การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณของปัจจัยเชิงนโยบายและการลงทุนจากต่างชาติที่มีผลต่อพฤติกรรมของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของไทย

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1.เพื่อศึกษาผลของปัจจัยเชิงนโยบายภาครัฐที่มีต่อพฤติกรรมของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของไทย 2.เพื่อวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณระหว่างปัจจัยเชิงนโยบายและการลงทุนจากต่างชาติกับพฤติกรรมของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ประชากรของการวิจัยคือข้อมูลเชิงเศรษฐกิจและข้อมูลการดำเนินธุรกิจของภาคอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2563 – 2567 ซึ่งครอบคลุมตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับนโยบายภาครัฐ การลงทุนจากต่างประเทศ และผลการดำเนินงานของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์คือ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน ประกอบด้วยผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ได้แก่ ผู้บริหารบริษัทอสังหาริมทรัพย์ นักลงทุน พนักงานในภาคอสังหาริมทรัพย์ โดยใช้วิธีการสุ่มแบบมีโครงสร้าง (Stratified Sampling) หรือการสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling)เพื่อเตรียมสำหรับการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis)ตรวจสอบความครบถ้วนและความสอดคล้องของชุดข้อมูลก่อนทำการวิเคราะห์ การวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป ทางสถิติ

ระเบียบวิธีการวิจัย: ผู้วิจัยได้รวบรวมข้อมูลบนพื้นฐานของการทบทวนวรรณกรรม รวมถึงการพัฒนากรอบแนวคิดจากทฤษฎีที่เกี่ยวข้องมีลำดับขั้นตอน ได้แก่ การกำหนดปัญหางานวิจัย การสร้างคำถามการวิจัย รวมถึงการพัฒนามาตรวัดจากการทบทวน วรรณกรรม การแจกแบบสอบถาม การประมวลผลทางสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis)และนำผลที่ได้มาอภิปรายผลสรุป และการให้ข้อเสนอแนะเพิ่มเติม จากการวิจัยข้อมูลที่ได้จากแบบสอบถามซึ่งมีลักษณะแบบปลายปิด โดยการสร้างแบบสอบถาม ส่วนที่ 1 ข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ตอบแบบสอบถาม ได้แก่ เพศ อายุ สถานภาพ ระดับการศึกษา ตำแหน่งงาน ประสบการณ์ทำงานและส่วนที่ 2 มาตรวัดตัวแปรที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล เพื่อศึกษาการวิเคราะห์ข้อมูล ใช้ การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ประกอบไปด้วย 4 ปัจจัย ได้แก่ ได้แก่ ด้านนโยบายภาครัฐ การลงทุนจากต่างชาติ ตัวแปรควบคุม การเติบโตของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย โดยแบบสอบถามที่นำมาใช้มีลักษณะข้อคำถามที่ใช้มาตรวัดแบบประมาณค่า (Rating scale) 5 ระดับ  ส่วนที่ 3 แบบสอบถามปลายเปิดที่เป็นความคิดเห็นและข้อเสนอแนะของผู้ตอบแบบสอบถามเกี่ยวกับการเติบโตของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย และการเก็บรวมรวมข้อมูล ส่วนการวิเคราะห์ เนื้อหาโดยทำการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป การวิเคราะห์แบบนิรนัย และแสดงผลเป็นข้อความบรรยาย

ผลการวิจัย:  ผลการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณเพื่อศึกษาผลของปัจจัยเชิงนโยบายภาครัฐต่อพฤติกรรมของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของไทย พบว่า ปัจจัยเชิงนโยบายภาครัฐ ได้แก่มาตรการลดค่าธรรมเนียมการโอนและจดจำนอง การผ่อนคลายเกณฑ์สินเชื่อ เช่น มาตรการ Loan-to-Value (LTV) นโยบายภาษีที่เกี่ยวข้องกับอสังหาริมทรัพย์ โครงการสนับสนุนที่อยู่อาศัยของรัฐ มีอิทธิพลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ต่อพฤติกรรมของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ (P-value < 0.01)โดยแบบจำลองถดถอยแสดงว่า เมื่อค่าตัวแปรนโยบายภาครัฐเพิ่มขึ้นหนึ่งหน่วย พฤติกรรมของผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง เช่น การตัดสินใจลงทุน การซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ หรือการพัฒนาโครงการ มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามไปด้วยสมการถดถอยที่ได้จากการวิเคราะห์คือ:Y = 1.102 + 0.744(X₁)แสดงให้เห็นว่า ปัจจัยเชิงนโยบายภาครัฐ (X₁) มีบทบาทสำคัญต่อการกระตุ้นพฤติกรรมของกลุ่มผู้เกี่ยวข้องในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ อาทิ นักลงทุน ผู้ประกอบการ ผู้บริโภค รวมถึงหน่วยงานสนับสนุนอื่น ๆผลการวิจัยนี้สะท้อนว่า การดำเนินนโยบายภาครัฐที่ชัดเจนและมีประสิทธิภาพสามารถเป็นกลไกขับเคลื่อนตลาดอสังหาริมทรัพย์ไทยให้เติบโตได้อย่างมีเสถียรภาพ และกระตุ้นการตัดสินใจของผู้เกี่ยวข้องให้สอดคล้องกับแนวโน้มและโอกาสทางเศรษฐกิจซึ่งสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ที่ 1ผลการวิเคราะห์จากวัตถุประสงค์ที่ 2 ถดถอยพหุคูณระหว่าง ปัจจัยเชิงนโยบายภาครัฐ และ การลงทุนจากต่างชาติ กับ พฤติกรรมของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของไทย พบว่า ตัวแปรทั้งสองมีอิทธิพลเชิงบวกต่อพฤติกรรมของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 แบบจำลองสามารถอธิบายความแปรปรวนของพฤติกรรมได้ ร้อยละ 74.2 (R² = 0.742) แสดงถึงความสามารถของตัวแปรอิสระในการทำนายพฤติกรรมของกลุ่มเป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยตัวแปร การลงทุนจากต่างชาติ (X₂) มีค่าสัมประสิทธิ์สูงที่สุด (B = 0.671) รองลงมาคือ ปัจจัยเชิงนโยบายภาครัฐ (X₁) (B = 0.551)สมการถดถอยที่ได้จากการวิเคราะห์ คือ:Y = 0.891 + 0.551(X₁) + 0.671(X₂)แสดงให้เห็นว่า เมื่อปัจจัยทั้งสองเพิ่มขึ้นอย่างละหนึ่งหน่วย จะทำให้พฤติกรรมของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามไปด้วยอย่างมีนัยสำคัญ

สรุปผล: ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการกำหนดนโยบายภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับภาคอสังหาริมทรัพย์มีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมและกระตุ้นการตัดสินใจของผู้ประกอบการ นักลงทุน และผู้บริโภคในตลาดอสังหาริมทรัพย์ไทยอย่างมีประสิทธิภาพ