การสร้างสุขภาวะและความปลอดภัยในการทำงานของบุคลากรสู่การเป็นองค์กรแห่งความสุข
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2025.284938คำสำคัญ:
การสร้างสุขภาวะ, ความปลอดภัย, องค์กรแห่งความสุขบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: องค์กรแห่งความสุขเกิดขึ้นจากการสร้างองค์กรที่มีบุคลากรภายในองค์กรมีสุขภาพ ชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี ทั้งทางกายภาพ และสังคมทั้งภายในหรือภายนอกองค์กร การมีส่วนร่วมในการป้องกันอันตราย ส่งเสริมความปลอดภัยในการทำงาน โดยเฉพาะสภายแวดล้อม การสร้างวัฒนธรรม และแนวคิดปฏิบัติที่ดี เพื่อผลลัพธ์จากจิตใจอย่างกระตือรือร้น การมองโลกในแง่ดี การพึงพอใจในงานที่กระทำ รวมทั้งประสิทธิภาพการทำงาน เพื่อให้องค์กรมีการพัฒนาและบรรลุถึงเป้าหมายอย่างไร้อุปสรรค การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการสร้างสุขภาวะและความปลอดภัยในการทำงานของบุคลากรในองค์กร และ 2) เพื่อหาแนวทางให้บุคลากรมีสุขภาวะและความปลอดภัยที่ดีในกรทำงานตามหลักองค์กรแห่งความสุข
ระเบียบวิธีการศึกษา: โดยการศึกษาความสำคัญของการสร้างสุขภาวะในองค์กร การบริหารความปลอดภัยในองค์กร ปัญหาที่ส่งผลต่อสุขภาวะและความปลอดภัยของบุคลากรในองค์กร การสร้างสุขภาวะและความปลอดภัยในองค์กร และกระบวนการสู่การเป็นองค์กรแห่งความสุข
ผลการศึกษา: การสร้างสุขภาวะที่ดีและความปลอดในการทำงานเป็นสิ่งสำคัญและจำเป็นอย่างยิ่งต่อความมีประสิทธิภาพในการทำงานของบุคลากรในองค์กร และยังเป็นเพิ่มศักยภาพให้กับองค์กรและบุคลากรได้อีกทางหนึ่ง และยังนำไปสู่การเป็นองค์กรแห่งความสุขได้อย่างยั่งยืน
สรุปผล: องค์กรแห่งความสุขจะประสบความสำเร็จได้หรือไม่ ต้องขึ้นอยู่กับการมุ่งเน้นในการให้ความสำคัญกับบุคลากรในฐานะทรัพยากรมนุษย์อันมีค่าขององค์กร และความร่วมมือในการสร้างสุขภาวะและความปลอดภัยของบุคลากรทั้งหมด จึงจะบรรลุเป้าหมายไปสู่การเป็นองค์กรแห่งความสุข
เอกสารอ้างอิง
จตุรงค์ ศรีวงษ์วรรณะ. (2558). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์โอเดียนโตร์.
จิตกร วิจารณรงค์, วิสิษฐ์ สมบูรณ์ และวันชัย มีศิริ. (2565). NEW NORMAL: การบริหารจัดการองค์กรสมัยใหม่. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 11(1), 392-400.
ชนกานต์ สกุลแถว. (2559). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมความปลอดภัยในการใช้ห้องปฏิบัติการเคมีของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ระดับปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง. วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต วิชาเอกการจัดการอนามัยสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัย. คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ดวงเนตร ธรรมกุล และคณะ. (2558). คู่มือออกแบบการสร้างสุขโรงพยาบาล โครงการพัฒนาดัชนีสุขภาวะภาครัฐ ร่วมกับสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จังหวัดนนทบุรี. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นนทบุรี: ฑีรกานต์ กราฟฟิค จำกัด.
นราธิป ธีรธนาธร. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯมหานคร : โอ เอส พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
บุญซื่อ เพชรไทย. (2565). แนวทางการส่งเสริมการพัฒนาสุขภาวะผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกะท้าว อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก. การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
พันธนันท์ ถาวรศักดิ์, วรรณนิภา จีนท่าจันทร์ และธนัสถา โรจนตระกูล. (2567). แนวทางการส่งเสริมสุขภาวะและความปลอดภัยของทรัพยากรมนุษย์ในองค์กร. วารสาร Journal of Modern Learning Development. 9(5), 498-510.
รุ่งทิพย์ กาวารี. (2561). ความรู้เกี่ยวกับความปลอดภัยในการทำงานและบทบาทหน้าที่ของหัวหน้างานเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงาน. การค้นคว้าอิสระวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพ) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชแม่โจ้.
โรงพยาบาลเพชรเวช. (2566). Healthy Workplace องค์กรแห่งสุขภาวะ. Retrieved on December 5, 2024, https://www.petcharavejhospital.com/th/Article/article_detail/Healthy-Workplace
วัญหทัย ยิ้มละมัย และรัตนวดี ทองบัวบาน. (2556). อาชีวอนามัยเบื้องต้น. พิษณุโลก : มหาวิทยาลัยพิษณุโลก.
สกล บุญสิน. (2560). การจัดการทรัพยากรมนุษย์. เชียงใหม่ : ศูนย์บริหารงานวิจัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุชีรา ภัทรายุตวรรตน์. (2560). เคล็ด(ไม่)ลับกับความสุขใจในวัยทำงาน. ภาควิชาจิตเวชศาสตร์. คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. Retrieved on January 20,2025, https://www.si.mahidol.ac.th/th/healthdetail.asp?aid=861
อัจศรา ประเสริฐสิน, ทัชชา สุริโย และปพน ณัฐเมธาวิน. (2561). สุขภาวะของผู้สูงอายุ: แนวคิดและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. วารสารสุขศึกษา. 41(1), 1-15.
Burke, R. J., Clarke, S., & Cooper, C. L. (2011). Occupational Health and Safety. Gower Publishing, Ltd.
Decenzo, D. A., & Robbins, S.P. (2007). Fundamentals of Human Resource Management. (9th ed.). New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.
Dessler, G. (2003). Human Resource Management. (9th ed.). New Jersey: Prentice-Hall Inc.
Dessler, G. (2011). Human Resource Management. (12th ed). Upper Saddle River, N.J.: Pearson/Prentice Hall.
Reggie, R.E. (2013). Introduction to Industrial Organizational Psychology. (6th ed.) New York: Pearson/Prentice Hall.
Serantes, N. P., & Saurez, M. A. (2006). Myths about workplace violence, harassment, and bullying. Journal of the Sociology of Law. 34(1), 229-238.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Interdisciplinary Academic and Research Journal
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ
