การศึกษาเปรียบเทียบภาวะหนี้สินของบุคลากรในหน่วยงานของภาครัฐ กรณีศึกษา เทศบาลตำบลพระอินทราชา อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ปัญหาหนี้สินของบุคลากรในหน่วยงานของภาครัฐเป็นประเด็นสำคัญที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิต ความมั่นคงทางเศรษฐกิจ และประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากร แม้บุคลากรของภาครัฐจะมีรายได้ประจำและสวัสดิการที่มั่นคง แต่ภาวะค่าครองชีพที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง สวนทางกับรายได้ที่ได้รับ รวมถึงพฤติกรรมการบริโภค และการขาดความรู้ความเข้าใจในการบริหารจัดการทางการเงิน ล้วนเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดภาวะหนี้สินของบุคลากร โดยการวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อประเมินระดับภาวะหนี้สินและองค์ประกอบหนี้สินของบุคลากรในหน่วยงานของภาครัฐ (2) เพื่อเปรียบเทียบภาวะหนี้สินของบุคลากร โดยจำแนกตามปัจจัยคุณลักษณะส่วนบุคคล และ (3) เพื่อศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหาหนี้สินของบุคลากรในหน่วยงานของภาครัฐ

ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยเปรียบเทียบภาวะหนี้สินของบุคลากรในหน่วยงานของภาครัฐ กรณีศึกษา เทศบาลตำบลพระอินทราชา อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยมีกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ข้าราชการ บุคลากร และเจ้าหน้าที่ ในสังกัดของ เทศบาลตำบลพระอินทราชา อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยใช้วิธีการหาประชากรและกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 84 คน ด้วยวิธีการคำนวณของ Krejcie & Morgan Formula เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย (\bar{x}) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ทดสอบเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างตัวแปรอิสระที่มี 3 กลุ่มขึ้นไป ได้แก่ สถิติ One-way ANOVA โดยในการเก็บข้อมูลผู้วิจัยจะต้องขออนุญาตและได้รับความยินยอมจากกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการเก็บข้อมูลก่อนทุกครั้งโดยข้อมูลที่ได้จากการตอบแบบสอบถามจะถูกเก็บเป็นความลับและใช้เพื่อการวิจัยเท่านั้น รวมถึงการรายงานผลการวิจัยอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่บิดเบือนข้อมูล

ผลการวิจัย: บุคลากรส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 21–30 ปี จบการศึกษาระดับปริญญาตรี รายได้เฉลี่ยต่อเดือน 10,001–20,000 บาท ภาวะหนี้สินโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง หนี้สินด้านความจำเป็นสูงที่สุด รองลงมาคือหนี้สินด้านการลงทุน และหนี้สินจากการบริโภคเกินความจำเป็น พบว่าปัจจัยคุณลักษณะส่วนบุคคล ด้านอายุ รายได้ และอายุงานส่งผลต่อภาวะหนี้สินแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ

สรุปผล: ภาวะหนี้สินของบุคลากรในหน่วยงานของภาครัฐ อยู่ในระดับปานกลาง โดยมีหนี้สินด้านความจำเป็น เช่น ค่าใช้จ่ายประจำ การอุปโภคบริโภค และค่าใช้จ่ายทางด้านการศึกษา เป็นประเภทหนี้ที่พบมากที่สุด สะท้อนให้เห็นว่ารายได้ของบุคลากรยังไม่เพียงพอต่อค่าครองชีพที่เพิ่มสูงขึ้น ปัญหาหนี้สินของบุคลากรภาครัฐเกิดจากการผสมผสานของปัจจัยเศรษฐกิจส่วนบุคคลและพฤติกรรมการเงินของแต่ละบุคคล การสร้างความรู้ ความเข้าใจ และทักษะในการบริหารการเงินส่วนบุคคลจึงมีความสำคัญต่อการป้องกันและลดภาวะหนี้สิน โดยเฉพาะการส่งเสริมวินัยทางการเงิน การออม และการลงทุนอย่างเหมาะสมตามรายได้และความสามารถทางการเงินของแต่ละคน