การยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานตามกระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะ 5 ขั้น (5E) สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทศบาลบูรพาพิทยาคาร
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e297314คำสำคัญ:
กระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะ 5 ขั้น (5E), การยกระดับผลสัมฤทธิ์, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การการศึกษาการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานตามกระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะ 5 ขั้น (5E) ช่วยยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งการวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานตามกระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะ 2) ศึกษาผลสัมฤทธิ์การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานตามกระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะ และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานตามกระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะ
ระเบียบวิธีวิจัย: กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทศบาลบูรพิทยาคาร อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวน 29 คน ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานตามกระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะ 2) แบบสอบถามความพึงพอใจ 3) แบบวัดการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 4) แบบสัมภาษณ์ผู้เรียนรายบุคคล และ 5) แบบบันทึกอนุทินของผู้เรียน
ผลการวิจัย: พบว่า 1) การยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานตามกระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะ 5 ขั้น (5E) มีกระบวนการเรียนรู้ 5 ขั้นตอน เป็นกิจกรรมที่ช่วยกระตุ้นให้นักเรียนเกิดความสนใจ สนุกสนาน และความสุขกับการเรียนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง 2) ผลสัมฤทธิ์การจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานตามกระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะ ส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในเกณฑ์ระดับดีมาก และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับมากที่สุด
สรุปผล: การยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานตามกระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะ 5 ขั้น (5E) ส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในเกณฑ์ระดับดีมาก
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ขันตี แสนทวีสุข และคณะ. (2560). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคงทนในการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง การบวก การลบ การคูณทศนิยม โดยใช้กระบวนการสืบเสาะหาความรู้แบบ 5 ขั้น (5E) ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. รมยสาร, 15(2), 183–195.
ณรงค์ศักดิ์ ขาวสุริยจันทร์. (2559). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่องพื้นที่ผิวและปริมาตรโดยใช้การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบ 5E ที่มีต่อความสามารถด้านทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 2(1), 1–12.
ธนารักษ์ สารเถื่อนแก้วและคณะ. (2563). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์บนระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตร่วมกับรูปแบบการเรียนการสอนแบบ 5E ในรายวิชาวิทยาศาสตร์ (วิทยาการคำนวณ) สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. Journal of MCU Haripunchai Review, 4(1), 16–29.
เบญจวรรณ ดาบทอง. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้การแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์โดยวิธีการสอนแบบวัฏจักรการเรียนรู้ 5E ร่วมกับเทคนิค K-W-D-L สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 29(2), 163–174. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edupsu/article/view/187998
พีชาณิกา เพชรสังข์, & อัมพร ม้าคนอง. (2557). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน 5E ร่วมกับคำถามปลายเปิดที่มีต่อความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์และความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 9(3), 16–30.
ไพรัช เจริญตรีเพชร. (2564). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้สื่อการสอนออนไลน์โปรแกรม GeoGebra ร่วมกับโปรแกรม Microsoft Teams รายวิชาคณิตศาสตร์ 8 (ค31102) เรื่อง กราฟของฟังก์ชันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 วิชาเอก IEM [เอกสารทางวิชาการ, โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม)].
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดวงศ์.
อธิป เกตุสิริ. (2562). สภาพการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษายุคดิจิทัลสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 16(3), 162–174.
อัญญปารย์ ศิลปนิลมาลย์ และคณะ. (2559). ผลการจัดกิจกรรมส่งเสริมสมรรถนะการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม, 6(2), 61–69.
Bybee, R. W., Taylor, J. A., Gardner, A., Van Scotter, P., Powell, J., Westbrook, A., & Landes, N. (2006). The BSCS 5E instructional model: Origins and effectiveness. BSCS.
Driscoll, J. (2002). The potential of reflective practice to develop individual orthopaedic nurse practitioners and their practice. Journal of Orthopaedic Nursing, 5, 95–103.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ






