ปัญหามลพิษทางอากาศกรณีหมอกควันข้ามแดน พิเคราะห์การกำหนดให้มีมาตรการทางกฎหมายเพื่อแก้ไขปัญหาหมอกควันข้ามแดนในจังหวัดนครพนม

ผู้แต่ง

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e297521

คำสำคัญ:

มลพิษทางอากาศ, หมอกควันข้ามแดน, พนักงานเจ้าหน้าที่, กฎหมายสิ่งแวดล้อม

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 และกฎหมายเกี่ยวกับการปกครองท้องถิ่นไม่มีบทบัญญัติใดกำหนดการควบคุมมลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดนไว้ชัดเจน วิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัญหาในการก่อมลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดนจากสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (2) ศึกษาแนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับการควบคุม ป้องกัน และขจัดมลพิษทางอากาศ (3) ศึกษาการใช้มาตรการทางกฎหมายสิ่งแวดล้อมของประเทศไทยและกฎหมายต่างประเทศในแก้ไขปัญหามลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดน (4) วิเคราะห์ประเด็นปัญหาการใช้มาตรการบังคับกฎหมายเพื่อการแก้ไขมลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดนของประเทศไทยและรัฐบัญญัติมลพิษจากหมอกควันข้ามแดน ค.ศ. 2014 ของสาธารณรัฐสิงคโปร์ (5) เสนอแนะนิติวิธีเพื่อแก้ไขกฎหมายสิ่งแวดล้อมให้มีการควบคุม ป้องกัน และขจัดมลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดน โดยกำหนดให้หน่วยงานของรัฐรวมถึงเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นใช้เป็นมาตราการบังคับกฎหมายแก่เจ้าของหรือผู้ครอบครองแหล่งกำเนิดมลพิษทางอากาศในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวที่ส่งผลกระทบในจังหวัดนครพนม

ระเบียบวิธีการศึกษา: การศึกษาค้นคว้านี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยค้นคว้าจากตำรา หนังสือ งานวิจัย งานนิพนธ์ บทความ กฎหมายสิ่งแวดล้อม คำวินิจฉัยขององค์กรตุลาการ และคณะกรรมการกฤษฎีกา หนังสือราชการและเอกสารเผยแพร่ของหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 รวมถึงกฎหมายเกี่ยวกับการปกครองท้องถิ่น โดยมุ่งเน้นศึกษาประเด็นปัญหาเกี่ยวกับการควบคุม ป้องกัน และการขจัดมลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดนที่เกิดจากสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวซึ่งส่งผลกระทบในจังหวัดนครพนมโดยเปรียบเทียบรัฐบัญญัติมลพิษจากหมอกควันข้ามแดน ค.ศ. 2014ของสาธารณรัฐสิงคโปร์

ผลการศึกษา: การวิจัยในครั้งนี้พบว่า พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 และกฎหมายเกี่ยวกับการปกครองท้องถิ่นกำหนดการส่งเสริมเพื่อให้ความรู้ด้านการควบคุมมลพิษและสนับสนุนการดำเนินงานควบคุม ป้องกัน แก้ไขปัญหามลพิษสิ่งแวดล้อม ให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ได้แก่ (1) การแก้ไขปัญหาแหล่งกำเนิดมลพิษที่เข้าข่ายต้องดำเนินตามกฎหมาย คือ การควบคุมฝุ่นละอองจากการก่อสร้าง การควบคุมมลพิษทางอากศจากการเผาในที่โล่ง การให้คำแนะนำในการปฏิบัติงานด้านการจัดการของเสียอันตรายจากชุมชนในเขตท้องที่ของตน (2) การนำแนวคิดทฤษฎีหรือมาตรการใช้บังคับกฎหมายสิ่งแวดล้อมเกี่ยวกับแหล่งกำเนิดมลพิษทางอากาศภายในท้องถิ่นโดยกฎหมายส่งเสริมการสร้างศักยภาพให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการควบคุมพิษทางอากาศที่อาจเกิดขึ้นในพื้นที่หรือในประเทศที่ออกประกาศตามมาตรา 59 (3) หน่วยงานของรัฐและเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นใช้มาตรการทางกฎหมายสิ่งแวดล้อมในการควบคุม ป้องกัน และการขจัดมลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดนแต่ยังไม่มีประสิทธิภาพ เพราะกฎหมายมิได้กำหนดให้อำนาจหน้าที่แก่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นควบคุมมลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดนไว้เฉพาะ (4) การใช้มาตรการบังคับกฎหมายเพื่อการแก้ไขมลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดนของประเทศไทยแตกต่างจากรัฐบัญญัติมลพิษจากหมอกควันข้ามแดน ค.ศ. 2014 ของสาธารณรัฐสิงคโปร์ที่กำหนดให้บุคคลหรือนิติบุคคลที่มีกิจการในสาธารณรัฐสิงคโปร์และมีกิจการในต่างประเทศ ซึ่งกิจการในต่างประเทศนั้นก่อมลพิษทางอากาศแล้วส่งผลกระทบแก่ประชาชนในสาธารณรัฐสิงคโปร์ ผู้เสียหายสามารถดำเนินคดีกับบุคคลหรือนิติบุคคลที่มีกิจการในสาธารณรัฐสิงคโปร์ได้ (5) เสนอแนะโดยค้นหานิติวิธีเพื่อเแก้ไขกฎหมายสิ่งแวดล้อมให้มีการควบคุม ป้องกัน และขจัดมลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดนโดยกำหนดให้อำนาจหน้าที่แก่หน่วยงานของรัฐและเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นใช้บังคับกฎหมายแก่เจ้าของหรือผู้ครอบครองแหล่งกำเนิดมลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดนในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวที่ส่งผลกระทบในจังหวัดนครพนม

สรุปผล: ข้อตกลงการแก้ไขมลพิษทางอากาศข้ามพรมแดนของอาเซียนมีหลักการสำคัญ คือ การขับเคลื่อนด้วยฉันทามติและการไม่แทรกแซงกิจการภายในระหว่างประเทศซึ่งวางกรอบความร่วมมือการควบคุมมลพิษทางอากาศภายในแต่ละประเทศ โดยกำหนดความรับผิดชอบให้ประเทศสมาชิกอาเซียนควบคุม ตรวจสอบ เฝ้าระวัง การรณรงค์ หรือการใช้บังคับกฎหมายให้เป็นไปตามมาตรการของประเทศนั้น ซึ่งการใช้บังคับกฎหมายสิ่งแวดล้อมในประเทศไทยยังมิได้กำหนดมาตรการบังคับผู้ก่อมลพิษทางอากาศที่มีแหล่งกำเนิดในต่างประเทศ จึงทำให้เจ้าหน้าที่หรือประชาชนที่ได้รับความเสียหายจากมลพิษทางอากาศหมอกควันข้ามแดนไม่สามารถใช้บังคับกฎหมายแก่ผู้ก่อมลพิษทางอากาศในต่างประเทศได้ ซึ่งมีความแตกต่างจากกฎหมายสาธารณรัฐสิงคโปร์ที่กำหนดให้เจ้าหน้าที่หรือผู้เสียหายสามารถใช้บังคับกฎหมายแก่พนักงาน ลูกจ้าง ผู้ถือหุ้น หรือผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในโครงการหรือกิจการภายในสาธารณรัฐสิงคโปร์ซึ่งบุคคลดังกล่าวมีกิจการในต่างประเทศโดยกิจการในต่างประเทศนั้นได้ก่อมลพิษทางอากาศแล้วส่งผลกระทบในสาธารณรัฐสิงคโปร์ เจ้าหน้าที่หรือผู้เสียหายสามารถดำเนินคดีกับบุคคลหรือนิติบุคคลรวมถึงผู้มีส่วนได้เสียที่ดำเนินกิจการในสาธารณรัฐสิงค์โปร์ได้โดยตรง ทั้งนี้ หากมีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายสิ่งแวดล้อของประเทศไทยอาจช่วยให้การควบคุมมลพิษทางอากาศหมอกวคันข้ามแดนมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

กรมควบคุมมลพิษ. (2566). เมียนมา-สปป.ลาว-ไทย ร่วมอบรมหมอกควันข้ามแดน. https://www.pcd.go.th/pcd_news/29842

ชนันภรณ์ อารีกุล, และคณะ. (2560). ความสัมพันธ์มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม. วารสาร มจร. มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 3(2), 80.

ณัฐภณ อันชัน, สำเรียง เมฆเกรียงไกร, & ตรีเพชร์ จิตรมหึมา. (2567). ปัญหามลพิษทางอากาศและแนวคิดในการจัดทำร่างกฎหมายเพื่อแก้ไขมลพิษทางอากาศ (วิทยานิพนธ์นิติสาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

ไทยโพสต์ออนไลน์. (2566). นครพนมอ่วม พบค่าฝุ่นพิษ PM2.5 พุ่งขึ้นระดับวิกฤติ ริมโขงเผาป่าซ้ำหลายสิบไร่. https://www.thaipost.net/district-news/337996/

ภัคพงศ์ พจนารถ. (2555). มลพิษทางอากาศในระดับภูมิภาคและการแพร่กระจายในระยะทางไกล. วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อม, 8(1), 60.

รัตนลักษณ์ นาถนิติธาดา. (2551). การไกล่เกลี่ยคดีปกครองโดยศาลปกครอง (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต). คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วิเชียร เกิดสุข. (2554). การประเมินผลกระทบความเสี่ยง ความล่อแหลมเปราะบางและแนวทางการปรับตัวของระบบการเกษตร และสังคมเกษตรกร ต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการเปลี่ยนแปลงเชิงเศรษฐกิจและสังคมในอนาคต. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

สถานกงสุลใหญ่ ณ แขวงสะหวันนะเขต. (2556). ข้อมูลแขวงคำม้วน: การลงทุนภายใน 96 โครงการ และการลงทุนต่างประเทศ 64 โครงการ. https://savannakhet.thaiembassy.org/th/content/

สุชานัน หรรษอุดม. (2559). ข้อพิจารณาอำนาจของเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษในการตรวจสอบแหล่งกำเนิดมลพิษ ประเภทโรงงานอุตสาหกรรม ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 9(2), 29–30.

เสฏฐศิริ แสงสุวรรณ. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างประมาณก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์รายวันในอากาศกับการมารับการรักษาด้วยอาการระบบหายใจเฉียบพลัน ณ รพ. แม่เมาะ อ. แม่เมาะ จ. ลำปาง (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อนุวัต กระสังข์, & ณิชชาภัทร เกิดฤทธิ์. (2558). การจัดการสิ่งแวดล้อมของวัดตามหลักนิเวศวิทยาเชิงพุทธบูรณาการของคณะสงฆ์จังหวัดสระบุรี. วารสาร มจร. สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 4(2), 241.

อำนาจ วงศ์บัณฑิต. (2557). กฎหมายสิ่งแวดล้อม (พิมพ์ครั้งที่ 3). วิญญูชน.

Letchumanan, R. (2015). Singapore’s transboundary haze pollution act: Silver bullet or silver lining. Nanyang Technological University Journal, 21, 1–2.

Tan, D., & Bassano, M. (2014). Dissecting the Transboundary Haze Pollution Bill of Singapore. Columbia SIPA School of International and Public Affairs.

Varkkey, H. (2018). The Singapore Transboundary Haze Pollution Bill in the context of ASEAN regionalism and cooperation. Journal of Indonesian International Law, 15(4), 559–560.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-11-02

รูปแบบการอ้างอิง

อันชัน ณ. (2026). ปัญหามลพิษทางอากาศกรณีหมอกควันข้ามแดน พิเคราะห์การกำหนดให้มีมาตรการทางกฎหมายเพื่อแก้ไขปัญหาหมอกควันข้ามแดนในจังหวัดนครพนม. Interdisciplinary Academic and Research Journal , 6(6), e297521. https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e297521

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ