การวิเคราะห์โครงสร้างคำเรียกชื่ออาหารจีนและวัฒนธรรมการบริโภคของชาวไทยเชื้อสายจีนแคะในชุมชนบ้านห้วยกระบอก อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e292549คำสำคัญ:
คำเรียกชื่ออาหารจีน, ชาวไทยเชื้อสายจีนแคะชุมชนบ้านห้วยกระบอก, อำเภอบ้านโป่งบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์โครงสร้างองค์ประกอบทางความหมายของคำเรียกชื่ออาหารจีนและวัฒนธรรมการบริโภคของชาวไทยเชื้อสายจีนแคะ ในชุมชนบ้านห้วยกระบอก อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ผู้วิจัยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง โดยกำหนดผู้ให้สัมภาษณ์เป็นชาวไทยเชื้อสายจีนแคะที่เกิดและมีภูมิลำเนาในชุมชนบ้านห้วยกระบอก อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี อายุ 40 ปีขึ้นไป จำนวน 3 คน เก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์และแบบสำรวจ
ระเบียบวิธีการวิจัย: เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) ผู้วิจัยรวบรวมคำเรียกชื่ออาหารภาษาจีน โดยเก็บข้อมูลจากป้ายร้านอาหารจำนวน 3 ร้าน ภายในท้องถิ่นชุมชนบ้านห้วยกระบอก อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี รวบรวมได้ 74 รายการ
ผลการวิจัย: จากการวิเคราะห์โครงสร้างคำเรียกชื่ออาหารจีนพบว่า (1) โครงสร้างการสร้างคำเรียกชื่ออาหารภาษาจีนตามหลักไวยากรณ์ ชื่ออาหารจีนส่วนใหญ่เป็น คำประสม (合成词) โดยมีรูปแบบประธาน+ภาคแสดง มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 41.89 เมื่อแบ่งตามประเภทอาหาร พบว่า มีโครงสร้างคำเรียกชื่ออาหารมากที่สุด 11 โครงสร้าง (2) องค์ประกอบทางความหมาย พิจารณาโครงสร้างทางอรรถศาสตร์ จำแนกได้ 3 มิติ คือ 1) มิติอาหาร อาหารคาวชาวไทยเชื้อสายจีนแคะ มักใช้เนื้อหมูและเครื่องในมาประกอบอาหาร อาหารหวานนิยมใช้แป้งชนิดต่างๆมาทำ 2) มิติวิธีการประกอบอาหาร ชาวไทยเชื้อสายจีนแคะ นิยมบริโภคอาหารสุกมากกว่าอาหารดิบ และ 3) มิติวัตถุดิบ ชาวไทยเชื้อสายจีนแคะนิยมบริโภคเนื้อสัตว์มากกว่าพืช และ(3) วัฒนธรรมการบริโภคสะท้อนความเชื่อเรื่องความเป็นมงคลผ่านชื่ออาหาร ดังนี้ 1) ความเป็นมงคลจากชื่ออาหาร 2) ความเป็นมงคลจากลักษณะของอาหาร และ 3) ความเป็นมงคลจากประเพณีนิยม
สรุปผล: โครงสร้างการสร้างคำเรียกชื่ออาหารภาษาจีนตามหลักไวยากรณ์ ชื่ออาหารจีนส่วนใหญ่เป็น คำประสม อีกทั้งพบว่า โครงสร้างคำเรียกชื่ออาหาร จะแบ่งตามกลุ่มประเภทอาหาร จากโครงสร้างทางอรรถศาสตร์ ทราบว่าชาวไทยเชื้อสายจีนแคะ ในชุมชนบ้านห้วยกระบอก นิยมรับประทานเนื้อสัตว์มากกว่าพืช นิยมบริโภคหมูและเครื่องในหมู บริโภคอาหารสุกมากกว่าอาหารดิบ และชื่ออาหารของชาวจีนแคะ ในชุมชนบ้านห้วยกระบอกสะท้อนความเชื่อเรื่องความเป็นมงคล เลี่ยงคำพ้องเสียงที่ไม่รื่นหู
เอกสารอ้างอิง
โกสินทร์ ปัญญาอธิสิน. (2552). การศึกษาคำเรียกการทำอาหารในภาษาไทยถิ่นเหนือตามแนวอรรถศาสตร์ชาติพันธุ์. [วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
ชนกพร อังศุวิริยะ. (2555). การศึกษาชื่ออาหารในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลาตามแนวอรรถศาสตร์ชาติพันธุ์. (รายงานวิจัย). สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ชนกพร อังศุวิริยะ. (2557). การวิเคราะห์โครงสร้างคำเรียกชื่ออาหารภาษาไทยท้องถิ่นภาคใต้ของกลุ่มชาติพันธุ์ในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 6(1), 17–30.
ธีระ รุ่งธีระ. (2562). โครงสร้างทางอรรถศาสตร์และไวยากรณ์ของชื่ออาหารไทยที่แปลเป็นภาษาฝรั่งเศส. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 41(2), 225–245.
นลินภัสร์ เมฆเกรียงไกร, & มิ่งมิตร ศรีประสิทธิ์. (2564). คำเรียกการทำอาหารในภาษาไทยถิ่นกลาง: การศึกษาตามแนวอรรถศาสตร์ชาติพันธุ์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 4(2), 51–66.
นันทนา วงษ์ไทย. (2559). การศึกษาชื่อน้ำพริกใน 4 ภาค: ภาพสะท้อนความเป็นอยู่และวัฒนธรรมไทย. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(16), 88–100.
นารีรัตน์ วัฒนเวฬุ. (2567). การศึกษาคำเรียกชื่ออาหารภาษาจีนของชาวไทยเชื้อสายจีนแคะในอำเภอเบตง จังหวัดยะลาตามแนวอรรถศาสตร์ชาติพันธุ์. วารสารมังรายสาร วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 12(1), 43–60.
นูรอา สะมะแอ, & นันทนา วงษ์ไทย. (2560). การศึกษาคำเรียกการทำอาหารหวานในภาษามลายูปาตานีเชิงอรรถศาสตร์ชาติพันธุ์. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่, 9(2), 140–164.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. สำนักพิมพ์ราชบัณฑิตยสถาน.
วนิดา เจริญศุข. (2532). นามสกุลของคนไทยเชื้อสายจีน: การวิเคราะห์ทางอรรถศาสตร์ชาติพันธุ์. [วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. https://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/23307
ศศิธร สินถาวรกุล. (2547). วิถีการกินและความเชื่อของคนไทยที่สะท้อนจากชื่ออาหารไทยที่ใช้ในเทศกาลงานพิธีแบบดั้งเดิม. [วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์, กันฑิมา รักวงษ์วาน, มนสิการ เฮงสุวรรณ, & สิริวิมล ศุกรศร. (2555). บุคคลสำคัญและความคิดหลักในอรรถศาสตร์ชาติพันธุ์: การเข้าถึงวัฒนธรรมโดยผ่านภาษา (พิมพ์ครั้งที่ 1). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Chen, J. B. (2001). A Study on the Naming of Chinese Dishes. Cuisine Journal of Yangzhou University, 18(3), 13–17.
William Skinner, G.W. (2025). Chinese Society in Thailand: An Analytical History (4th ed.). Matichon.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ






