การพัฒนานวัตกรรมกรวยยางจราจรดิจิทัล

ผู้แต่ง

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.287411

คำสำคัญ:

อุปกรณ์นวัตกรรมกรวยยางจราจรระบบ AI, ความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ได้ดำเนินการตามนโยบายและแผนงานของรัฐบาล และได้มีกำหนดยุทธศาสตร์ แผนงาน กลยุทธ์ มาตรการ ตลอดจนการทำงานของข้าราชการตำรวจผู้ปฏิบัติหน้าที่ด้านงานจราจร ด้านการกำหนดนโยบายการบังคับใช้กฎหมาย เพื่อเกิดประสิทธิภาพ ความโปร่งใส และเป็นธรรม มีมาตรฐานสากล เพื่อแก้ปัญหาจราจรและลดอุบัติเหตุ  การวิจัยนวัตกรรมครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินผลการใช้กรวยจราจรดิจิทัลที่ขับเคลื่อนด้วย AI สำหรับการสนับสนุนการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจจราจรในพื้นที่ความหนาแน่นสูง

ระเบียบวิธีการวิจัย : กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน โดยใช้สูตรของทาโร่ ยามาเน่ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามความพึงพอใจ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ  สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ความถี่ ( Frequency ) ร้อยละ ( Percentage ) และวิเคราะห์ความพึงพอใจของประชาชนผู้ใช้รถใช้ถนน ที่บริเวณหน้าวัดใหญ่ชัยมงคล และเขตพื้นที่ความรับผิดชอบ สภ.เมืองพระนครศรีอยุธยา        

ผลการวิจัย: จากการวิจัยในครั้งนี้ พบว่า มีประชาชนผู้ใช้รถใช้ถนนมีความพึงพอใจนวัตกรรมในด้านสามารถช่วยป้องกันและลดอุบัติเหตุ ตระหนักในด้านความปลอดภัยบนท้องถนนและผู้ที่ร่วมเดินทางบนท้องถนน อยู่ในระดับมากที่สุด จำนวนประชาชนมีความพึงพอใจในด้านช่วยป้องกันและลดอุบัติเหตุ จำนวน 159 คน คิดเป็นร้อยละ   39.75 รองลงมาจำนวนประชาชนมีความพึงพอใจในด้านรูปแบบชิ้นงานที่มีความเหมาะสม จำนวน 85 คน คิดเป็นร้อยละ 21.25 จำนวนประชาชนมีความพึงพอใจในการใช้วัสดุและอุปกรณ์ที่ปลอดภัยแก่ประชาชน จำนวน 54 คน คิดเป็นร้อยละ 13.50 จำนวนประชาชนมีความพึงพอใจอุปกรณ์ที่มีประโยชน์ในการใช้งานบนท้องถนน จำนวน 49 คน คิดเป็นร้อยละ 12.25 จำนวนประชาชนมีความพึงพอใจการพัฒนาต่อยอดนวัตกรรมระบบ AI เข้าใจง่าย จำนวน 53 คน  คิดเป็นร้อยละ 13.25

สรุปผล: ดังนั้น การสร้างวิจัยนวัตกรรม “กรวยยางจราจรดิจิทัล” มีประโยชน์ในด้านช่วยป้องกันและลดอุบัติเหตุให้กับผู้ใช้รถใช้ถนน ซึ่งสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ในการสร้างงานวิจัยนวัตกรรม และรูปแบบชิ้นงานมีความเหมาะสม การใช้วัสดุและอุปกรณ์ที่ปลอดภัยแก่ประชาชนผู้ใช้รถใช้ถนน เป็นอุปกรณ์ที่มีประโยชน์ในการใช้งานบนท้องถนน และยังสามารถต่อยอดนวัตกรรมระบบ AI เข้าใจง่าย

เอกสารอ้างอิง

กรมการขนส่งทางบก. (2564). รายงานประจำปี: ความปลอดภัยทางถนน. กรุงเทพฯ: กรมการขนส่งทางบก.

กรมการขนส่งทางบก. (2565). รายงานการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการจราจร. กรุงเทพมหานคร: กรมการขนส่งทางบก.

กรมทางหลวง. (2563). คู่มือความปลอดภัยในการทำงานบนท้องถนน. กรุงเทพมหานคร: กรมทางหลวง.

กรมทางหลวงชนบท. (2564). คู่มือระบบขนส่งอัจฉริยะ (ITS) สำหรับโครงสร้างพื้นฐานทางถนน. กรุงเทพฯ: กระทรวงคมนาคม.

โครงการส่งเสริมวินัยจราจรในสถานศึกษา. (2564). รายงานผลการดำเนินโครงการ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

จันทร์เพ็ญ ไชยนาแพง, รศรงค์ พัฒนาอนุสรณ์ และ ลาวัณย์ ดุลยชาติ. (2565). การพัฒนาบทเรียนมัลติมีเดีย เรื่อง ลักษณะสำคัญของเทคโนโลยีสารสนเทศ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารวิชาการ "การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ", 1(2), 8–14. https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/project-journal/article/view/152654

ชยุตพล รังกาแกม. (2544). ประสิทธิภาพการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการสวมหมวกนิรภัย: ศึกษาเฉพาะกรณีสถานีตำรวจนครพลับพลาไชย 2. สารนิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารงานยุติธรรม, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

เทศบาลนคร. (2566). โครงการเมืองอัจฉริยะและบทบาทของเจ้าหน้าที่จราจร. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเทศบาลนคร.

พิเชษฐ์ คำภีรานนท์ และไวพจน์ กุลาชัย. (2558). เทคโนโลยีจราจร. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ่นส่วนจำกัด โรงพิมพ์อักษรไทย (น.ส.พ. ฟ้าเมืองไทย).

ศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนน. (2565). แนวทางบูรณาการมาตรการลดอุบัติเหตุจราจร. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย.

ศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนน. (2565). รายงานสถานการณ์ความปลอดภัยทางถนนประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย.

สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. (2566). รายงานผลการวิจัยด้านความปลอดภัยทางถนน. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. (2564). แนวทางปฏิบัติเมื่อเกิดอุบัติเหตุบนท้องถนน. กรุงเทพฯ: กองบังคับการตำรวจทางหลวง.

สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. (2565). รายงานการพัฒนาเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อความปลอดภัยบนท้องถนน. กรุงเทพฯ: สำนักงานตำรวจแห่งชาติ.

สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร. (2563). คู่มือการออกแบบเพื่อความปลอดภัยในการเดินทาง. กรุงเทพฯ: สนข.

สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร. (2565). รายงานแนวโน้มเทคโนโลยีดิจิทัลในระบบคมนาคมขนส่ง. กรุงเทพฯ: สนข.

สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. (2562). มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกรวยยางจราจร (มอก. 2720-2561). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงอุตสาหกรรม.

OECD. (2021). OECD Economic Outlook, Volume 2021 Issue 1. Retrieved from: https://www.oecd.org/en/publications/oecd-economic-outlook/volume-2021/issue-1_edfbca02-en.html

WHO (2018). Global Status Report on Road Safety 2018. https://www.who.int/publications/i/item/9789241565684, accessed 24th January 2024.

World Bank. (2023). The Future of Mobility: Integrating MaaS in Developing Countries. Washington, D.C.: The World Bank Group.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rd Edition, Harper and Row, New York.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-11-24

รูปแบบการอ้างอิง

ไชยโคตร ม. ., พรเจริญ ร. ., & โปร่งมณี ว. . (2025). การพัฒนานวัตกรรมกรวยยางจราจรดิจิทัล. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 5(6), 795–806. https://doi.org/10.60027/iarj.2025.287411

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ