์ 2. พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม พ.ศ. 2559 ไม่ได้กำหนดให้เทศบาลส่งเสริมการจัดงานประเพณีสงกรานต์ ทำให้เทศบาลเลือกใช้ดุลพินิจที่จะจัดงานประเพณีสงกรานต์ 3. ได้ข้อเสนอแนะมาตรการทางกฎหมายให้เทศบาลมีอำนาจหน้าที่ส่งเสริมประเพณีสงกรานต์

สรุปผล: ให้มีการปรับปรุงแก้ไขพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 บัญญัติให้เทศบาลนครมีหน้าที่จัดงานประเพณีสงกรานต์ เทศบาลเมืองและเทศบาลตำบลอาจจัดงานประเพณีสงกรานต์หากมีความพร้อม อีกทั้งปรับปรุงแก้ไขให้พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม พ.ศ. 2559 ให้คณะกรรมการส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมในระดับชาติ มีอำนาจในการเป็นผู้พิจารณาสนับสนุนงบประมาณจากงบประมาณส่วนกลางให้แก่เทศบาลที่มีความพร้อมในการจัดงานประเพณีสงกรานต์ อันจะเป็นการส่งเสริมงานประเพณีสงกรานต์และเป็นการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนอย่างยั่งยืนสืบต่อไป