แนวทางการขจัดความยากจนข้ามรุ่นผ่านการพัฒนาอาชีพเยาวชน: กรณีศึกษาโครงการเพาะเห็ดมูลค่าสูงในจังหวัดสกลนคร

ผู้แต่ง

  • สายฝน ปุนหาวงค์ คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร https://orcid.org/0009-0003-1764-8882
  • วิภาวี บัวผัน คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร https://orcid.org/0009-0008-5752-7950
  • มาลี ศรีพรหม คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร https://orcid.org/0009-0003-0228-7527
  • รดาณัฐ ภูสมนึก คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร https://orcid.org/0009-0008-6690-2628
  • เนธิชัย ธานะราช คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร https://orcid.org/0009-0005-2212-7349
  • วันนพร สิทธิสาร คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร https://orcid.org/0009-0009-9326-9677
  • เบญจวรรณ จันปุ่ม คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร https://orcid.org/0009-0005-7250-6339
  • สมชาย เครือคำ สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร https://orcid.org/0009-0005-7958-8082

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.286385

คำสำคัญ:

การพัฒนาอาชีพเยาวชน, ความยากจนข้ามรุ่น, วิศวกรสังคม, เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน, SDG1

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: แนวทางการขจัดความยากจนข้ามรุ่นผ่านการพัฒนาอาชีพเยาวชน: กรณีศึกษาโครงการเพาะเห็ดมูลค่าสูงในจังหวัดสกลนคร เป็นแก้ไขปัญหาความยากจน ด้วยการพัฒนาอาชีพ ลดรายจ่ายและเพิ่มรายได้แก่ครัวเรือน เป็นการปลูกฝังสัมมาชีพให้ แก่อนาคตของพลเมืองไทย การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการศึกษาวิจัยในเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ ตามเป้าหมายหลักของการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDG1) ภายในปี 2030

ระเบียบวิธีการวิจัย: โดยมีชุมชนต้นแบบตำบลไร่ อำเภอพรรณนานิคม และตำบลโพนงาม อำเภออากาศอำนวย จังหวัดสกลนคร เครื่องมือในการวิจัยร่วมสัมภาษณ์เชิงลึก จากตัวแทนผู้เข้าร่วม กิจกรรมสนับสนุนห้องเรียนยุวชนสัมมาชีพเพื่อเพิ่มรายได้แก่ครัวเรือนและใช้กระบวนการวิศวกรสังคม ณ โรงเรียนโพนงามศึกษา ตำบลโพนงาม อำเภออากาศอำนวย จังหวัดสกลนคร จำนวน 8 คน เก็บข้อมูล ฝึกอบรม ติดตามประเมินผล และวิเคราะห์ผลลัพธ์ โดยดำเนินการให้เหมาะสมกับชุมชน

ผลการวิจัย: การดำเนินโครงการเพาะเห็ดมูลค่าสูงในจังหวัดสกลนคร สามารถสร้างรายได้จริงนำมาซึ่งรายได้เสริมช่วยลดภาระครอบครัวและส่งเสริมการศึกษาต่ออีกทั้งทักษะที่ได้รับสามารถต่อยอดเป็นอาชีพหรือธุรกิจในอนาคตได้จริง นอกจากนี้ยังพบ ว่าโครงการยังสามารถขยายโอกาสการนำมาซึ่งรายได้สู่โรงเรียนหรือชุมชนอื่น ๆ เป็นการสร้าง “สวัสดิการการเรียนรู้” ทำให้การถ่ายทอดองค์ความรู้ที่เป็นประโยชน์และยั่งยืน

สรุปผล:โครงการเพาะเห็ดมูลค่าสูงนี้ช่วยลดความยากจนข้ามรุ่นโดยเพิ่มรายได้และโอกาสทางการศึกษาให้เยาวชน โดยโครงการนี้สามารถนำ ไปประยุกต์ใช้ในพื้นที่อื่น ๆ เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากและสร้างความยั่งยืนให้ กับชุมชนได้

เอกสารอ้างอิง

กนกวรรณ สกุลทรงเดช และ ญาณิศา เครือแก้ว. (2565). การปรับปรุงกระบวนการบรรจุชิ้นงาน: กรณีศึกษาบริษัทผลิตชิ้นส่วนรถยนต์. วารสารสหศาสตร์ศรีปทุม ชลบุรี, 8(1), 30-47.

คณะอนุกรรมการขับเคลื่อนการขจัดความยากจนและพัฒนาคนทุกช่วงวัยอย่างยั่งยืนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. (2565). รายงานสรุปผลการดำเนินงานการขับเคลื่อนการขจัดความยากจนและพัฒนาคนทุกช่วงวัยอย่างยั่งยืนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง.

พิธินัย ไชยแสงสุขกุล. (2539). นิติปรัชญาเล่มที่ 1 ว่าด้วยทฤษฎีพื้นฐานทางกฎหมาย. บริษัท สามเจริญ จำกัด.

มาลี ศรีพรหม, และคณะ. (2566). การพัฒนาอาชีพเพื่อการลดความยากจนข้ามรุ่นในพื้นที่ชนบทของประเทศไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 45-60.

แมน ปุโรทกานนท์. (2565). แนวคิดห่วงโซ่คุณค่าที่มุ่งเน้นเป้าหมายกลุ่มคนยากจน. Retrieved on 22 JANUAERY 2025 from https://pmua.or.th/wp-content/uploads/2023/10/2.-แนวคิด-pro-poor_VC.pdf

สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์. (2565). เกษตรมูลค่าสูง. Retrieved on 21 February 2025 from https://www.opsmoac.go.th/km-km_article-files-441291791793

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). รายงานภาวะเศรษฐกิจและสังคมไทยประจำปี 2565. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สิริพร สัจจานันทน์. (2566). แนวคิดเศรษฐกิจชุมชน. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. Retrieved on 15 January 2025 from https://www.stou.ac.th/stouonline/lom/data/sec/Alternative/01-01-01.html

สุชาติ ไตรภพสกุล, & ชาคริต พิชญางกูร. (2564). การจัดการนวัตกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Becker, G. S., & Tomes, N. (1986). Human Capital and the Rise and Fall of Families. Journal of Labour Economics, 4, 1-39. https://doi.org/10.1086/298118

Becker, G., & Arnold, R. (1986). Stigma as a Social and Cultural Construct. In S. C. Ainlay, G. Becker, and L. M. Coleman (eds.), The Dilemma of Difference: A Multidisciplinary View of Stigma (pp. 39–57). New York: Plenum.

Becker, G.S. (1993). Human Capital: A Theoretical and Empirical Analysis with Special Reference to Education. 3rd Edition, University of Chicago Press, Chicago. https://doi.org/10.7208/chicago/9780226041223.001.0001

Corak, M. (2013). Income inequality, equality of opportunity, and intergenerational mobility. Journal of Economic Perspectives, 27(3), 79–102.

United Nations. (2015). Sustainable development goals (SDGs). Retrieved on 15 January 2025 from www.un.org

World Bank. (2021). Ending intergenerational poverty in developing countries. Retrieved from www.worldbank.org

Wormster, R. A. (1982). The story of law. Simon & Schuster.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-07-26

รูปแบบการอ้างอิง

ปุนหาวงค์ ส. ., บัวผัน ว., ศรีพรหม . ม. ., ภูสมนึก ร. ., ธานะราช เ. ., สิทธิสาร ว. ., จันปุ่ม . เ. ., & เครือคำ ส. . (2025). แนวทางการขจัดความยากจนข้ามรุ่นผ่านการพัฒนาอาชีพเยาวชน: กรณีศึกษาโครงการเพาะเห็ดมูลค่าสูงในจังหวัดสกลนคร. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 5(4), 987–996. https://doi.org/10.60027/iarj.2025.286385

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ