Digital Leadership of Educational Administrators under the Provincial Office of Learning Promotion, Chaiyaphum

สมฤทัย  พงษ์จำนงค์; วศิน  สอนโพธิ์; ประดิษฐ์  ฉัตรจรัสกูล

doi:10.60027/iarj.2026.e288461

ผู้แต่ง

สมฤทัย พงษ์จำนงค์ วิทยาลัยนครราชสีมา https://orcid.org/0009-0009-8940-9649
วศิน สอนโพธิ์ วิทยาลัยนครราชสีมา https://orcid.org/0009-0005-0650-9427
ประดิษฐ์ ฉัตรจรัสกูล วิทยาลัยนครราชสีมา https://orcid.org/0009-0008-8054-234X

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e288461

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำ, ผู้นำด้านดิจิทัล, ผู้บริหารสถานศึกษา

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: วิวัฒนาการด้านเทคโนโลยีดิจิทัลถูกพัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่องและรวดเร็วแบบก้าวกระโดด ซึ่งมีอิทธิพลต่อแบบการดำเนินวิถีชีวิตของผู้คนในสังคมที่มีความเปลี่ยนแปลงไปอย่างมีนัยสำคัญ ปัจจุบันหลายประเทศทั่วโลกได้นำเทคโนโลยีดิจิทัลมาขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศ ผู้บริหารจึงต้องสามารถบริหาร พัฒนาแนวคิดให้เป็นประโยชน์ต่อสังคมและส่วนรวม การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบระดับความคิดเห็นของบุคลากรต่อภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดชัยภูมิ จำแนกตามระดับการศึกษา และประสบการณ์ในการทำงาน และเพื่อศึกษา แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดชัยภูมิ

ระเบียบวิธีการศึกษา: กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและครู สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดชัยภูมิ จำนวน 217 คน กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางการสุ่มตัวอย่างของเครจซี่และมอร์แกน ทำการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง โดยมีค่าIOC ระหว่าง 0.80 – 1.00 ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.89 สถิติใช้การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที ค่าเอฟ และการทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ โดยวิธีการของเชฟเฟ่

ผลการศึกษา: ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดชัยภูมิ โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2. ภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตาม ระดับการศึกษา โดยภาพรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ยกเว้นด้านวิสัยทัศน์ดิจิทัล ด้านวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัล และด้านพลเมืองดิจิทัล ไม่แตกต่างกัน 3. ภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตาม ประสบการณ์ในการทำงาน โดยภาพรวมและรายด้าน ไม่แตกต่างกัน 4. แนวทางในการพัฒนาภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดชัยภูมิ พบว่า ด้านวิสัยทัศน์ดิจิทัล ผู้บริหารต้องปรับตัวให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลง และร่วมสร้างวิสัยทัศน์ด้านดิจิทัลกับครูและบุคลากร ด้านวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัล ควรส่งเสริมวัฒนธรรมการเรียนรู้แบบดิจิทัลในสถานศึกษาและใช้เทคโนโลยีในการปฏิบัติงานอย่างต่อเนื่อง ด้านการสื่อสารดิจิทัล ผู้บริหารใช้เทคโนโลยีสร้างภาพลักษณ์ที่ดี และส่งเสริมการติดต่อสื่อสารผ่านสื่อดิจิทัล ด้านความรู้ดิจิทัล ผู้บริหารเป็นผู้นำในการพัฒนาการศึกษาด้วยเทคโนโลยี และสนับสนุนบุคลากรให้พัฒนาตนเองด้านเทคโนโลยีทางการศึกษา และด้านพลเมืองดิจิทัล ผู้บริหารมีความรู้ด้านกฎหมายที่เกี่ยวข้อง และส่งเสริมให้บุคลากรและผู้เรียนมีความเข้าใจด้านกฎหมายเทคโนโลยี

สรุปผล: การพัฒนาภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาคือการปรับตัวให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลง และร่วมสร้างวิสัยทัศน์ดิจิทัลกับครูและบุคลากรส่งเสริมวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัล ใช้เทคโนโลยีในการปฏิบัติงาน สื่อสารผ่านสื่อดิจิทัล และสร้างภาพลักษณ์ที่ดีขององค์กรผู้บริหารควรเป็นผู้นำด้านเทคโนโลยี สนับสนุนบุคลากรให้พัฒนาตนเอง และส่งเสริมความเข้าใจด้านกฎหมายเทคโนโลยีแก่ทุกคนในสถานศึกษา

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการเรียนรู้. (2565). การจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ : กรมส่งเสริมการเรียนรู้.

กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2561). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมระยะ 3 ปี (พ.ศ. 2559- 2561). กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (ดีป้า) กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจ และสังคม.

ณัฏฐณิชา พรปทุมชัยกิจ. (2564). ภาวะผู้นํายุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ศรีสะเกษ ยโสธร. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(2), 50-64.

ณัฏฐิตา สงค์แก้ว. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. วารสารสมาคมนักวิจัย, 27(3), 49-64.

ธิดารัตน์ พุฒศิริ. (2567). ภาวะผู้นำด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โรงเรียนมัธยมศึกษาในอำเภอบางพลี สังกัดสำนักงานการศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์แห่งรัตนโกสินทร์, 6(2), 81-96.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.

บุญส่ง กรุงชาลี. (2561). ทักษะการบริหารในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

พรประสงค์ ปริญาวรเมธี. (2566). การพัฒนาภาวะผู้นำด้านดิจิทัลตามแนวพุทธของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์, 10(2), 24 -54.

พิชญ์พิมล สุนทะวงศ์. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

วริศรา บุญธรรม. (2560). การศึกษาทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัด ระยอง จันทบุรี และตราด. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

ศิริพงษ์ กลั่นไพฑูรย์. (2564). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สริษา คำหนัก. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลกับการส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 1. วารสารมณีเชษฐาราม, 7(2), 35-47 .

สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดชัยภูมิ. (2567). แผนปฏิบัติการ ประจำปี 2567. ชัยภูมิ : สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดชัยภูมิ.

สิรินาฎ ภารพักตร์ และธนาศักดิ์ ศิริปุณยนันท์. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14(2), 39–52.

สุนทร จันทร์เปล่ง. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 17(3), 113 – 132.

เสกสิทธิ์ สนสมบัติ. (2565). ภาวะผู้นำเชิงเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อบทบาทครูยุคดิจิทัลในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

House, R. J. (1971). A Path Goal Theory of Leader Effectiveness. Administrative Science Quarterly, 16, 321-339.

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.