การส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ความท้าทายเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นมัยธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนยางตลาดวิทยาคาร

ผู้แต่ง

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e297316

คำสำคัญ:

การเรียนรู้แบบผสมผสาน, แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในการเรียน, การเรียนแบบท้าทายเป็นฐาน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน เป็นกิจจกรรมที่เน้นให้นักเรียนเกิดแรงจูงใจในการทำกิจกรรมการเรียนรู้ กระตุ้นให้นักเรียนเกิดความสนใจ มีความสนุกสนาน มีความสุขกับการเรียน และการได้ลงมือปฏิบัติ ค้นคว้าความรู้ต่าง ๆ ด้วยตนเองการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการปฏิบัติการส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน จากการเรียนรู้บนความท้าทายเป็นฐาน 2) เพื่อศึกษาแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน จากการเรียนรู้บนความท้าทายเป็นฐาน 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน จากการเรียนรู้บนความท้าทายเป็นฐาน

ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียน กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/1 โรงเรียนยางตลาดวิทยาคาร จำนวน 26 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1) แผนการจัดการเรียนรู้การปฏิบัติการส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน 2) แบบวัดแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน 3) แบบสอบถามความพึงพอใจ 4) แบบบันทึกอนุทิน และ 5) แบบสังเกตพฤติกรรม การวิเคราะห์ข้อมูลแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ 1) การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยการ นำข้อมูลมาวิเคราะห์ ตีความ สรุป และแสดงผลในรูปแบบบรรยาย 2) วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ โดยใช้ค่า เฉี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัย: พบว่า 1) การส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในการเรียน โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานบนความท้าทายเป็นฐาน มีการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ 5 ขั้นตอน ดังนี้ 1. ความคิดหลัก 2. คำถามสำคัญ 3. กำหนดความท้าทาย 4. ติดตามและประเมินผล และ 5.ตกผลึกทางความคิด 2) การศึกษาแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน โดยเน้นส่งเสริมจากการเรียนรู้บนความท้าทายเป็นฐานภาพรวมอยู่ในระดับมาก ผลการวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานจากการเรียนรู้บนความท้าทายเป็นฐานสามารถส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสร้างความพึงพอใจในการเรียนรู้ในระดับมาก

สรุปผล: การส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ความท้าทายเป็นฐาน ส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสร้างความพึงพอใจในการเรียนรู้ในระดับมาก

เอกสารอ้างอิง

จุฬากรณ์ มาเสถียรวงศ์. (2561). การศึกษาไทย 4.0: การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. ศูนย์นวัตกรรมการเรียนรู้ สถาบันนวัตกรรมการเรียนรู้.

ดนัย เทียนพุฒ. (2557). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ความท้าทายเป็นฐาน (Challenge based learning). เครือข่ายครูนักนวัตกรรม.

ดลฤดี ไชยศิริ. (2562). การส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยใช้การเรียนรู้แบบผสมผสานร่วมกับแนวคิดเกมิฟิเคชัน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนผดุงนารี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].

ทิศนา แขมมณี. (2554). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 11). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ประอรพิชญ์ คัจฉวัฒนา. (2550). การบูรณาการวิชาแกนหลักกับแนวคิดสำคัญแห่งศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์, 19(2), 45–60.

ปรีฎก สโรบล. (2567). ความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ปัญหาเป็นฐาน รายวิชาเทคโนโลยีพลังงาน. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 12 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (น. 112–125). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.

ศิริเพ็ญ ภู่มหภิญโญ. (2559). ผลการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานตามแนวคิดของกาเย่ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคอมพิวเตอร์เบื้องต้น. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 9(1), 88–101.

อภิชัย เหล่าพิเดช. (2556). การเรียนรู้ด้วยปัญหาเป็นฐาน: หลักการและแนวปฏิบัติ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Apple Inc. (2014). Challenge-based learning: A classroom guide. Apple Inc.

Chartklomim, K. (2017). The use of problem-based learning in curriculum design and development courses for teacher students. Journal of Education Naresuan University, 19(3), 1–15.

Fernández-Luna, J. M., Huete, J. F., Rueda-Morales, M. A., & Herrera-Viedma, E. (2013). Evaluation of recommender systems for learning environments. Interactive Learning Environments, 21(2), 172–184. https://doi.org/10.1080/10494820.2011.649778

Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner (3rd ed.). Deakin University Press.

Moore, M. G. (2005). Blended learning: An integrative approach. In J. Bourne & J. C. Moore (Eds.), Elements of quality online education: Engaging communities (pp. 207–216). Sloan Consortium.

Orhan, F. (2007). Applying learning theories to instructional design in blended learning environments. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 6(4), 2–13.

Thomson, I. (1991). The effects of blended instruction on problem-solving and analytical skills. Educational Technology Research and Development, 39(4), 71–82.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-11-13

รูปแบบการอ้างอิง

อุดมนิวิ ณ., สิมมาทัน ป., & นาชัยฤทธิ์ ด. (2026). การส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ความท้าทายเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นมัยธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนยางตลาดวิทยาคาร. Interdisciplinary Academic and Research Journal , 6(6), e297316. https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e297316

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ