การพัฒนาทักษะการเขียนสะกดคำที่ไม่ตรงตามมาตราโดยใช้การจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน ร่วมกับแบบฝึกทักษะสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (English Program)
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e298125คำสำคัญ:
การพัฒนาแบบฝึกทักษะ, การจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน, การเขียนสะกดคำ, มาตราตัวสะกดบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การเขียนสะกดคำเป็นทักษะพื้นฐานที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาการเขียนภาษาไทย ในระดับที่สูงขึ้น และเป็นสมรรถนะด้านการสื่อสารที่หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กำหนดให้นักเรียนต้องมี อย่างไรก็ตาม ในการจัดการเรียนการสอนระดับประถมศึกษา พบว่ายังมีนักเรียนจำนวนหนึ่งประสบปัญหาการเขียนสะกดคำผิด ซึ่งส่งผลกระทบต่อความมั่นใจ ความคล่องในการเขียน และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทยโดยรวม การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการเขียนสะกดคำที่ไม่ตรงตามมาตราโดยใช้การจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานร่วมกับแบบฝึกทักษะสำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (English Program) ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (English Program) ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานร่วมกับแบบฝึกทักษะ
ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยในชั้นเรียน (Classroom Action Research: CAR) ซึ่งมีความเหมาะสมกับบริบทของโรงเรียนสาธิตที่มีลักษณะเป็นห้องเรียนเฉพาะทาง และมุ่งพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนรู้ของนักเรียนโดยตรง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (English Program) โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง (ฝ่ายประถม) ปีการศึกษา 2568 จำนวน 8 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน เรื่อง การเขียนคำที่ไม่ตรงตามมาตราตัวสะกด จำนวน 5 แผน 2) แบบฝึกทักษะการเขียนสะกดคำที่ไม่ตรงตามมาตราตัวสะกด จำนวน 5 ชุด 3) แบบทดสอบวัดทักษะการเขียนคำที่มีตัวสะกดไม่ตรงมาตรา เป็นข้อสอบแบบปรนัยชนิดเลือกตอบ จำนวน 30 ข้อ และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานร่วมกับแบบฝึกทักษะการเขียนสะกดคำที่ไม่ตรงตามมาตราตัวสะกด จำนวน 10 ข้อ ผู้วิจัยได้ดำเนินการตรวจสอบคุณภาพเครื่องมืออย่างเป็นระบบ โดยตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ (IOC) และตรวจสอบความเชื่อมั่นของแบบทดสอบและแบบประเมินด้วยค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่น KR-20 และ Cronbach’s Alpha ตามลำดับการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติ เชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (M) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) สำหรับการเปรียบเทียบผลก่อนและหลังเรียน เนื่องจากกลุ่มตัวอย่างมีขนาดเล็กเพียง 8 คน ซึ่งอาจไม่เป็นไปตามข้อตกลงเบื้องต้นของสถิติพารามิเตอร์ ผู้วิจัยจึงเลือกใช้สถิตินอนพารามิเตอร์ Wilcoxon Signed Ranks Test แทนการทดสอบค่าที (t-test) เพื่อเพิ่มความเหมาะสมทางสถิติและความน่าเชื่อถือของผลการวิจัย นอกจากนี้ ยังมีการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพรายบุคคลจากพฤติกรรมการเรียนรู้และผลงานของนักเรียน เพื่อใช้เป็นข้อมูลสนับสนุนและอธิบายผลการวิเคราะห์เชิงปริมาณให้มีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้น
ผลการวิจัย: พบว่า ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานร่วมกับแบบฝึกทักษะการเขียนสะกดคำที่ไม่ตรงตามมาตราตัวสะกด ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (English Program) มีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียน สูงกว่าก่อนเรียน โดยคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ (M = 12.50, S.D. = 2.45) และคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ (M = 18.38, S.D. = 4.41) นอกจากนี้ยังพบว่า นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (English Program) มีคะแนนความพึงพอใจหลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานร่วมกับแบบฝึกทักษะอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.67, S.D. = 0.49)
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กันตพัฒน์ สุวรรณเรือง. (2561). การพัฒนาทักษะการเขียนสะกดคำมาตราตัวสะกดโดยใช้ชุดฝึกทักษะกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
จุฑามาศ กันติ๊บ. (2554). การพัฒนาความสามารถในการเรียนรู้เรื่องการเขียนสะกดคำโดยใช้เทคนิคจิกซอว์ 2 ร่วมกับเกมการศึกษา ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทย). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชนสิทธิ์ สิทธิ์สูงเนิน, และคณะ. (2565). การจัดการเรียนรู้ด้วยกิจกรรมเป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยีเพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรและผลงานสร้างสรรค์สำหรับนักเรียน. วารสารมนุษยสังคมสาร (มสส.), 20(2), 89–110.
ณัฐญา เมืองสุข. (2567). การพัฒนาความสามารถการอ่าน การเขียนสะกดคำภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบของฮันเตอร์ร่วมกับแบบฝึกทักษะ. Journal of MCU Ubon Review, 9(3), 447–456.
ธงชัย จันทร์หอม. (2566). การสร้างชุดกิจกรรมการเรียนรู้ตามการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านและการเขียนคำภาษาไทยที่มีตัวสะกดสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาภาษาไทย). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ธนพร ดวงพรกชกร. (2559). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเขียนสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT ร่วมกับแบบฝึก (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นิติญาพร ใจเที่ยง. (2564). การพัฒนาทักษะการเขียนสะกดคำวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้แบบฝึกทักษะ. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาศักยภาพกำลังคนเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก, 1(2), 77–78.
นีรนุช นิลทะการ. (2564). การพัฒนาทักษะการเขียนคำที่มีตัวสะกดไม่ตรงตามมาตรา ด้วยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบสมองเป็นฐานสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 10(1), 406–415.
ประไพ สุวรรณสารคุณ. (2553). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านการเขียนสะกดคำยาก ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมการศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ไพรินทร์ พึ่งพงษ์. (2556). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านและการเขียนสะกดคำที่มีสระประสมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้ยุทธวิธีพหุปัญญา แผนผังความคิดและแบบฝึกเสริมทักษะ (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทย). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มยุรี เอี่ยมอ่วม. (2561). การพัฒนาทักษะการอ่านและเขียนคำมาตราตัวสะกดที่ไม่ตรงมาตราโดยใช้แบบฝึกของนักเรียน [รายงานการวิจัย]. โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์.
เยาวเรศ ภักดีจิตร. (2557). Active learning กับการพัฒนาผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. สาขาวิชาสังคมศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
วัลยา อ่ำหนองโพธิ์, & อุบลวรรณ ส่งเสริม. (2559). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการเขียนสะกดคำ เรื่อง มาตราตัวสะกดโดยใช้แผนผังความคิด สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 8(1), 283-298.
วิโรจน์ ลักขณาอดิศร. (2550). การเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐาน. ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ศศิธร ลิจันทร์พร. (2556). การพัฒนารูปแบบการเรียนด้วยกิจกรรมเป็นฐานโดยใช้แอปพลิเคชันเพื่อการศึกษาบนอุปกรณ์สื่อสารเคลื่อนที่เพื่อส่งเสริมความมีวินัยของนักเรียนประถมศึกษาตอนปลาย (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
ศิริชัย นามบุรี. (2556). ระบบจัดการวารสารอิเล็กทรอนิกส์ออนไลน์ วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. ราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 15(1), 125–139.
สารสิน เล็กเจริญ. (2554). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องการเขียนสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการสอนโดยการเรียนแบบร่วมมือเทคนิค TGT กับการสอนแบบปกติ (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
สุนันทา มั่นเศรษฐวิทย์. (2547). หลักและวิธีการสอนอ่านภาษาไทย. โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
Good, C. V. (1973). Dictionary of education (3rd ed.). McGraw-Hill.
National Center for the Study of Adult Learning and Literacy (NCSALL). (2006). Adult education and literacy: Research brief. NCSALL, Harvard Graduate School of Education.
Winskel, H. (2010). Spelling development in Thai children. Journal of Cognitive Science, 11(1). https://doi.org/10.17791/jcs.2010.11.1.7 DOI: https://doi.org/10.17791/jcs.2010.11.1.7
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ






