ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ขนส่งสาธารณะเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานครเปรียบเทียบระหว่างรถตู้กับรถไฟฟ้าของประชาชนในพื้นที่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี

ผู้แต่ง

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e289852

คำสำคัญ:

การเดินทางเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานคร, คุณภาพการให้บริการ, รถตู้โดยสาร, รถไฟฟ้าสายสีม่วง

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การคมนาคมและการขนส่งเป็นปัจจัยพื้นฐานที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อ การขับเคลื่อนเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิตของประชาชน โดยเฉพาะในเขตกรุงเทพมหานครซึ่งเป็นศูนย์กลางของการจ้างงาน การศึกษา และบริการต่าง ๆ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาถึงความแตกต่างกันของปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ขนส่งสาธารณะเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานคร เปรียบเทียบระหว่าง รถตู้กับรถไฟฟ้า และ 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยในการเลือกการเดินทาง ได้แก่ ด้านราคา ด้านเวลา ด้านการเข้าถึงบริการ ด้านความสะดวกสบาย กับการเลือกใช้ขนส่งสาธารณะเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานคร เปรียบเทียบระหว่างรถตู้กับรถไฟฟ้า

ระเบียบวิธีวิจัย: เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบชั้นภูมิ (Stratified Sampling) จากประชาชนในเขตอำเภอบางใหญ่ที่เคยใช้บริการรถตู้หรือรถไฟฟ้าสายสีม่วง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบความแตกต่างค่าเฉลี่ย (Independent Samples t-test) และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) เพื่อทดสอบสมมติฐานการวิจัย

ผลการวิจัย: 1) ปัจจัยส่วนบุคคลได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้รูปแบบขนส่งสาธารณะเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานครอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยเฉพาะในกลุ่มรายได้ พบว่าผู้ที่มีรายได้ระหว่าง 30,001–45,000 บาท มีแนวโน้มเลือกใช้รถไฟฟ้ามากกว่ารถตู้ ในขณะที่กลุ่มผู้มีรายได้ไม่เกิน 15,000 บาท มักเลือกใช้รถตู้มากกว่า นอกจากนี้ยังพบว่า ปัจจัยด้านระดับการศึกษาและความคุ้นเคยกับการใช้บริการทั้งรถตู้และรถไฟฟ้า ล้วนมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเลือกใช้รูปแบบขนส่งสาธารณะในเขตกรุงเทพมหานคร 2) ความสัมพันธ์ของปัจจัยในการเลือกการเดินทาง ได้แก่ ด้านราคา ด้านเวลา ด้านการเข้าถึงบริการ และด้านความสะดวกสบาย ในมุมมองของลูกค้า พบว่าปัจจัยเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับการเลือกใช้ขนส่งสาธารณะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยเฉพาะในด้านของความคุ้มค่าและความสะดวกในการเข้าถึงระบบขนส่ง แต่ละประเภท ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแสดงให้เห็นว่า ตัวแปรอิสระที่ศึกษา สามารถอธิบายพฤติกรรม การเลือกใช้รูปแบบขนส่งสาธารณะได้ในสัดส่วนร้อยละ 56.1 (R² = 0.561) ซึ่งสะท้อนถึงความสามารถ ในการคาดการณ์พฤติกรรมของผู้ใช้บริการได้ในระดับปานกลางถึงสูง

สรุปผล: ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ทั้งปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยเชิงพฤติกรรมการเดินทางมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ขนส่งสาธารณะเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานครอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะความคุ้นเคยในการใช้บริการรถตู้ ความคุ้นเคยในการใช้บริการรถไฟฟ้า รายได้ และระดับการศึกษา ซึ่งล้วนเป็นตัวแปรสำคัญที่ส่งผลต่อพฤติกรรมผู้โดยสาร การเข้าใจความแตกต่างในปัจจัยเหล่านี้สามารถนำไปสู่การออกแบบและพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะที่ตอบโจทย์ความต้องการของประชาชนในแต่ละกลุ่มได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

กรมการขนส่งทางบก. (2562). รายงานประจำปี 2562. กรุงเทพฯ: กรมการขนส่งทางบก.

การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย. (2561). แผนพัฒนาระบบขนส่งทางราง. กรุงเทพฯ: รฟม.

ฐาปกรณ์ นาคปานเอี่ยม. (2563). การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเลือกใช้บริการรถไฟฟ้าในเขตกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา].

ณปภัช สิริเกษมชัย. (2566). พฤติกรรมผู้บริโภคในการเลือกใช้บริการขนส่งสาธารณะในกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ประเสริฐ แรงกล้า. (2561). Mobility Studies กับการเดินทางในชีวิตประจำวัน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์.

สมจิตร ล้วนจำเริญ. (2546). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

สำนักทะเบียนราษฎร์ กรุงเทพมหานคร. (2563). รายงานสถิติจำนวนประชากรในกรุงเทพมหานคร ปี 2563. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.

สุกัญญา ชยาพงษ์. (2544). รูปแบบการเดินทางของประชาชนเข้าสู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร: กรณีศึกษาเขตสาทร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].

อดุลย์ จาตุรงคกุล. (2551). การจัดการตลาด. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Lye, M. Y., Tan, S. W., Haldorai, K., Abdul Rahman, R., Haque, R., Pan, H., & Yang, S. (2018). A study on passenger satisfaction towards public rail transport in Klang Valley: Structural equation modeling approach. International Journal of Supply Chain Management, 7(5), 456–465.

Pindyck, R. S., & Rubinfeld, D. L. (2009). Microeconomics (7th ed.). New Jersey: Pearson Prentice Hall.

Salazar, N. B., Elliot, A., & Norum, R. (2019). Mobility and the Humanities. Routledge.

Vannini, P. (2010). Mobile Cultures: From the Sociology of Transportation to the Study of Mobilities. Sociology Compass, 4(2), 111–121.

Yamane, T. (1967). Statistics: An Introductory Analysis (2nd ed.). New York: Harper & Row.

Yazid, M. R. M., Ali, N. A. M., & Manaf, A. A. (2020). The service quality and satisfaction of public transport users in Kuala Lumpur. Journal of Public Transportation, 22(1), 42–58.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-23

รูปแบบการอ้างอิง

เศาณานนท์ พ. ., & อภิวัฒนกุล พ. . (2026). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้ขนส่งสาธารณะเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานครเปรียบเทียบระหว่างรถตู้กับรถไฟฟ้าของประชาชนในพื้นที่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 6(1), e289852 . https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e289852

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ