การประเมินผลประสิทธิภาพในการทำงานตามหลักการบริหารราชการที่ดี (GOOD GOVERNANCE) ภายใต้กรอบตัวชี้วัดที่ 1 มิติที่ 2 ด้านคุณภาพการให้บริการ 4 ด้าน กรณีศึกษาองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น ในเขตพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม

วาริธ  ราศรี; ณัถฑ์  เขียวงาม; อภิญญา  บำรุงจิตต์; พัชยา  เลือดชัยพฤกษ์; อุไรวรรณ  ศรีนารางค์

doi:10.60027/iarj.2025.290146

ผู้แต่ง

วาริธ ราศรี คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0000-0003-0648-6489
ณัถฑ์ เขียวงาม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ https://orcid.org/0009-0008-1472-7258
อภิญญา บำรุงจิตต์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ https://orcid.org/0009-0002-7995-9865
พัชยา เลือดชัยพฤกษ์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ https://orcid.org/0009-0009-3526-1132
อุไรวรรณ ศรีนารางค์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ https://orcid.org/0009-0008-3284-8790

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.290146

คำสำคัญ:

การประเมินผล, , ประสิทธิภาพในการทำงาน, , การบริหารราชการที่ดี

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ในขอบข่ายของการบริหารราชการแผ่นดิน การใช้หลักธรรมาภิบาลมีความสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพและความรับผิดชอบของกิจกรรมของหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่น ในประเทศไทย โดยเฉพาะในจังหวัดมหาสารคาม องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีบทบาทสำคัญในการจัดหาบริการสาธารณะที่จำเป็นและปกป้องความเป็นอยู่ที่ดีของชุมชน งานวิจัยนี้มุ่งเน้นไปที่การประเมินประสิทธิภาพการดำเนินงานขององค์กรเหล่านี้โดยอิงตามกรอบตัวชี้วัดที่ 1 มิติที่ 2 ซึ่งเน้นที่คุณภาพบริการ โดยงานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับการประเมินผลประสิทธิภาพในการทำงานตามหลักการบริหารราชการที่ดี (GOOD GOVERNANCE) ภายใต้กรอบตัวชี้วัดที่ 1 มิติที่ 2 ด้านคุณภาพการให้บริการ 4 ด้าน กรณีศึกษาองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม และ 2. เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะในการทำงานตามหลักการบริหารราชการที่ดี (GOOD GOVERNANCE) ภายใต้กรอบตัวชี้วัดที่ 1 มิติที่ 2 ด้านคุณภาพการให้บริการ 4 ด้าน กรณีศึกษาองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม

ระเบียบวิธีการวิจัย: เป็นการวิจัยแบบเชิงปริมาณ มีเครื่องมือการวิจัย คือ แบบสอบถาม โดยมีกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ที่มาจากการคำนวนขนาดกลุ่มตัวอย่าง โดยใช้สูตรทาโร่ ยามาเน่ (1973) ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ที่มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ (Sampling Random) แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัย: 1) ระดับการประเมินผลประสิทธิภาพในการทำงานตามหลักการบริหารราชการที่ดี (GOOD GOVERNANCE) ภายใต้กรอบตัวชี้วัดที่ 1 มิติที่ 2 ด้านคุณภาพการให้บริการ 4 ด้าน กรณีศึกษาองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̅= 4.27, S.D.= 0.31) และ 2) ข้อเสนอแนะในการทำงานตามหลักการบริหารราชการที่ดี (GOOD GOVERNANCE) ประกอบด้วย 2.1) ด้านขั้นตอนการให้บริการ 2.2) ด้านช่องทางการให้บริการ 2.3) ด้านเจ้าหน้าที่ผู้ให้บริการ และ 2.4) ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก

สรุปผลการวิจัย: การประเมินการดำเนินงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดมหาสารคามตามหลักธรรมาภิบาล ด้านคุณภาพบริการทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับมาก (x̅= 4.27, S.D.= 0.31) แสดงให้เห็นว่ามีการบริหารจัดการที่ดี และมีการตอบสนองต่อชุมชนในเชิงบวก ข้อเสนอแนะในการพัฒนางานต่อไป ได้แก่ การปรับปรุงขั้นตอนและช่องทางการให้บริการ การพัฒนาศักยภาพของเจ้าหน้าที่ และการเตรียมสถานที่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

เอกสารอ้างอิง

จารุวรรณ เมณฑกา. (2562). ธรรมาภิบาลกับการบริหารภาครัฐ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิชาการ.

ชุติมา ภูผาเงิน. (2566). การประเมินสิ่งอำนวยความสะดวกในการให้บริการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วิจัยท้องถิ่น, 15(1), 25–39.

ธนพร ศรียากูล. (2564). การยกระดับการให้บริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามเกณฑ์ธรรมาภิบาล. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 27(1), 33–49.

บุญชม ศรีสะอาด และคณะ. (2558). พื้นฐานการวิจัยการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 7). กาฬสินธุ์: ตักสิลาการพิมพ์.

ปรีชา ศรีนวล. (2561). การประเมินประสิทธิภาพการบริการของเทศบาลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารบริหารท้องถิ่น, 12(3), 88–102.

ราชกิจจานุเบกษา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก. วันที่ 6 เมษายน 2560.

ล้วน สายยศ, & อังคณา สายยศ. (2543). การวัดด้านจิตพิสัย. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

วราภรณ์ ลือบุญธวัชชัย. (2561). การบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 9(2), 45–58.

วารุณี แก้วมาตย์. (2564). การพัฒนาศักยภาพบุคลากรเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการให้บริการประชาชนขององค์การบริหารส่วนตำบล. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 12(1), 80–95.

สมชาย สังข์สุวรรณ. (2560). การพัฒนาคุณภาพการให้บริการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามหลักธรรมาภิบาล. วารสารพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 5(1), 21–33.

สุภาพร คำอ่อน. (2566). การประเมินคุณภาพการให้บริการขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

อภิวัฒน์ แสนโคตร. (2565). การนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการพัฒนาการบริการภาครัฐขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารการบริหารภาครัฐและภาคเอกชน, 28(2), 45–60.

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York: Harper and Row.