การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

จันทร์เพ็ญ  ภูโสภา; อัจฉริยา พรมท้าว; ชัชวาลย์  ลิ้มรัชตะกุล

doi:10.60027/iarj.2025.286794

ผู้แต่ง

จันทร์เพ็ญ ภูโสภา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0009-0000-2007-1314
อัจฉริยา พรมท้าว คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0009-0007-2184-3938
ชัชวาลย์ ลิ้มรัชตะกุล คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0000-0001-6356-8611

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.286794

คำสำคัญ:

กิจกรรมการเรียนรู้, แนวคิดคอนสตรัคติวิสต์, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การพัฒนาคุณภาพการศึกษาเป็นเรื่องที่ได้รับความสนใจ โดยเฉพาะในระดับอุดมศึกษาที่มีความสำคัญในการพัฒนาทักษะและความสามารถของบุคคล แนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ (Constructivism) เชื่อว่า ปรากฏการณ์ของการเรียนรู้หรือการสร้างความรู้เกิดขึ้นภายในบุคคลที่มีส่วนร่วมในประสบการณ์ การวิจัยครั้งนี้จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนาการเรียนการสอนและผลสัมฤทธิ์ ด้วยกิจกรรมตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ สำหรับนักศึกษาให้มีคุณภาพ และ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์กับเกณฑ์ ร้อยละ 80

ระเบียบวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จํานวน 28 คน ได้จากการสุ่มกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ชุดกิจกรรมตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน และ t- test

ผลการวิจัย: 1) กิจกรรมตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ มีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด และ 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ 80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

สรุปผล: กิจกรรมตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์นั้น เน้นให้ผู้เรียนได้สร้างองค์ความรู้ด้วยตนเองโดยการมีส่วนร่วม ในกิจกรรม ช่วยให้ผู้เรียนมีบทบาทสำคัญในการสร้างความรู้ นำไปประยุกต์ใช้ในสถานการณ์จริง และสร้างการตระหนักรู้ถึงคุณค่าขององค์ความรู้เชิงรูปธรรม ทำให้สามารถเชื่อมโยงความรู้ที่เรียนกับสิ่งที่เกิดขึ้น เชื่อมโยงประสบการณ์เดิมกับประสบการณ์การเรียนรู้ใหม่ จึงส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์พัฒนาขึ้นอย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

ครรชิต แสนอุบล. (2565). เอกสารประกอบการสอนรายวิชา ศษ141 จิตวิทยาสำหรับครู. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

จันทร์เพ็ญ ภูโสภา. (2565). ทฤษฎีทางจิตวิทยานำไปใช้ส่งเสริมพัฒนาการและจัดการเรียนการสอน (เน้นสมรรถนะ). พิมพ์ครั้งที่ 1. ตักศิลาการพิมพ์.

ณัฏฐ์วัฒน์ อนันตะสุข และมาริษา มังกร. (2563). การศึกษาผลการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาสังคมศึกษาและความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 3(2), 40-49.

บัณฑิตา อินสมบัติ และปราณี เนรมิตร. (2563). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษาที่สอดคล้องกับการพัฒนาประเทศ สู่ Thailand 4.0: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 14(2), 150-170.

ปิยะพร นิตยารส. (2562). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมทักษะการแก้ปัญหาเรื่องอสมการ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาคณิตศาสตรศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566—2570). ราชกิจจานุเบกษา.

สุรางค์ โค้วตระกูล. (2556). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560 - 2579). กรุงเทพฯ.

อติพร เกิดเรือง, ไชยวัฒน์ ค้ำชู, และชัยพัฒน์ พันธุ์วัฒนสกุล. (2564). แนวทางการส่งเสริมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของสถาบันอุดมศึกษาไทย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(1), 781-790.

อุษณีย์ เตรียมเชิดติวงศ์. (2563). ผลของการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ที่มีต่อมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์และเจตคติต่อประสบการณ์การเรียนรู้ เรื่องกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสงของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Bruner, J. S. (1960). The process of education. Harvard University Press.

Jonassen, D. H. (1999). Designing constructivist learning environments. In C. M. Reigeluth (Ed.), Instructional-design theories and models: A new paradigm of instructional theory (pp. 215-239). Lawrence Erlbaum Associates.

Piaget, J. (1954). The construction of reality in the child. Basic Books.

Richardson, V. (2003). Constructivist pedagogy. Teachers College Record, 105(9), 1623-1640.

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.