การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT ร่วมกับแบบฝึกทักษะเพื่อพัฒนาการอ่านและการเขียนของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1

นุชฎา วงษ์เจริญ; นิลรัตน์  โคตะ

doi:10.60027/iarj.2026.e289438

ผู้แต่ง

นุชฎา วงษ์เจริญ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ https://orcid.org/0009-0004-0754-9757
นิลรัตน์ โคตะ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ https://orcid.org/0000-0002-6847-1103

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e289438

คำสำคัญ:

การเรียนรู้แบบร่วมมือ, เทคนิค TGT, แบบฝึกหัดทักษะ, การอ่าน, การเขียน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ปัจจุบันมีสื่อต่าง ๆ และมีเทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันมากขึ้นรวมถึงครอบครัวในยุคปัจจุบันใช้ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันมากขึ้น จึงส่งผลให้การอ่านออกเสียงคำ เกิดการอ่านผิดเพี้ยน ออกเสียงไม่ถูกต้องและการเขียนสะกดคำผิดรูป การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT ร่วมกับแบบฝึกทักษะเป็นรูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือที่มีลักษณะเฉพาะที่ส่งเสริมให้ผู้เรียนทำงานเป็นทีมฝึกฝนทักษะทางการเรียนรู้ผ่านการแข่งขันที่สนุกสนาน ก่อให้เกิดการเรียนรู้และพัฒนาทักษะตลอดจนนำไปใช้ประโยชน์ได้ เพื่อส่งผลให้มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนการอ่านและการเขียนสูงขึ้น นักเรียนสามารถนำความรู้และทักษะไปปรับใช้ในระดับการศึกษาที่สูงขึ้นต่อไป การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT ร่วมกับแบบฝึกทักษะ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 75/75 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถด้านการอ่านและการเขียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 หลังการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT ร่วมกับแบบฝึกทักษะ กับเกณฑ์ร้อยละ 75

ระเบียบวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1/1 โรงเรียนบ้านท่าโป่ง ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 รวม 18 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1. แผนการจัดการเรียนรู้การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT 2) แบบวัดการอ่านภาษาไทย 3) แบบวัดการเขียนภาษาไทย โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGTร่วมกับแบบฝึกทักษะ กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เป็นแบบวัดความสามารถในการเขียน แบบอัตนัย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และร้อยละ

ผลการวิจัย: (1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT ร่วมกับแบบฝึกทักษะการอ่านและการเขียนภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 มีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 81.28/83.89 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 75/75 (2) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 มีความสามารถด้านการอ่านและการเขียน หลังการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT ร่วมกับแบบฝึกทักษะ สูงกว่าก่อนเรียนคิดเป็นร้อยละ 84.17 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75

สรุปผล: การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TGT ร่วมกับแบบฝึกทักษะมาพัฒนาความสามารถด้านการอ่านและการเขียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ทำให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนการอ่านและการเขียนภาษาไทยสูงขึ้น และมีความสามารถด้านการอ่านและการเขียนหลังการเรียนรู้สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75 ส่งผลให้นักเรียนสามารถนำความรู้และทักษะไปปรับใช้ในระดับการศึกษาที่สูงขึ้นต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

เฉลิม เพิ่มนาม, & สมพร ร่วมสุข. (2562). การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนด้วยวิธีการเรียนรู้แบบร่วมมือ. วารสารศึกษาศาสตร์, 13(3), 68–72.

ณัฐวรรณ ฟูเตอร์. (2558). แนวทางการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ทิศนา แขมมณี. (2551). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธนพร ดวงพรกชกร. (2559). การวิเคราะห์แนวทางการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือในสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์, 34(2), 1475–1484.

รวีพร ช้างอินทร์, & สิราวรรณ จรัสรวีวัฒน์. (2565). การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของนักเรียนผ่านการเรียนรู้แบบร่วมมือ. วารสารครุศาสตร์, 48(4), 130–135.

โรงเรียนบ้านท่าโป่ง. (2566). รายงานผลการพัฒนาการเรียนรู้แบบร่วมมือของนักเรียนระดับประถมศึกษา. โรงเรียนบ้านท่าโป่ง.

ศศิวิมล แสงประสิทธิ์, & วิไล พลพวก. (2567). การประเมินผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้โดยใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 23(1), 420–425.

สมนึก ภัททิยธนี. (2551). การวิจัยและพัฒนาหลักสูตร. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สุวิทย์ มูลคำ, & อรทัย มูลคำ. (2545). การพัฒนาหลักสูตร: แนวคิด กระบวนการ และเทคนิค. สำนักพิมพ์สุวีริยาสาส์น.

อุทุมพร มาโยม, & กาญจนา วิชญาปกรณ์. (2566). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความร่วมมือของนักเรียน. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 14(2), 60–68.

Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (1987). Learning together and alone: Cooperative, competitive, and individualistic learning (2nd ed.). Prentice-Hall.

Slavin, R. E. (1990). Cooperative learning: Theory, research, and practice. Prentice-Hall.