แบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อการจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร

ทิพย์สุดา  ฉัตรวิมล; ธีระภาพ  เพชรมาลัยกุล

doi:10.60027/iarj.2025.284923

ผู้แต่ง

ทิพย์สุดา ฉัตรวิมล คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ https://orcid.org/0009-0008-7804-5344
ธีระภาพ เพชรมาลัยกุล คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ https://orcid.org/0009-0007-2434-3760

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.284923

คำสำคัญ:

แบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์, การจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน, ผู้บริหารโรงเรียน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับการจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร 2) เพื่อศึกษาระดับแบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของแบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ของผู้บริหารโรงเรียนกับการจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร 4) เพื่อศึกษาและสร้างสมการพยากรณ์แบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อการจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร

ระเบียบวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างคือครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร จำนวน 327 คน โดยกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่และมอร์แกน (Krejcie & Morgan, 1970) สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นโดยใช้ขนาดโรงเรียนเป็นชั้น จากนั้นสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าดัชนีความสอดคล้อง IOC อยู่ระหว่าง 0.60 - 1.00 ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.99 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบวิธีการคัดเลือกเข้า

ผลการวิจัย: 1) ระดับการจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน 2) ระดับแบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร อยู่ในระดับมากทุกมิติ 3) แบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ของผู้บริหารโรงเรียนมีความสัมพันธ์กับการจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.001 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r) = 0.684 และ 4) แบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ของผู้บริหารโรงเรียน ส่งผลต่อการจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยแบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ร่วมกันพยากรณ์การจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร ได้ร้อยละ 61.7

สรุปผล : ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการจัดการความปลอดภัยของโรงเรียนโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน 2) ระดับแบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ของผู้บริหารโรงเรียน อยู่ในระดับมากทุกมิติ 3) แบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ของผู้บริหารโรงเรียนมีความสัมพันธ์กับการจัดการความปลอดภัยของโรงเรียนในระดับปานกลาง และ 4) แบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ของผู้บริหารโรงเรียน ส่งผลต่อการจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 โดยแบบภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ร่วมกันพยากรณ์การจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน ได้ร้อยละ 61.7

เอกสารอ้างอิง

กนกอร อุ่นสถานนท์. (2563). การบริหารด้านความปลอดภัยของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 2 กรุงเทพมหานคร. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ 10(2), 1-14.

กัมปนาท นาคบัว. (2565). การศึกษาแนวทางการดำเนินงานรักษาความปลอดภัยของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

จิตติ คู่กระสังข์. (2566). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1), 15-26.

จุฑามาศ พิมพ์นอก. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการความปลอดภัยกับภาวะผู้นำวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 8(3), 161-168.

ธนัทธวัฒน์ วรวัชรบวรชัย. (2567). การพัฒนารูปแบบการบริหารความปลอดภัยในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา กรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 10(1), 37 - 48.

ธัญธรณ์ สุภัคเลิศ. (2559). ภาวะผู้นําวิสัยทัศน์ของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อการจัดการความปลอดภัยของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.)). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ปัญญ์ชิตา สมบัติเพิ่ม. (2565). แนวทางการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัยของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 6(2), 687-708.

เปรมฤดี หงษ์สุทธิ. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันการติดสารเสพติดของนักเรียนชายโรงเรียนขยายโอกาส. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ, 33, 112-122.

มูลนิธิศูนย์พิทักษ์สิทธิเด็ก. (2550). คู่มือครูการจัดระบบความปลอดภัยในโรงเรียน. กรุงเทพฯ: ส.เสริมมิตร การพิมพ์ จำกัด.

รชตภรณ์ ชัยประภา. (2566). แนวทางการบริหารจัดการความปลอดภัยในสถานศึกษาโรงเรียนสันทรายหลวง อำเภอสันทรายจังหวัดเชียงใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่.

โรงเรียนปัญญาวุธ. (2566). รายงานการดำเนินงานความปลอดภัยในสถานศึกษา ด้วย ENJOY MODEL. โรงเรียนปัญญาวุธ.

ศิริพงษ์ ศรีชัยรมย์รัตน์. (2542). กุญแจสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารคน. กรุงเทพฯ : ซูม

สำนักคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2546). พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). คู่มือดำเนินงานความปลอดภัยสถานศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดสกลนคร. (2563). สถานการณ์ทางสังคมจังหวัดสกลนคร: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดสกลนคร.

สุกัญญา พรน้อย. (2562). การพัฒนาตัวบ่งชี้ความปลอดภัยในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต: มหาวิทยาลัยบูรพา.

สุชีรา ใจหวัง. (2561). การศึกษาการจัดการความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

อดิศร ดีปานธรรม. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการด้านความปลอดภัยแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต: มหาวิทยาลัยราชภัฎราชนครินทร์.

Applebury, G. (2021). Why Is School Safety Important? Retrieved from: https://safety.lovetoknow.com

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.

Geller, E. S. (2001). Behavior-based safety in industry: Realizing the large-scale potential of psychology to promote human welfare. Applied & Preventive Psychology, 10(2), 87 - 105.

House, R. J. (1971). A Path-Goal Theory of Leader Effectiveness. Administrative Science Quarterly, 16(3), 321-339.

House, R. J., & Mitchell, T. R. (1974). Path-Goal Theory of Leadership. Journal of Contemporary Business, 9, 81-97.

Krejcie, R. V. M., & Daryle W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610.

Rigby, K. (2010). Bullying interventions in schools: Six basic approaches. Camberwell, ACER.