การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทย เรื่องการผันวรรณยุกต์โดยใช้แบบฝึกทักษะร่วมกับเพลงประกอบการสอน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e288939คำสำคัญ:
ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, แบบฝึกทักษะ, เพลงประกอบการสอน, การผันวรรณยุกต์, ประสิทธิภาพ80/80บทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: นักเรียนใช้วรรณยุกต์ผิดกันเป็นส่วนมาก ทั้งนี้ อาจเป็นเพราะเรื่องวรรณยุกต์นั้น ยังต้องเชื่อมโยงความเข้าใจกับเนื้อหาภาษาไทยอื่นๆ ด้วย คือ ต้องรู้จักหมู่อักษรของพยัญชนะต้นก่อน (อักษรกลาง อักษรสูง อักษรต่ำ) เพราะแต่ละหมู่อักษรจะมีพื้นเสียงต่างกัน การรู้จักหมู่อักษรและแยกเสียงได้จะเป็นพื้นฐานสำคัญในการผันอักษร การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะการผันวรรณยุกต์ร่วมกับเพลงประกอบการสอน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนหนองหอยปังบำเหน็จวิทยา อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ ที่สร้างขึ้นตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การผันวรรณยุกต์ สำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ระหว่างก่อนและหลังการใช้แบบฝึกทักษะการผันวรรณยุกต์ร่วมกับเพลงประกอบการสอน 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจในการเรียนที่มีต่อแบบฝึกทักษะการผันวรรณยุกต์ ร่วมกับเพลงประกอบการสอน
ระเบียบวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ศูนย์พัฒนาคุณภาพการศึกษาถ้ำวัวแดง ท่าใหญ่ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิเขต 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม ประกอบด้วยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการหาประสิทธิภาพของเครื่องมือซึ่งมี 3 ขั้น คือ ขั้นทดสอบรายบุคคล จำนวน 3 คน ขั้นทดสอบกลุ่มเล็ก จำนวน 6 คน ขั้นทดสอบภาคสนาม จำนวน 30 คน และกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดลอง 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยแบบฝึกทักษะร่วมกับเพลงประกอบการสอน เรื่อง การผันวรรณยุกต์ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ชนิดอ่านคำ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย (\bar{x}) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการทดสอบค่าที (t-test)
ผลการวิจัย: พบว่า 1) การจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะร่วมกับเพลงประกอบการสอน E1/E2 เท่ากับ 83.38/80.33 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้คือ 80/80 2) นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน สูงกว่าก่อนเรียน คิดเป็นร้อยละ 84.67 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ระดับความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะร่วมกับเพลงประกอบการสอนอยู่ในระดับมากและมากที่สุด
สรุปผล: ผลการศึกษาพบว่า การจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะร่วมกับเพลงประกอบการสอนช่วยเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการผันวรรณยุกต์ของนักเรียนได้อย่างมีนัยสำคัญ นักเรียนบรรลุเกณฑ์ที่ตั้งไว้และมีความพึงพอใจในการเรียนรู้ในระดับสูง ซึ่งบ่งชี้ว่าการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะร่วมกับเพลงประกอบการสอนเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการเสริมสร้างทักษะการผันวรรณยุกต์และเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2546). คู่มือหลักสูตร กศน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). การจัดสาระการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กาญจนา นาคสกุล. (2545). การสอนภาษาไทย. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
ชัยวัฒน์ เหล่าสืบสกุลไทย. (2549). เพลงเพื่อการสอนและการจัดกิจกรรมนันทนาการ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณรงค์ กาญจนะ. (2552). เทคนิคและทักษะการสอนเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
ทิศนา แขมมณี. (2548). รูปแบบการเรียนการสอนทางเลือกที่หลากหลาย (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรรณี ชูทัยเจนจิต. (2557). จิตวิทยาการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.
ไพศาล วรคำ. (2559). การวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 8). มหาสารคาม: ตักศิลาการพิมพ์.
โรงเรียนหนองหอยปังบำเหน็จวิทยา. (2566). ผลการสอบ NT ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา 2566. ชัยภูมิ: โรงเรียนหนองหอยปังบำเหน็จวิทยา.
วิมลรัตน์ สุนทรโรจน์. (2549). นวัตกรรมเพื่อการเรียนรู้. มหาสารคาม: ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศลิษา เตรคุพ. (2553). ประสิทธิผลของเกมและเพลงช่วยสอนในรายวิชาภาษาเยอรมันเบื้องต้น 1. คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ศิวกานท์ ปทุมสูติ. (2553). เด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ แก้ง่ายนิดเดียว (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: นวสานส์การพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). ชุดแบบฝึกซ่อมเสริมการอ่านและการเขียนภาษาไทยสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1–3. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สิริพัชร์ เจษฎาวิโรจน์. (2550). การจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการ. กรุงเทพฯ: บุ๊ค พอยท์.
เสนีย์ วิลาวรรณ. (2546). ความหมายของการผันวรรณยุกต์. เอกสารประกอบการสอนรายวิชาภาษาไทย. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ





