ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ขนส่งสาธารณะเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานครเปรียบเทียบระหว่างรถตู้กับรถไฟฟ้าของประชาชนในพื้นที่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e289852คำสำคัญ:
การเดินทางเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานคร, คุณภาพการให้บริการ, รถตู้โดยสาร, รถไฟฟ้าสายสีม่วงบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การคมนาคมและการขนส่งเป็นปัจจัยพื้นฐานที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อ การขับเคลื่อนเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิตของประชาชน โดยเฉพาะในเขตกรุงเทพมหานครซึ่งเป็นศูนย์กลางของการจ้างงาน การศึกษา และบริการต่าง ๆ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาถึงความแตกต่างกันของปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ขนส่งสาธารณะเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานคร เปรียบเทียบระหว่าง รถตู้กับรถไฟฟ้า และ 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยในการเลือกการเดินทาง ได้แก่ ด้านราคา ด้านเวลา ด้านการเข้าถึงบริการ ด้านความสะดวกสบาย กับการเลือกใช้ขนส่งสาธารณะเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานคร เปรียบเทียบระหว่างรถตู้กับรถไฟฟ้า
ระเบียบวิธีวิจัย: เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบชั้นภูมิ (Stratified Sampling) จากประชาชนในเขตอำเภอบางใหญ่ที่เคยใช้บริการรถตู้หรือรถไฟฟ้าสายสีม่วง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบความแตกต่างค่าเฉลี่ย (Independent Samples t-test) และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) เพื่อทดสอบสมมติฐานการวิจัย
ผลการวิจัย: 1) ปัจจัยส่วนบุคคลได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้รูปแบบขนส่งสาธารณะเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานครอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยเฉพาะในกลุ่มรายได้ พบว่าผู้ที่มีรายได้ระหว่าง 30,001–45,000 บาท มีแนวโน้มเลือกใช้รถไฟฟ้ามากกว่ารถตู้ ในขณะที่กลุ่มผู้มีรายได้ไม่เกิน 15,000 บาท มักเลือกใช้รถตู้มากกว่า นอกจากนี้ยังพบว่า ปัจจัยด้านระดับการศึกษาและความคุ้นเคยกับการใช้บริการทั้งรถตู้และรถไฟฟ้า ล้วนมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเลือกใช้รูปแบบขนส่งสาธารณะในเขตกรุงเทพมหานคร 2) ความสัมพันธ์ของปัจจัยในการเลือกการเดินทาง ได้แก่ ด้านราคา ด้านเวลา ด้านการเข้าถึงบริการ และด้านความสะดวกสบาย ในมุมมองของลูกค้า พบว่าปัจจัยเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับการเลือกใช้ขนส่งสาธารณะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยเฉพาะในด้านของความคุ้มค่าและความสะดวกในการเข้าถึงระบบขนส่ง แต่ละประเภท ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแสดงให้เห็นว่า ตัวแปรอิสระที่ศึกษา สามารถอธิบายพฤติกรรม การเลือกใช้รูปแบบขนส่งสาธารณะได้ในสัดส่วนร้อยละ 56.1 (R² = 0.561) ซึ่งสะท้อนถึงความสามารถ ในการคาดการณ์พฤติกรรมของผู้ใช้บริการได้ในระดับปานกลางถึงสูง
สรุปผล: ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ทั้งปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยเชิงพฤติกรรมการเดินทางมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ขนส่งสาธารณะเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานครอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะความคุ้นเคยในการใช้บริการรถตู้ ความคุ้นเคยในการใช้บริการรถไฟฟ้า รายได้ และระดับการศึกษา ซึ่งล้วนเป็นตัวแปรสำคัญที่ส่งผลต่อพฤติกรรมผู้โดยสาร การเข้าใจความแตกต่างในปัจจัยเหล่านี้สามารถนำไปสู่การออกแบบและพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะที่ตอบโจทย์ความต้องการของประชาชนในแต่ละกลุ่มได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
กรมการขนส่งทางบก. (2562). รายงานประจำปี 2562. กรุงเทพฯ: กรมการขนส่งทางบก.
การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย. (2561). แผนพัฒนาระบบขนส่งทางราง. กรุงเทพฯ: รฟม.
ฐาปกรณ์ นาคปานเอี่ยม. (2563). การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเลือกใช้บริการรถไฟฟ้าในเขตกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา].
ณปภัช สิริเกษมชัย. (2566). พฤติกรรมผู้บริโภคในการเลือกใช้บริการขนส่งสาธารณะในกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประเสริฐ แรงกล้า. (2561). Mobility Studies กับการเดินทางในชีวิตประจำวัน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์.
สมจิตร ล้วนจำเริญ. (2546). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สำนักทะเบียนราษฎร์ กรุงเทพมหานคร. (2563). รายงานสถิติจำนวนประชากรในกรุงเทพมหานคร ปี 2563. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.
สุกัญญา ชยาพงษ์. (2544). รูปแบบการเดินทางของประชาชนเข้าสู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร: กรณีศึกษาเขตสาทร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
อดุลย์ จาตุรงคกุล. (2551). การจัดการตลาด. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Lye, M. Y., Tan, S. W., Haldorai, K., Abdul Rahman, R., Haque, R., Pan, H., & Yang, S. (2018). A study on passenger satisfaction towards public rail transport in Klang Valley: Structural equation modeling approach. International Journal of Supply Chain Management, 7(5), 456–465.
Pindyck, R. S., & Rubinfeld, D. L. (2009). Microeconomics (7th ed.). New Jersey: Pearson Prentice Hall.
Salazar, N. B., Elliot, A., & Norum, R. (2019). Mobility and the Humanities. Routledge.
Vannini, P. (2010). Mobile Cultures: From the Sociology of Transportation to the Study of Mobilities. Sociology Compass, 4(2), 111–121.
Yamane, T. (1967). Statistics: An Introductory Analysis (2nd ed.). New York: Harper & Row.
Yazid, M. R. M., Ali, N. A. M., & Manaf, A. A. (2020). The service quality and satisfaction of public transport users in Kuala Lumpur. Journal of Public Transportation, 22(1), 42–58.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ





