แรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลขั้นพื้นฐานของครูในโรงเรียนกลุ่มเมืองสมุทรปราการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e298031คำสำคัญ:
แรงจูงใจในการปฏิบัติงาน, สมรรถนะดิจิทัล, ครูบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีดิจิทัลส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้และการปฏิบัติงานของครู ทำให้สมรรถนะดิจิทัลเป็นทักษะสำคัญในศตวรรษที่ 21 ขณะเดียวกันแรงจูงใจในการปฏิบัติงานอาจเป็นปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อการพัฒนาสมรรถนะดังกล่าว การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู 2) ศึกษาระดับสมรรถนะดิจิทัลขั้นพื้นฐาน 3) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานกับสมรรถนะดิจิทัลขั้นพื้นฐาน และ 4) ศึกษาแรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลขั้นพื้นฐานของครูในโรงเรียนกลุ่มเมืองสมุทรปราการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1
ระเบียบวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างคือครูในโรงเรียนกลุ่มเมืองสมุทรปราการ จำนวน 140 คน จาก 9 โรงเรียน ได้มาด้วยการสุ่มแบบชั้นภูมิและการสุ่มอย่างง่าย โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตรส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาโดยใช้ดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับวัตถุประสงค์ (IOC) มีค่าอยู่ระหว่าง 0.67–1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามตามวิธีสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ 0.97 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบนำเข้าพร้อมกัน (Enter Method)
ผลการวิจัย: พบว่า 1) แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู โดยรวมอยู่ในระดับมาก (M = 4.44, SD = 0.50) 2) สมรรถนะดิจิทัลขั้นพื้นฐานของครูโดยรวมอยู่ในระดับมาก (M = 4.36, SD = 0.49) 3) แรงจูงใจในการปฏิบัติงาน มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับสมรรถนะดิจิทัลขั้นพื้นฐานของครูอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .597) และ 4) แรงจูงใจด้านความสำเร็จในการปฏิบัติงานส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลขั้นพื้นฐานของครูได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 31.6 (Adjusted R² = .316)
สรุปผล: จากผลการศึกษาสรุปได้ว่า แรงจูงใจในการปฏิบัติงาน โดยเฉพาะด้านความสำเร็จในการทำงาน เป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลขั้นพื้นฐานของครู ผู้บริหารสถานศึกษาควรส่งเสริมแรงจูงใจในการทำงานควบคู่กับการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูอย่างเป็นระบบ
เอกสารอ้างอิง
กรณิศ พวงลูกอิน. (2566). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสิงห์บุรี อ่างทอง [การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. STOUIR at Sukhothai Thammathirat Open University. https://ir.stou.ac.th/handle/123456789/13227
ชนพล รุจิขวัญ. (2566). แนวทางการเสริมสร้างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา]. ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์อิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา. http://etheses.aru.ac.th/thesisdetail.php?id=2151
ณัฐรัตน์ ผดุงถิ่น. (2564). ปัจจัยแรงจูงใจที่ส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลของครูในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐมและสุพรรณบุรี [ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. DSpace at Srinakharinwirot University. http://ir-ithesis.swu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/1928/1/gs631130011.pdf
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2566). วิธีการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 13). มีนเซอร์วิส ซัพพลาย.
ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561–2580). (2561, 13 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา, 135(82 ก), 35–43. https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/1712425.pdf
ศศิภา บุญเรือง. (2567). ปัจจัยแรงจูงใจและปัจจัยค้ำจุนที่ส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลของบุคลากรทางการศึกษาในจังหวัดลำปาง. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์, 15(2), 1–15.
ศิริพร วงคำ. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะดิจิทัลของครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่].
สมชาย วรกิจเกษมสกุล. (2554). ระเบียบวิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568ก, 19 กรกฎาคม). บัญชีแสดงอัตรากำลังครูตามมาตรฐานวิชาเอกในสถานศึกษา สพป. สมุทรปราการ เขต 1. https://hrms.obec.go.th/info/majorStandard/major_03/1011010000?areaName=สพป.สมุทรปราการ%20เขต%201
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568ข). คู่มือการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัล (Digital competency) สำหรับครูและบุคลากรทางการศึกษาของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษายะลา. https://sesaoyala.go.th/work_group/detail/141/data.html
สุภารัตน์ กุลโชติ. (2566). แรงจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของบุคลากร สังกัดเทศบาลนครหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์]. PSU Knowledge Bank. https://kb.psu.ac.th/psukb/bitstream/2016/18115/1/6410521543.pdf
อุษา วันแรก. (2566). ปัจจัยการบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะเทคโนโลยีดิจิทัลของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. STOUIR at Sukhothai Thammathirat Open University. https://ir.stou.ac.th/handle/123456789/13225
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Hatlevik, O. E. (2017). Examining the relationship between teachers’ ICT self-efficacy for educational purposes, collegial collaboration, lack of facilitation and the use of ICT in teaching practice. Frontiers in Psychology, 8, Article 935. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2017.00935
Herzberg, F., Mausner, B., & Snyderman, B. B. (1959). The motivation to work (2nd ed.). John Wiley & Sons.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Redecker, C. (2017). European framework for the digital competence of educators: DigCompEdu. Publications Office of the European Union. https://doi.org/10.2760/159770
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ






