ปัจจัยที่สัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

์ นภัทธัญญ์  ตัณฑเสน; ดารุณี  ทิพยกุลไพโรจน์; กมลทิพย์  ศรีหาเศษ

doi:10.60027/iarj.2025.285869

ผู้แต่ง

์ นภัทธัญญ์ ตัณฑเสน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง https://orcid.org/0009-0006-5695-1587
ดารุณี ทิพยกุลไพโรจน์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง https://orcid.org/0009-0002-7651-6620
กมลทิพย์ ศรีหาเศษ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง https://orcid.org/0000-0002-4381-6128

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.285869

คำสำคัญ:

ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ, ปัจจัยที่สัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ, ความรู้พื้นฐานด้านภาษาอังกฤษ, ความเชื่อมั่นในการเรียนภาษาอังกฤษ

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เป็นส่วนสำคัญในการจัดกระบวนการเรียนการสอนของครู หากทราบถึงปัจจัยที่มีส่วนส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนให้ดีขึ้นจะช่วยให้ครูผู้สอนและผู้เกี่ยวข้องกับงานสอนได้ผู้เรียนที่มีศักยภาพมากขึ้นและยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษสูงขึ้น การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ การวิจัยดังนี้ 1) เพื่อวิเคราะห์ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษและสภาพปัจจัยที่สัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และ 2) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่สัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

ระเบียบวิธีการวิจัย: งานวิจัยนี้ป็นการวิจัยแบบเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 455 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและแบบทดสอบ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุ

ผลการวิจัย: สรุปผลการวิจัยดังนี้ 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษระหว่างนักเรียนที่เรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเติมและไม่เรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเติมไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t=-2.98, p=0.70) แต่เมื่อเปรียบเทียบระหว่างนักเรียนที่ได้รับการสนับสนุนทางการเรียนภาษาอังกฤษจากโรงเรียนและไม่ได้รับการสนับสนุนทางการเรียนภาษาอังกฤษจากโรงเรียน มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ได้แก่ โรงเรียนที่มีป้ายนิเทศภาษาอังกฤษส่งเสริมการเรียนรู้ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = -3.13, p < .05) ห้องเรียนภาษาอังกฤษในโรงเรียนที่มีสื่อวัสดุอุปกรณ์เพียงพอใน การส่งเสริมความรู้ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 (t = -2.69, p < .05) การที่โรงเรียนมีการจัดกิจกรรมให้นักเรียนแสดงความสามารถทางภาษาอังกฤษ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 (t = -7.20, p < .05) และการที่โรงเรียนมีการส่งนักเรียนเข้าร่วมแข่งขันทางภาษาอังกฤษกับหน่วยงานอื่น มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 (t = -4.29, p < .05) 2) ตัวแปรความรู้พื้นฐานด้านภาษาอังกฤษ และความเชื่อมั่นในการเรียนภาษาอังกฤษสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษได้ร้อยละ 58.90 (R²= .589) ตัวแปรความรู้พื้นฐานด้านภาษาอังกฤษ และความเชื่อมั่นในการเรียนภาษาอังกฤษมีความสัมพันธ์ทางบวกและสามารถทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในขณะที่ตัวแปรแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษ พฤติกรรมการเรียนภาษาอังกฤษ การเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเติม การปฏิบัติการสอนของครู การสนับสนุนทางการเรียนภาษาอังกฤษจากครอบครัว การสนับสนุนทางการเรียนภาษาอังกฤษจากโรงเรียน และรายได้ผู้ปกครองสามารถทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษได้อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

สรุปผล: ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 แตกต่างกัน ตามโรงเรียนที่สนับสนุนทางการเรียนภาษาอังกฤษให้กับนักเรียน ได้แก่ การจัดป้ายนิเทศเสริมความรู้ ทางภาษาอังกฤษ ห้องเรียนมีสื่ออุปกรณ์ภาษาอังกฤษอย่างเพียงพอ การจัดกิจกรรมส่งเสริมการแสดงออก ทางภาษาอังกฤษ และการส่งนักเรียนเข้าร่วมแข่งขันทักษะทางภาษาอังกฤษกับหน่วยงานอื่น ความรู้พื้นฐาน ด้านภาษาอังกฤษและความเชื่อมั่นในการเรียนภาษาอังกฤษเป็นตัวแปรทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษได้

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ, สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กุสุมา เลาะเด. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาที่เรียนในกลุ่มวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 12(2), 61–74.

ขวัญเกล้า ศรีโสภา. (2560). การจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิค CIRC เพื่อเสริมสร้างทักษะการอ่านและการเขียนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาครู (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.

ชรินทร์ทิพย์ ปฏิมาประกร. (2565). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ 2W3P ร่วมกับเกมมิฟิเคชัน [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรังสิต]. ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์มหาวิทยาลัยรังสิต. https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/1445

ชลกร ชุ่มกลาง. (2562). การสังเคราะห์งานวิจัยที่ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน: การวิเคราะห์เอ็มเอเอสอีเอ็ม [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. e-Journal of Education Studies. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ejes/article/view/206025

ญาณิศา สู่ทรงดี, วิโรจน์ ทองปลิว, จงกิจ วงษ์พินิจ, ทองพูล ขุมคำ, & ศิรประภา รัตนรวมการ. (2566). การจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษแห่งศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 25(1), 273–291.

เตือนใจ เขียนชานาจ, & อุราชนก คงกล่ำ. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยราชวิทยาลัย, 17(1), 222–235.

น้ำผึ้ง จันทะสิงห์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 อำเภอบ่อทอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 2 [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].

บุศรา เต็มลักษมี. (2558). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา เขต 10 [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. https://buuir.buu.ac.th/bitstream/1234567890/10771/1/56990037.pdf

ผกามาศ คงเกื้อ. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า สมุทรปราการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6 [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]

พิชญ์ภัชกัญจน์ ปานเผือก. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา: ศึกษาเฉพาะกรณี นักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2017/TU_2017_5903010360_8189_8348.pdf

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2567, ตุลาคม). ผลการวิเคราะห์ผลการทดสอบ O–NET ชั้น ม.3 ปีการศึกษา 2566 เพื่อพัฒนาการเรียนการสอน. https://www.niets.or.th/th/catalog/view/497

สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2567). จำแนกห้องเรียน จำแนกตามระดับชั้น ปีการศึกษา 2567. https://data.bangkok.go.th/dataset/https-bemis-bangkok-go-th-opendataapi-opendataapidetail-id-17

แสงเดือน บุญแย้ม, & กิติพงษ์ ลือนาม. (2561). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 31. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 12(3), 12–18.

Anisa, & Arifmiboy, H. A. (2021). An analysis of factors influencing the students’ learning English achievement. Journal of English Language and Education, 6(2), 264–269.

Bloom, B. S. (1956). Human characteristics and school learning. McGraw-Hill.

Chairunnisa, Aprilliaswati, R., & Rosnija, E. (2017). An analysis of factors influencing students’ low English learning achievement. Jurnal Pendidikan dan Pembelajaran Khatulistiwa, 6(3), 1–10.

EF Education First. (2024). EF English Proficiency Index 2024: A ranking of 116 countries and regions by English skills. https://www.ef.edu/assetscdn/WIBIwq6RdJvcD9bc8RMd/cefcom-epi-site/reports/2024/ef-epi-2024-english.pdf

El-Omari, A. H. (2016). Factors affecting students' achievement in English language learning. Journal of Educational and Social Research, 6(2), 9–17.

Kristanti, D., & Artha, B. (2023). The relationship between parents’ income, student gender, school location, school resources, and student achievement in middle school. Jurnal Pendidikan West Science, 1(3), 216–226.

Kwanklao, S. (2022). Factors affecting students’ achievement in English language learning at Thailand National Sports University of Central Region. Education Quarterly Reviews, 5(2), 59–66.

Olagbaju, O. O. (2020). Teacher-related factors as predictors of students’ achievement in English grammar in Gambian senior secondary schools. Education Research International, 1, 1–6.