แนวทางการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษากลุ่มเขตกรุงธนเหนือ สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e289844

คำสำคัญ:

สภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้, การบริหารจัดการ, กลุ่มเขตกรุงธนเหนือ

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ ประกอบไปด้วย 5 ด้าน ไดแก ด้านสภาพแวดล้อมทางกายภาพ ด้านสภาพแวดล้อมทางสังคม ด้านสภาพแวดล้อมทางวิชาการ ด้านสภาพแวดล้อมทางความปลอดภัย และด้านสภาพแวดล้อมทางอารมณ์และจิตวิทยา ซึ่งล้วนส่งเสริมการเรียนรู้ของผู้เรียน ครูจึงควรตระหนักถึงความสำคัญของการจัดสภาพแวดล้อมเหล่านี้ในห้องเรียนเพื่อพัฒนาศักยภาพและสร้างความสุขในการเรียนรู้ให้กับนักเรียน การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนเหนือ 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของครูต่อการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนเหนือ จำแนกตามเพศ ระดับการศึกษา ประสบการณ์การทำงาน และขนาดของสถานศึกษา และ 3) แนวทางการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนเหนือ สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร

ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ครูจากโรงเรียน ในกลุ่มเขตกรุงธนเหนือ สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานครจำนวน 313 คน โดยใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นตามขนาดโรงเรียน และผู้บริหารโรงเรียน จำนวน 5 คน โดยการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม มีความตรงเชิงเนื้อหา โดยมีค่าสอดคล้องรายข้ออยู่ระหว่าง .67-1.00 และมีค่าความเที่ยงทั้งฉบับเท่ากับ .85 และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) และการทดสอบความแตกต่างรายคู่แบบ LSD และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการวิจัย: พบว่า 1) การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนเหนือ สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูต่อการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนเหนือ จำแนกตามเพศและประสบการณ์การทำงานที่ต่างกัน ในภาพรวมมีความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน ส่วนจำแนกตามระดับการศึกษา และขนาดของสถานศึกษา ในภาพรวมและรายด้าน มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .01 และ .05 และ 3) แนวทางการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนเหนือ ควรส่งเสริมให้ครูมีส่วนร่วมในการออกแบบและพัฒนาสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ พัฒนาระบบการประเมินสภาพแวดล้อม และให้ความสำคัญกับความคิดเห็นของครูเกี่ยวกับการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้

สรุปผล: การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนเหนือ สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก คือ ด้านสภาพแวดล้อมทางกายภาพ ด้านสภาพแวดล้อมทางสังคม และด้านสภาพแวดล้อมทางอารมณ์และจิตวิทยา ส่วนรายด้านที่อยู่ในระดับมากที่สุด คือ ด้านสภาพแวดล้อมทางวิชาการ และด้านสภาพแวดล้อมทางความปลอดภัย ดังนั้น แนวทางแนวทางการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนเหนือ คือ ผู้บริหารสถานศึกษา ควรสนับสนุนให้ครูเข้ามามีบทบาทในการวางแผนและปรับปรุงบริบทของการเรียนรู้ รวมทั้งพัฒนากระบวนการประเมินสิ่งแวดล้อมในการเรียนการสอน และรับฟังข้อเสนอแนะของครูเกี่ยวกับการสร้างบรรยากาศที่ส่งเสริมการเรียนรู้อย่างจริงจังตามบริบทของแต่ละสถานศึกษา

เอกสารอ้างอิง

กนกวรรณ กฤษณะสมิต. (2564). การพัฒนาโรงเรียนเพื่อสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีของนักเรียน. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2566–2580. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

กัญญารัตน์ นิลปัทม์. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำกับการจัดการเรียนรู้ของครูในโรงเรียนประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

จารุวรรณ เครือแก้ว. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำกับความผูกพันในองค์กรของครูโรงเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ชาญชัย อาจินสมาจาร. (2563). การบริหารโรงเรียนในศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธันยาภัทร์ อรุณฉาย. (2563). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมกับพฤติกรรมองค์การของครู. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

นิชาภา เจริญรวย. (2566). การมีส่วนร่วมของครูในการพัฒนาโรงเรียนอย่างยั่งยืน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ประวีณา โภควณิช. (2559). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษากับความสุขในการทำงานของครู. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.

รัตนา ศรีจำปา. (2562). การส่งเสริมสุขภาวะของครูในโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์ และคณะ. (2562). ภาวะผู้นำและการจัดการภายในโรงเรียนตามแนวคิดโรงเรียนสุขภาวะ. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 13(1), 1–10.

วรัชญ์ กุลประดิษฐ์. (2562). การบริหารโรงเรียนเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 26(2), 85–96.

ศศิพิมพ์ พุ่มพิมล. (2562). แนวทางการบริหารโรงเรียนเชิงพุทธจริยธรรม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ศิริพร ธรรมศรี. (2561). ความสัมพันธ์ของภาวะผู้นำกับความสุขในการทำงานของครู. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2563). แนวทางการพัฒนาโรงเรียนต้นแบบด้านคุณภาพชีวิต. สำนักการศึกษา.

สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2567). แนวทางการบริหารจัดการโรงเรียนคุณภาพชีวิตดี. สำนักการศึกษา.

สำนักยุทธศาสตร์และประเมินผล กรุงเทพมหานคร. (2566). รายงานผลการประเมินคุณภาพการศึกษาในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร.

สิริพร มโนรมย์. (2561). ภาวะผู้นำเชิงพุทธกับการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Likert, R. (1993). A technique for the measurement of attitudes. In P. Rossi (Ed.), The measurement of attitudes. Garland Publishing. (Original work published 1932)

National School Climate Center. (2020). School climate. https://schoolclimate.org

OECD. (2017). OECD framework for measuring well-being and progress: Measuring well-being and progress. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264194564-en

UNESCO. (2017). Education for sustainable development goals: Learning objectives. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000247444

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-24

รูปแบบการอ้างอิง

สัจจาพันธุ์ อ. (2026). แนวทางการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษากลุ่มเขตกรุงธนเหนือ สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 6(1), e289844 . https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e289844

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ